Dijkgraaf Jaap IJff (6 april 1929 - 8 oktober 2019) was moeilijk uit de plooi te krijgen

Dijkgraaf Jaap IJff (6 april 1929 - 8 oktober 2019) was moeilijk uit de plooi te krijgen
Jaap IJff.

Een beminnelijke man. Oud-gedeputeerde en voormalig dijkgraaf Jaap IJff die vorige week overleed, zag je zelden boos. Niet uit de plooi te krijgen. Maar hij moet binnenskamers toch wel eens met de vuist op tafel hebben geslagen, want IJff was ook een bestuurlijke mannetjesputter die zijn koers vasthield.

Zijn laatste bestuurlijke functie was dijkgraaf van het Hoogheemraadschap van Uitwaterende Sluizen in Hollands Noorderkwartier, dat toen nog zetelde in Edam.

Het meest bekend werd IJff door zijn politieke loopbaan als prominent PvdA’er. In 1955 sloot hij zich aan bij de partij en zei daar over in een interview: ’Die partij was progressief, modern, gericht op de toekomst en sociaal. Dat laatste sprak en spreekt me nog steeds erg aan in de partij.”

Hij werd statenlid, gedeputeerde en verzette zich in die rol tegen het volbouwen van De Purmer. IJff werd in de provinciepolitiek uitgerangeerd omdat hij tegen een afvalstoffenplan stemde waarin het afval geheel werd gescheiden door machines. Onhaalbaar volgens IJff. Op dat stemgedrag werd hij later afgerekend. De fractie wilde stemdwang invoeren en IJff weigerde dat. Hij zocht rustiger vaarwater op bij het waterschap waar hij de fusie tussen Uitwaterende Sluizen en Hollands Noorderkwartier begeleidde.

Willem-Alexander

Volgens waterschapscollega’s stak IJff qua statuur uit boven andere dijkgraven. Hij werd voorzitter van de Unie van Waterschappen en voorzitter van de Commissie Integraal Waterbeheer. Dat viel meer mensen op, want Jaap IJff was een van de mensen die prins Willem-Alexander indertijd op weg hielp in het watermanagement. Als ’tegenprestatie’ kwam de prins voor zijn eerste publieke optreden in zijn nieuwe rol als ’watermanager’ naar de Schermer bij het waterschap waar IJff dijkgraaf was geweest. Willem-Alexander opende het gemaal dat zijn naam droeg.

Voor zijn afscheid uit het openbaar bestuur reed ik met IJff in 1994 met zijn auto met chauffeur zijn passies na. Zoals de vliegtuigbouw. Bijna zeventien jaar werkte Jaap IJff bij vliegtuigbouwer Fokker. Op het bureau in zijn werkkamer stond een model van de F28 waar hij aan had gewerkt. Hij verdiende zijn sporen bij het Nationaal Lucht- en Ruimtevaartlaboratorium in Amsterdam.

IJff was vliegtuigbouwkundig ingenieur. De technische kennis kwam hem weer van pas bij tal van waterschapszaken zoals de bouw van grote rioolwaterzuiveringsinstallaties. Je hoefde het IJff niet voor te rekenen.

IJff was een man met hart voor historie. Acht jaar was hij voorzitter van Oud Alkmaar en bemoeide zich flink met de restauratie van de Grote Kerk in de kaasstad. Ook de Beemster en Edamse historie liet hem niet onberoerd. Jaren na zijn vertrek liet Jaap IJff nog van zich horen bij het hoogheemraadschap. Dat had toen bedacht dat ’al die molens’ eigenlijk wel weg konden. De negentien molens die het hoogheemraadschap in bezit had, hadden geen echte waterschapstaak meer. IJff overhandigde als voorzitter van het comité van aanbeveling van de actiegroep ’Be-Houd molens bij het Hoogheemraadschap’ meer dan tienduizend handtekeningen van boze Noord-Hollanders.

Daar verhief hij zijn stem tegen de bestuurders: „De molens zijn meegekomen met de jongste fusie in 2003. Met een fusie heb je ook je verantwoording over de lasten. Het waterschap moet zijn molens behouden.”

En zo geschiedde.

Rien Floris

Meer nieuws uit Waterland

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons