Premium

AZ-spits Myron Boadu: ’Je kunt niet zeggen ’vandaag maar even ietsje minder’’ [video]

AZ-spits Myron Boadu: ’Je kunt niet zeggen ’vandaag maar even ietsje minder’’ [video]
Zeist

Voor het eerst in zijn loopbaan meldde Myron Boadu (18) zich dinsdag bij Jong Oranje. De jonge spits van AZ is na twee jaar blessureleed hard bezig zijn belofte in te lossen.

Het gekste dat Myron Boadu heeft meegemaakt nu hij echt aan het doorbreken is? „Dat er opeens mensen zijn die aan me vragen of ik geld voor ze heb. Dat vond ik best wel gek”, zegt hij met een verbaasd gezicht.

„Verder wordt er natuurlijk van alles over me geschreven en gezegd, maar daar probeer ik me maar niet zoveel van aan te trekken. Ik probeer niet te veranderen. Dat lukt volgens mij goed. Ik krijg van mijn ouders complimenten dat ik nog dezelfde ben, ondanks alle aandacht. Ik ben geen heilige, hoor, dat niet, maar ik ben totaal geen arrogante gozer.”

AZ-spits Myron Boadu: ’Je kunt niet zeggen ’vandaag maar even ietsje minder’’ [video]
Myron Boadu. ,,Ik krijg van mijn ouders complimenten dat ik nog dezelfde ben, ondanks alle aandacht. Ik ben geen heilige, hoor, dat niet, maar ik ben totaal geen arrogante gozer.’’
© Foto Ed van de Pol

Over die buitenwereld gesproken: her en der wordt zijn naam al genoemd als kandidaat voor het Nederlands elftal, hoewel hij in feite nog maar net komt kijken. Het streelt Boadu, zegt hij, maar hij snapt wel dat hij nog niet is uitgenodigd voor het grote Oranje.

Hij moet constanter worden, er zijn dingen die beter moeten, hij is nog niet dwingend genoeg. En hij had meer kunnen scoren dan de vier doelpunten die hij in negen competitiewedstrijden maakte. Kijk naar Donyell Malen, die er al tien maakte voor PSV en ook in Oranje al scoorde. Boadu, met enige bewondering: „Alles wat hij aanraakt is een goal. Daar kun je alleen maar respect voor hebben en dat gun ik hem ook.”

Niet verbaasd

Boadu is met AZ vooralsnog bezig aan een goed seizoen. Wat het voor hem nog mooier maakt is dat hij al drie maanden fit is. Sinds het begin van de voorbereiding, eind juni, miste hij nauwelijks een training en speelde hij alle wedstrijden. Dat is misschien wel de grootste overwinning na zijn twee zware blessures aan knie en enkel.

„Dan is het toch afwachten hoe het gaat als je weer terugkomt. Met mijn enkel ging het lopen eerst nog niet zo lekker toen ik hersteld was. Daar heb ik in de zomer hard aan gewerkt en ik ben heel blij dat het allemaal zo goed gaat. Of ik weer mijn niveau zou gaan halen, daarover maakte ik me niet zoveel zorgen. Begin vorig seizoen scoorde ik in de eerste vier wedstrijden drie keer, terwijl ik het hele seizoen daarvoor niet gespeeld had. Daarom zei ik ook tegen mezelf: ’kijk hoe het de vorige keer ging na die zware blessure, dat kan nu ook weer.’ Ik wist wel dat ik nog kon voetballen. Dus ik ben niet echt verbaasd over hoe het nu gaat.”

(tekst gaat verder na de foto)

AZ-spits Myron Boadu: ’Je kunt niet zeggen ’vandaag maar even ietsje minder’’ [video]
Vorig seizoen: Myron Boadu kijkt tijdens zijn revalidatie naar buiten, naar een training van zijn ploeggenoten.
© Foto Theo Brinkman

Boadu liet zich in de eerste twee maanden van het seizoen al behoorlijk gelden. In de Europa League maakte hij belangrijke doelpunten tegen BK Häcken, Royal Antwerp en Partizan Belgrado. In de eredivisie kwam er afgelopen zondag een kink in de kabel. Bij de 1-1 tegen Willem II scoorde Boadu niet en in blessuretijd werd hij met zijn tweede gele kaart uit het veld gestuurd. De eerste kaart kreeg hij voor protesteren, de tweede voor het wegduwen van een tegenstander.

„Daarmee zal ik wel wat mensen hebben verrast, want ik ben een rustige jongen”, zegt hij. Ook zijn ouders waren verrast. Hij kreeg het thuis meteen te horen. „Ze waren er niet blij mee. ’Het heeft geen zin om tekeer te gaan tegen de scheidsrechter als je het ergens niet mee eens bent. Daar is een aanvoerder voor’, zeiden ze. En ze hadden gelijk.”

Gezellig met zijn vijven

Boadu woont in Amsterdam Zuid-Oost met zijn moeder Gladys, vader Samuel, broer Reginald (24) en zus Leandra (21). „Gezellig, met zijn vijven”, zegt hij. Reginald is net klaar met zijn accountantsopleiding, Leandra is nog bezig met diezelfde studie.

Vader en moeder kwamen in de jaren negentig vanuit Ghana naar Nederland. Hier kregen ze drie kinderen, van wie de jongste erg goed kon voetballen. Via de amateurclubs Bijlmer en Buitenveldert mocht hij in de week van zijn twaalfde verjaardag op stage komen bij Ajax, maar hij werd er niet aangenomen.

AZ zag het wél in hem zitten. Vervolgens ging het snel. Al snel werd Boadu doorgeschoven naar hogere leeftijdscategorieën en vanaf zijn vijftiende gold hij binnen AZ als het supertalent. Gevreesd werd dat hij zou vertrekken naar een grote Engelse club, maar Boadu koos ervoor om bij AZ te blijven.

Op zijn zestiende tekende hij er zijn eerste contract en inmiddels is dat al twee keer opengebroken en verlengd – mede vanwege die twee zware blessures. Nu komt zijn ontwikkeling echt op gang en laat hij zich zien in de eredivisie, in Europa en als het aan hem ligt ook in het shirt van Jong Oranje.

AZ-spits Myron Boadu: ’Je kunt niet zeggen ’vandaag maar even ietsje minder’’ [video]
Myron Boadu in actie tegen Partizan Belgrado, de wedstrijd waarin hij de belangrijke 2-2 maakte.
© Foto ANP

Ghanese fufu

Hij zou ook voor Ghana mogen spelen, maar de Ghanese bond heeft nooit bij hem geïnformeerd. „Als Ghana me vraagt zal ik het er thuis over hebben, maar ik voetbal al jaren voor Oranje. Het is gewoon niet aan de orde, dus ik hoef niet te kiezen. Ik ben twee keer in Ghana geweest, bij mijn oma’s. Zes weken vakantie vieren. Chillen. Lekker eten: Ghanese rijst. En fufu, een soort aardappelpuree. Het voelde wel goed om daar te zijn met de familie, maar het is wel meer dan tien jaar geleden dat ik daar was.”

In de tussentijd is zijn wereld veranderd. Het kleine jongetje Myron is nu de spits Boadu die in binnen- en buitenland een grote toekomst wordt voorspeld.

„Wat het gevaar daarvan kan zijn? Dat je gaat denken dat je alles kunt maken. Of dat je veel geld gaat uitgeven omdat je nu wat meer verdient. Het is nog steeds sparen, sparen, sparen, wat mij betreft. Voor een huis, later. Of voor een huis voor mijn ouders. Een ander gevaar is dat je kunt denken dat je er al bent als speler. Maar je kunt niet lui worden op trainingen omdat iedereen zegt dat je zo goed bent. Je kunt niet denken ’vandaag ietsje minder’. Ik heb al gemerkt dat als ik op de trainingen minder doe, dat ik daar in wedstrijden last van heb. Als ik op de trainingen minder loop, loop ik in de wedstrijden ook minder. Dat is niet goed.”

Meer nieuws uit AZ

Meest gelezen