Broodzak

Je wordt er niet goed van, al die berichten over neerdwarrelend stikstof, stijgende zeespiegels en in plastic verstrikte zeeschildpadden.

Hoe zal de aarde er over dertig jaar uitzien, denk ik steeds vaker, en dat is geen vrolijk stemmende vraag.

’Als ik ergens mee zit, probeer ik iets te doen, anders ga ik maar malen’, zei een collega tegen me. Ha, goed idee, dacht ik.

Hoogste tijd dus om een paar slechte gewoonten eindelijk af te schaffen.

Dus op naar de grootgrutter. Eerst naar de grootgrutter To Go, en daar een recyclebeker voor meeneemcappuccino aangeschaft. Zo, die gaat voortaan mee, dat scheelt alweer -tig weggooibekers.

Toen naar de grootgrutter XL en daar een broodzak gekocht. Een katoenen zak waar je je vers gesneden brood in kunt laten stoppen. Weg met al die plastic broodverpakkingen die na één keer gebruik in de vuilnisbak verdwijnen.

Het gebruik van de zak viel gelukkig reuze mee. ’Doe het brood maar hierin’, zei ik tegen de vrouw van de broodafdeling, en zij deed alsof er niets aan de hand was.

De caissière reageerde ook zo, helemaal niet alsof er een complete idioot met een compleet idiote broodzak voor haar neus stond. Op de redactie heb ik ook nog geen opmerkingen of vreemde blikken gehad.

Het enige waar ik van baal, is hoe hij eruitziet. Of niet uitziet: van grof, ongebleekt katoen. Gezonder en braver kan niet, ik vind er niets aan.

Waarom zijn koffiebekers leuke designdingetjes en hebben broodzakken de uitstraling van een geitenwollen sok?

Daar ga ik nu maar eens over nadenken.

Meer nieuws uit Zaanstreek

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons