Premium

Alleen met stalen zenuwen overleef je de spooktocht door de enge boomgaard

1/2
Nieuwe Niedorp

Het is een regenachtige zaterdagavond in Nieuwe Niedorp. Aan de Dorpsstraat maken bezoekers zich klaar voor de ‘Pear of Fear’ spooktocht. Het belooft een griezelige avond te worden.

Een groep jongens heeft zich verzameld bij het startpunt. Jacco (12), Sascha (12), Bjorn (13) en zijn vader Sven komen uit Schagen. Brian (14) en Sem (12) komen uit Nieuwe Niedorp en sluiten zich ook aan.

De jongens zijn de eerste groep die de boomgaard ingaat. Ondanks de stoere praatjes hangt er een gespannen sfeer. Sem denkt dat hij wel gaat schrikken en Brian moet het eerst maar eens zien.

Om in de boomgaard te komen moeten de jongens door een grote poort met slingers van rubber heen. Onder de poort wacht ‘moeder Grooikens’. Ze vertelt de jongens het spookverhaal over haar familie en dat haar ontspoorde zonen verstopt zitten in de boomgaard. Ze waarschuwt de jongens om niet bij die twee in de buurt te komen.

Twijfelend lopen de mannen naar de boomgaard. Omringd door perenbomen volgen ze het pad naar een gesloten deur. Door de zenuwen is iedereen stil en alleen het geluid van hun rubberlaarzen die wegzakken in de modder is te horen. Hier en daar wordt er een grapje gemaakt om de moed erin te houden.

,,Er zit iemand achter de deur!” roept een van de jongens een beetje paniekerig. Er is geen andere optie dan de deur te openen. Sem opent de deur en direct staat er iemand om de mannen te laten schrikken. De kogel is door de kerk. Nu wordt het echt eng. ,,Ik wil de boomgaard niet verder in!” roept Jacco.

Ze lopen verder. Iedereen is constant op z’n hoede, want op elk moment kan er iemand tevoorschijn komen. Het gehuil van de verdwenen kinderen klinkt schel over het terrein en hier en daar rennen er gedaantes in de verte voorbij. De spanning is om te snijden. Om de haverklap staat er iemand die de groep laat schrikken.

Angstaanjagend

De vermiste kinderen die er angstaanjagend uitzien dwalen door de boomgaard en smeken de jongens niet verder te gaan. ,,Het is te gevaarlijk” roept er een. ,,Jullie komen hier nooit meer uit”, jammert een ander.

De spooktocht is uitgezet over het hele terrein en loopt langs een schuur, een spookbos en een caravan. Tijdens het lopen komen de jongens een forensisch onderzoeksteam tegen dat de lijken in de gaard onderzoekt. De jongens moeten doorlopen want het onderzoek is bezig. Ze lopen in de weg.

Sven, de stiefvader van Bjorn, vindt het hilarisch. ,,Ik heb iedereen opgetrommeld en tijdens de autorit zaten de mannen vol praatjes. Nu piepen ze wel anders. Prachtig om te zien. Ze zijn écht bang.”

Tegen het einde van de tocht worden de mannen staande gehouden. ,,Stop, politie Hollands Kroon. Jullie mogen niet verder.” klinkt het. De groep is verdacht. De heren leggen uit wat ze allemaal hebben gezien in de boomgaard. Ze moeten de politie ervan overtuigen dat ze er niets mee te maken hebben. Met een waarschuwing mogen ze hun weg vervolgen, maar het kan zijn dat ze terug moeten komen zegt de agent. Het lijkt levensecht.

Aan het einde van de tocht krijgen de jongens een beker warme chocolademelk om bij te komen. Niemand is vermist geraakt en iedereen leeft nog. Het was een spannende tocht en ondanks de regen is iedereen ervan overtuigd dat ze volgend jaar weer mee zullen doen.

De spooktocht is een succes. Zestig vrijwilligers hebben meegewerkt en 170 mensen hebben ondanks het slechte weer de tocht gelopen.

Meer nieuws uit Den Helder e.o.

Meest gelezen