Premium

Robbert de Nijs komt met andere status naar X Callantsoog: ’Behalve een werkweek die vaker wel dan niet de veertig uur overstijgt, ben ik andere dingen gaan doen.’

Robbert de Nijs komt met andere status naar X Callantsoog: ’Behalve een werkweek die vaker wel dan niet de veertig uur overstijgt, ben ik andere dingen gaan doen.’
Robbert de Nijs leidt de dans: ’In twee dagen de Veldslag Norg, voor de derde keer, en kermiscross Zijdewind winnen, was een indicatie.’
© Foto Frank Snip
Warmenhuizen

Natuurlijk is hij van de partij, zondag. En uiteraard gesecondeerd door Roy Beukers. Het is de status waarmee Robbert de Nijs aan het vertrek staat van X Callantsoog, die ten opzichte van het verleden is aangepast. Geen professional meer nu, maar projectmanager in de bouw. Het belangrijkste verschil? ,,Van 18 tot 23 uur trainen op de mountainbike terug naar de helft. En dat is maximaal.’’

Maar de gevolgen van een bewuste keuze, omdat volharden maatschappelijk onverantwoord was, gaan verder. De internationale kalender is niet langer leidraad. ,,Ik kies tegenwoordig andere wedstrijden uit.’’ Er is een wereld open gegaan waar niet meer álles om fietsen draait. ,,Behalve een werkweek die vaker wel dan niet de veertig uur overstijgt, ben ik andere dingen gaan doen.’’ Dat de motivatie nu ook aan verandering onderhevig was moest de Warmenhuizer leren accepteren. Hij viel niet direct in een zwart gat. ,,Maar de overgang kostte zeker in het begin wel moeite. Niet per se alleen mentaal. Ik ging mijn lichaam anders belasten. Dat kon nu met minder training toe. Terwijl ik het juist dáár altijd van moest hebben. Lang en vooral hard. Minder intensiteit blijft vaak niet onbestraft.’’

Maar ruim een half jaar onderweg binnen deze nieuwe actualiteit kan Robbert de Nijs zeggen dat de puzzelstukjes van een andere sportbeleving steeds makkelijker op hun plek vallen. Dankzij een trouwe sponsor, Intal, die hem de kans op een nieuwe carrière aanbood kon hij de overgang waar een professional zo tegenop mag zien in goede banen leiden. Met natuurlijk ook onderdelen die hij als gemis ervaart. ,,De beperking in vrijheid. Aan de andere kant gaf de omslag naar de maatschappij veel plezier. Ik vond de bouw direct leuk.’’ En er bleef ruimte om wekelijks ook in wedstrijdverband op de pedalen te staan. ,,Aanvankelijk nog minder regelmatig maar later stond ik vrijwel ieder weekeinde ergens aan de start.’’ Toen ook ging hij prijzen pakken op zijn zoektocht naar een ideale combinatie tussen sport en werk. ,,In twee dagen de Veldslag Norg, voor de derde keer, en kermiscross Zijdewind winnen, was een indicatie.’’

Een vergelijking met Rick van Breda, de Nieuwedieper die een carrière als laborant KNF bij Noordwest Ziekenhuisgroep verkoos boven de fiets maar zich desondanks nog meer als een winnaar bleef manifesteren, gaat hier niet op. ,,Ik had dat wel in mijn achterhoofd. Maar zo ervaar ik het niet. Hoe doet-ie dat, vroeg ik me zeker in het begin af. Minder trainen en toch zo smerig hard blijven rijden. Is dat in mijn geval soms toch een gebrek aan talent? Ik dacht het competitieve achter me te hebben gelaten. Maar ergens is toch de hoop dat het grote plezier, nog altijd, links en rechts ook resultaten blijft opleveren.’’

In Callantsoog wellicht. Waar De Nijs en Beukers ooit moesten overslaan en daarnaast bij slechts één andere gelegenheid niet wonnen. Beiden nemen een top tien klassering in het NK marathon mee naar de kust. Pettemer Beukers werd negende, De Nijs was twee plekken eerder binnen. ,,Daar was ik zeer content mee, zeker gezien het startveld en de trainingsarbeid van dit moment.’’ Per saldo een puike prestatie dus. En antwoord op een vraag. Zijn talent is nog ongekend.

Meer nieuws uit Sport Schagen

Meest gelezen