Premium

Hoofdrolspelers uit de recente historie van de ’moeder aller derby’s’ blikken terug: ’Dan ben je voor even de koning van Spakenburg’

Hoofdrolspelers uit de recente historie van de ’moeder aller derby’s’ blikken terug: ’Dan ben je voor even de koning van Spakenburg’
Uitzinnige Spakenburg-fans vieren de overwinning op de aartsrivaal, in het hol van de leeuw, op 2 november 2013.
© Archieffoto
Spakenburg

Het zijn voor iedere speler van IJsselmeervogels en Spakenburg de wedstrijden van het jaar: de ’burenruzies’ op de Westmaat. En wat is er nou mooier dan daarin beslissend zijn? Met de hoofdrolspelers blikken we terug op vier memorabele edities uit de recente historie van de ’moeder aller derby’s’.

Zaterdag 2 november 2013

Spakenburg, dat een roerige start kende, gaat op bezoek bij Vogels. Na drie nederlagen op rij werd Johan de Kock ontslagen en nam assistent Jochem Twisker het over. Onder leiding van de Bussumer zijn de Blauwen aan een opmars bezig. In de aanloop naar de derby is Spakenburg al zes duels op rij ongeslagen en aan de rode kant van de Westmaat wordt die reeks voortgezet. Het wordt 0-2, door twee goals van Volendammer Kees Tol.

,,Het was mijn eerste derby. Ik was overgekomen van Noordwijk, waar ik topscorer van de topklasse werd. Alles wat ik daar aanraakte, veranderde in goud. Bij Spakenburg had ik in die eerste maanden moeite mijn draai te vinden, maar in grote wedstrijden ben ik vaak op mijn best. Dan krijg ik de prikkels die ik nodig heb om het maximale uit mezelf te halen.’’

Hoofdrolspelers uit de recente historie van de ’moeder aller derby’s’ blikken terug: ’Dan ben je voor even de koning van Spakenburg’
Jeffrey Winter is op weg naar de legendarische 2-1 in de kampioenswedstrijd tegen Spakenburg, op 21 april 2007.
© Archieffoto

Zo blijkt. Met treffers in de eerste en laatste reguliere minuut van de tweede helft schiet Tol zijn ploeg langs de aartsrivaal. ,,Een heerlijk gevoel, zeker in het hol van de leeuw. Die vijandigheid, daar geniet ik van. Er is niets lekkerder dan die Rooien stil te krijgen met je goals. Als je de derby beslist, ben je voor even de koning van Spakenburg. In de sporthal werd ik op de schouders gehesen en mijn portemonnee heb ik die avond niet aangeraakt.’’

De zege op de buren blijkt de opmaat voor een gouden seizoen, met voor Tol een geweldige ontknoping.

,,Na die dramatische start begonnen we aan een inhaalrace. Uiteindelijk eindigden we samen met GVVV bovenaan en moest een beslissingsduel bepalen wie kampioen van de topklasse werd. Ik weet nog dat er een hoop gesteggel was over waar er gespeeld ging worden. Pas na een week werd het bekend: het stadion van FC Volendam! Voor mij natuurlijk geweldig. Een ’thuiswedstrijd’. Ik heb daar in de jeugd en twee seizoenen in het eerste gespeeld. De tribune zat vol met familie en vrienden en die zagen mij een kwartier voor tijd de winnende maken, op aangeven van neef Nick. Mooier kon niet.’’

Zaterdag 16 april 2011

De rode zijde van de Westmaat is tot de nok toe gevuld en niet zonder reden. Met nog vier speelronden te gaan bestrijden koploper Spakenburg en achtervolger IJsselmeervogels elkaar in wat gezien wordt als rechtstreeks gevecht om de titel. ,,We stonden één punt achter, bij verlies waren dat er vier en was het klaar’’, herinnert Kwong-Wah Steinraht, topscorer van de Rooien, zich. ,,Er stond dus wel ’wat’ druk op.’’

Hoofdrolspelers uit de recente historie van de ’moeder aller derby’s’ blikken terug: ’Dan ben je voor even de koning van Spakenburg’
Een opstootje tijdens de derby van 10 april 2008.
© Archieffoto

In het boeiende foutenfestijn dat daardoor ontstaat, verliest Vogels het hoofd uiteindelijk het minst en met twee treffers - de 2-1 en 3-1 - is ’King Kwong’ de gevierde man in de 3-2 zege. ,,Ik heb in totaal vijf jaar bij Vogels gespeeld en de derby was altijd iets groots. Het liefst speelde ik ’m iedere week. Maar deze was extra bijzonder, vanwege de lading. Dit zijn wedstrijden, die vergeet je je leven niet meer. Door de winst kwamen wij op pole position en die leiding gaven we niet meer uit handen. We hadden een geweldig elftal dat jaar, de teamspirit was fantastisch.’’

IJsselmeervogels wordt uiteindelijk op de voorlaatste speeldag kampioen, thuis tegen SC Genemuiden (5-0). Een wedstrijd waarin de Amsterdammer, die die zomer naar Quick Boys zou verkassen, een hattrick produceert. ,,Een afscheid door de voordeur, ja. Ik heb mijn mooiste dagen als voetballer bij Vogels beleefd. Ik ben drie keer afdelingskampioen en algeheel amateurkampioen met de club geworden. Vooral de boottochten door het dorp staan me nog goed bij. Al die mensen langs de kant, waanzinnig. Ik ben blij dat ik deel heb mogen uitmaken van een stukje historie van deze fantastische club.’’

Hoofdrolspelers uit de recente historie van de ’moeder aller derby’s’ blikken terug: ’Dan ben je voor even de koning van Spakenburg’
Aan sfeer geen gebrek tijdens de Spakenburgse derby’s.
© Archieffoto

Zaterdag 24 maart 2012

De dag waarop de Blauwen de buurman ontvangen. Op de bank van Spakenburg zit de man die in 2019, als spits van AFC, kampioen en topscorer van de tweede divisie zou worden: Raily Ignacio. Uiteindelijk vertrekt hij ruim een jaar later op een vervelende manier op De Westmaat, om bij Rijnsburgse Boys te gaan voetballen. Met die club doet hij zijn oude werkgever nog eens onnoemelijk veel pijn, door in een 7-2 afstraffing zes keer te scoren. ,,Of ik daarmee mijn gram haalde? Nee, zo zit ik niet in elkaar. Ik ben niet rancuneus. Bovendien: Ik heb er ook mooie tijden gekend.’’

Wat heet. Dat bewuste seizoen is Spakenburg in een felle titelstrijd met de Rijnsburgers verwikkeld en het treffen met IJsselmeervogels, de aftredend kampioen, kan daarin wel eens cruciaal zijn. En natuurlijk willen de Rooien hun aartsrivaal dolgraag pootje lichten.

Hoofdrolspelers uit de recente historie van de ’moeder aller derby’s’ blikken terug: ’Dan ben je voor even de koning van Spakenburg’
Rivaliteit in beeld: spelers van de Blauwen weigeren over de ’rooie’ loper te gaan tijdens de derby in 2015.
© Archieffoto

,,Uit begon ik ook als wissel en scoorde ik vlak voor tijd de 2-2. Nu kwam ik net na rust in het veld, bij een 1-1 stand. Twintig minuten voor tijd kregen we een corner en frommelde ik bij de eerste paal de 2-1 binnen. Een lucky, maar wel heel belangrijk. De derby winnen is iets magisch. De sfeer in de sporthal was geweldig. De hele avond werden de goals op een groot scherm herhaald en elke keer begonnen die mensen weer te juichen. Ik heb trouwens ook wel eens met Spakenburg van Vogels verloren. Dan gunnen je eigen fans je geen blik.’’

Spakenburg wordt uiteindelijk op een gekke slotdag kampioen: zelf wint het met 0-3 bij Katwijk, terwijl Rijnsburgse Boys op de Westmaat Vogels verslaat. ,,Die wilden allesbehalve dat wij kampioen zouden worden en Katwijk gunde Rijnsburg juist niets. Achteraf was de winst in de derby doorslaggevend, ook mentaal. Als we die hadden verloren, waren we geen kampioen geworden, daar ben ik van overtuigd. Nu kregen we juist een enorme boost en daarna verloren we niks meer.’’

Zaterdag 21 april 2007

Dat IJsselmeervogels voor de derde keer op rij kampioen van de hoofdklasse B gaat worden, lijdt geen twijfel. Maar dat het lot heeft bepaald dat dat uitgerekend thuis tegen de vijand kan gebeuren, zou de schaal wel van extra glans voorzien. ,,Het was pas één keer eerder voorgekomen dat Vogels tegen Spakenburg de titel pakte’’, weet Jeffrey Winter, dat seizoen als nieuwkomer bij de Rooien afdelingstopscorer met 26 doelpunten. ,,Als wij wonnen en Nunspeet, onze enige overgebleven concurrent, punten zou verspelen, konden we aan de champagne. Maar ja, daar wilden die Blauwen natuurlijk een stokje voor steken. ’Niet tegen ons’, zo stonden ze erin.’’

In die opzet lijkt Spakenburg te slagen, maar twintig minuten voor tijd scoort Winter de bevrijdende 2-1, uit een steekpass van zijn broer. ,,Kevin legde ’m neer waar ’ie wilde. Als hij de bal had, ging ik al lopen. Ik kwam één-op-één met de keeper en schoof ’m rustig door zijn benen.’’

De moegestreden Winter maakt de slotfase vanaf de kant mee. ,,Het staat me bij dat Nunspeet al eerder afgelopen was en we wisten dat we bij winst kampioen waren. De zenuwen sloegen toe en we kwamen een paar keer goed weg, maar we hielden stand en ik werd matchwinner. Een droomscenario. Op slag van rust had ik al de penalty versierd waaruit Dennis van der Steen 1-1 maakte en in de heenwedstrijd, die we met 1-2 wonnen, scoorde ik ook al beide goals. Nou, dan kun je niet meer stuk bij de helft van het dorp hoor.’’

Winter typeert het kampioenselftal van 2007 als het beste team waarin hij gespeeld heeft. ,,We waren vol zelfvertrouwen en stapten het veld op met de gedachte: met hoeveel gaan we nu weer eens winnen?’’

Met de voltooiing van de trilogie komt echter ook een einde aan de hegemonie van Vogels. Het verval is enorm en de aartsrivaal neemt het seizoen erop keihard wraak. ,,Kevin en nog een paar sterkhouders vertrokken, de trainer vloog eruit en het liep van geen kant. Spakenburg werd kampioen en wij volgden op mijlen afstand in de subtop. Maar wat nog meer pijn deed, waren de derby’s van dat jaar. Thuis verloren we met 1-5, uit met 7-1! Dan schaam je je kapot. Vooral voor de supporters. Jij stapt ’s avonds gewoon weer in je auto richting huis, maar zij moeten dat nog weken aanhoren.’’

Meer nieuws uit Sport Gooi

Meest gelezen