Premium

Spakenburgse derby verdeelt zelfs families in twee kampen

Spakenburgse derby verdeelt zelfs families in twee kampen
Supporters van de Blauwen vormen een corteo, Italiaans voor ’stoet’, vanaf het Kolkplein richting de rode kant van De Westmaat.,
© Foto Studio Kastermans/Leon Dakkus
Spakenburg

Of je nou fier aan kop gaat of troosteloos onderaan bungelt, zaterdagmiddag werd één cliché maar weer eens bewaarheid: de derby is een wedstrijd op zich.

Dé derby is natuurlijk die tussen IJsselmeervogels en Spakenburg, die samen sportpark De Westmaat delen. De één trots koploper van de tweede divisie, de ander - het tegenvallende Spakenburg - juist onder zware druk. Geen dorpstwist in het amateurniveau zo groot als die tussen de Rooien en de Blauwen. Al zullen ze dat in Katwijk bestrijden.

In haar huis aan de Wilde Zwaan wijst niets erop dat er iets bijzonders staat te gebeuren. Slechts met haar truitje bekent Pauline Zwaan-Heek kleur: blauw. „Ik heb weinig rood in mijn kast. Staat me niet.”

Lees ook: Blauwen de morele winnaar: ’We hebben met 2-2 gewonnen’

Ze is de voorzitter van de De Stormvogel, de officiële supportersvereniging van - jawel - Spakenburg. En laat ze nu uitgerekend getrouwd zijn met een oud-speler van de Rooien, Bram Zwaan. „We leerden elkaar kennen toen we samen bij een bakkerij in het dorp werkten. Op een gegeven moment zag ik op kantoor de presentatiegids van de Rooien liggen, met hem op de voorkant. ’Wat doe jij daar nou op?’, vroeg ik. ’Daar speel ik in het eerste’, antwoordde hij. Zul je altijd zien. Maar ja, toen was ik al verliefd.”

Hun drie kinderen, Feline (5), Hugo (2) en Boudewijn (11 maanden), voetballen nog niet. Mochten ze dat ooit wel van plan zijn, dan is hun clubkeuze al bepaald: „Spakenburg natuurlijk!”, verduidelijkt Pauline, wijzend naar het blauw-wit voetbalshirtje dat Hugo draagt. „Nee, ’dat andere’ is niet eens een optie. Wat dat betreft ben ik de dominante hier. De wilde zwaan.” Lachend: „Bram is meer een tamme gans.”

Lees ook: ’Rode’ Selimi gaat viral: ’Een kaart voor het team’ [video]

Die ’tamme gans’ leeft even verderop, in een huis vol ’rooie vrienden’, toe naar de derby. „Ik heb er zelf vier gespeeld, maar zonder succes. Ik heb er niet één gewonnen. Ook geen eentje gelijkgespeeld trouwens. Ik zat er net in de magere jaren, begin deze eeuw. Daarvóór en daarná werden de kampioenschappen behaald.”

Waar zijn maten er alle vertrouwen in hebben - voorspellingen van winst met vier, vijf goals verschil zijn eerder regel dan uitzondering - houdt Zwaan een slag om de arm. „Het kan ook zomaar een gelijkspelletje worden.” Hij blijkt over een vooruitziende blik te beschikken.

Zelfs kwam Zwaan tussen 2003 en 2014 voor Nunspeet uit. Zijn toekomstige vrouw speelde een grote rol in die transfer, vertelt ze. „We zouden in mei 2004 gaan trouwen en ik moest er echt niet aan denken de voltallige selectie van Vogels op mijn bruiloft te hebben.”

Ondertussen heeft de ’harde kern’ van de Blauwen zich verzameld op het Kolkplein. Daar vandaan vertrekken ze om kwart voor twee in een ’corteo’ - Italiaans voor stoet - richting het hol van de leeuw: de rode kant van de Westmaat. Hoewel de verhoudingen dit jaar weinig reden tot optimisme geven, is de stemming uitgelaten. Uit tientallen kelen schallen eigen varianten op bekende voetballiedjes. Pro-blauw, maar vooral anti-rood.

Een jonge man met een bierflesje in zijn hand wordt door een agent op zijn vingers getikt. „Wil je die leeggooien? Er geldt een drooglegging vandaag.” „Dat is niet nodig hoor, meneer agent”, voorziet hij de ’andersoortige blauwe’ van repliek, wijzend op een 0.0-etiketje.

Het blijkt om John te gaan, een prominent lid van de Havenside die liever niet met zijn achternaam in de krant wil. „Dit is georganiseerd door die jonge gasten daar, de nieuwe garde. En wij hebben het als harde kern omarmd. Of ik er vertrouwen in heb? Nou, nu we het toch over 0.0 hebben: elke wedstrijd begint met 0-0. En ik teken ervoor als die van vandaag ook zo eindigt. Aan ons zal het niet liggen. Wij zijn fanatieker dan die Rooien, al wordt het lastig ze verbaal af te troeven. Wij staan in de open lucht, terwijl zijn onder een overdekte tribune zitten. Dat weerkaatst het geluid enorm.”

Rond half drie, een half uur voor aanvang, draait de corteo - door Vogels-fans op social media plagend omgedoopt tot rouwstoet - de Westdijk op. De spelers zijn dan al aan hun warming-up begonnen. Na even naar binnen te zijn geweest, keren ze terug voor de aftrap. Begeleid door het ’Vandaag is rood’ van Marco Borsato worden ze van twee kanten op fraaie sfeeracties getrakteerd. De fans van Vogels hebben een indrukwekkend, metershoog spandoek opgetrokken, terwijl die van Spakenburg de hoek van het veld bij het uitvak onderdompelen met blauw-witte strandballen en in blauwe rook, waarvan de indringende lucht zich al snel over het complete sportpark verspreidt. Een flinke lading vuurwerk doet de rest.

Vlam in de pan

Zoals vaak bij een derby blijkt het voorspel aantrekkelijker dan de daad zelf. Het iets minder slechte Vogels neemt binnen het uur een 2-0 voorsprong tegen een onthutsend zwak Spakenburg, dat aanvallend geen vuist kan maken. De supporters van de Blauwen, dit seizoen toch al niet verwend, zijn er stil van. Dat verandert als Marlon Versteeg er uit het niets 2-1 van maakt en invaller Argjend Selimi even later zelfs voor de 2-2 zorgt. Na zeventig tamme minuten staat de Westmaat plotseling in brand en in een hectische slotfase, waarin Selimi rood krijgt voor een doodschop die diezelfde avond nog viral gaat, slaat ook op het veld de vlam alsnog een paar keer in de pan.

Aan de stand verandert niets meer en de 2-2 wordt vooral in het blauwe kamp gevierd als een overwinning. Spelers van Spakenburg vieren feest met hun achterban alsof zojuist het kampioenschap is binnengehaald, terwijl die van de thuisclub gedesillusioneerd afdruipen. Een aantal weigert zelfs interviews te geven.

’s Avonds, als het in de sporthallen van de twee (ongeacht de uitslag) traditioneel feest is, blijkt ook bij de Rooien het ergste chagrijn alweer verdwenen. Met genoegen ziet Ted Verdonkschot toe hoe zijn spelers op het podium staan te hossen op de carnavalskraker ’Shirt uit en zwaaien’. „Kijk, dat is nou een team.”

Lees ook: Trainer John de Wolf vertrekt na dit seizoen bij Spakenburg: ’Een kwestie van gevoel’

Meer nieuws uit Sport Gooi

Meest gelezen