Premium

Hard werken, hard feesten en toen pats-boem ging het licht uit. Pas 22 jaar en al een dikke vette burnout. Nick wil nu andere jongeren helpen

Hard werken, hard feesten en toen pats-boem ging het licht uit. Pas 22 jaar en al een dikke vette burnout. Nick wil nu andere jongeren helpen
Nick de Waard met zijn dochter Alyna. ,,Tegenwoordig verkies ik een wandeling met een vriend boven een avond zuipen in de kroeg.’’
© foto Marc Moussault
Schagen

Zullen we maar met het goeie nieuws beginnen? Het gaat hem weer voor de wind. Gelukkig getrouwd met Irene, samen trotse ouders van een prachtige dochter Alyna. Leuk huisje in Schagen en op de drempel van een bestaan als zelfstandig ondernemer met een eigen coachingspraktijk.

Kortom: het leven lacht Nick de Waard (26) toe. Is niet altijd zo geweest. Een jaar of drie geleden ziet het er allemaal heel anders uit. Heeft-ie ineens een burn-out. Een hele vette burn-out.

Huh? Op die leeftijd? Kan dat? Ja, dat kan, zegt Nick. Als je jarenlang de verkeerde keuzes maakt, te veel hooi op je vork neemt en altijd maar doordendert zonder rust in te bouwen zeggen lichaam en geest op een gegeven moment ’tot hier en niet verder’. Ook als je pas 22 jaar bent.

Zesje

Hij kan zich het moment nog goed voor de geest halen. Het gebeurt op kantoor van het bedrijf in onlinemarketing in Amsterdam waar hij op dat moment werkt. Hij maakt er bij voorbeeld advertenties voor bedrijven op social media. „Leuk werk? Mwoah, een zesje. Het was wel oké, maar niet wat ik echt wilde doen.” En dan gaat op die kwade dag ineens het licht uit.

IJskoud

„Van de ene op de andere seconde gebeurde het. Heel bizar. Ik was vervuld van een angst die ik nog nooit had meegemaakt, voelde me ijskoud van binnen. Maar ik begon ook te zweten, werd licht in m’n hoofd, wist m’n eigen naam niet meer. Het enige dat ik wilde was gaan zitten in de foetushouding. Ik ben snel naar het toilet gegaan. Daar kwam ik een beetje tot rust. Daarna ging ’t wel weer.”

Doorgaan

Hij meldt zich ziek voor de rest van de dag, maar is de volgende morgen weer op zijn werk. Gewoon doorgaan, het zit in zijn systeem. Altijd maar doorgaan. Door de week werken, in het weekend met de maten de kroeg in.

Hard bier drinken, flink drugs gebruiken en achter de vrouwen aanzitten. En dan maandag met een brak hoofd weer aan de nieuwe werkweek beginnen. Waarna het hele circus zich herhaalt.

„Ik nam nooit rust. Ook niet als ik thuis kwam van m’n werk. Dan ging de laptop open, was ik met de smartphone aan de gang. Onder het koken was ik bezig met Instagram en Facebook. Ergens weet je wel dat het niet goed is, maar je denkt: ik ben jong, dit hoort zo.”

Veranderd

En dus houdt hij zich na die eerste heftige aanval nog lange tijd op die manier op de been. Maar hij omschrijft het moment wel als ’de gebeurtenis die mijn leven totaal heeft veranderd’. „Na die dag had ik elke dag diezelfde ervaring, maar iets minder heftig. Elke morgen werd ik angstig wakker. Ik zat boordevol stress. Als ik er nu op terugkijk was het echt geen leven. Ik heb zelfs wel gedacht: als het zo moet maak ik er een einde aan.” Op zijn website (zie kader) schrijft hij: Ik zat letterlijk in een hel, voor drie jaar.

Star Wars

Hij vertelt over die keer dat hij naar een Star Warsfilm gaat met zijn vader en zijn broer. „Schrok ik later ’s nachts wakker en draaide de hele kamer om me heen. Maar ik durfde niet de kamer uit. Want ik wist zeker dat ik vermoord zou worden als ik die deur door ging. Belde ik in paniek mijn ouders.”

Als de donder hulp zoeken, zou je dan denken? „Ja, maar het heeft toch nog wel een jaar geduurd voor ik er serieus werk van maakte. Ik ging gewoon door met keihard werken, ik ging in het weekend gewoon zuipen, gewoon drugs gebruiken en gewoon weer achter de vrouwen aan. Vooral niet luisteren naar je gevoel.”

Internet

Nou ja: hij klikt wel eens wat rond op internet. Loopt wat therapeuten af. Zou het een tekort zijn aan vitamine B12? Zijn er onverwerkte trauma’s? Is alleen nog maar rauw eten de oplossing? Het doet allemaal niet veel. Tot hij bij die therapeut uit Den Bosch terecht komt. „Die zei: ’neem nou verdomme eens rust. Dat is wat jij nodig hebt. Rust.’ Toen heb ik ontslag genomen. Ben ik me gaan verdiepen in mediteren, yoga gaan doen. Ik ben gestopt met alcohol en drugs. Joh serieus: ik verkies nu een wandeling met een vriend boven een avond zuipen in de kroeg.”

Laksheid

Maar de grote vraag is natuurlijk: hoe is hij in hemelsnaam in die ellende verzeild geraakt? Laksheid, stelt Nick vast na enig zelfonderzoek.

Hij omschrijft het op zijn website als volgt: Ik was jarenlang totaal niet serieus bezig te zijn met mijn toekomst. Laat staan dat ik ging ontdekken welke dingen goed bij mij zouden passen. Ik heb heel lang keuzes gemaakt uit gemakzucht en had geen duidelijk doel in het leven. Het interesseerde me allemaal niet zo veel. Ik was meer bezig met: zuipen, drugs en feesten. Ik koos een opleiding omdat ik zag dat m’n zus die deed. ’Boeie, lekker makkelijke keuze’, dacht ik. Daarna ging ik werken in de online marketing omdat ik vond dat daar ’coole’ mensen werkten en veel geld te verdienen viel. Ik gebruikte in het weekend alcohol en drugs omdat ’iedereen’ om mij heen dat deed. Ik was dus eigenlijk nooit bezig met mijn toekomst, want ik dacht: ’ach boeie, dat komt later wel’.

Drie jaar

Hij doet er drie jaar over om uit de diepe put te klimmen waar hij in is geraakt. En heeft zijn lesje geleerd. Nu wil Nick andere jongeren behoeden voor de valkuil waar hij in gedonderd is. Door ze te coachen. Als ervaringsdeskundige heeft hij ze wat te bieden. ,,Je hoeft daar geen opleiding voor te volgen. Ik ben ook begeleid door iemand die zelf allerlei shit meemaakte. Daar heb ik veel aan gehad.’’

(tekst loopt door onder afbeelding)

Hard werken, hard feesten en toen pats-boem ging het licht uit. Pas 22 jaar en al een dikke vette burnout. Nick wil nu andere jongeren helpen
Screenshot van de website van Nick de Waard.

De iets ouderen onder ons mogen er dan soms wat lacherig over doen: het is best een kunst om je in deze tijd een beetje staande te houden als jongere. Stelt Nick. Keuze uit 324 opleidingen na de middelbare school, de druk van social media waar je pas meetelt als je het perfecte leventje en de duurste spullen hebt, relaties die steeds ingewikkelder worden.

Pythagoras

Op de middelbare school zou er meer aandacht moeten zijn voor ’het leven’, vindt Nick. Minder stelling van Pythagoras, iets meer hoe ga je om met relaties, met tegenslag, met geld? ,,Scholen leren jongeren te weinig wat ze nodig hebben in het leven. Ze zouden ook meer een-op-eengesprekken moeten doen. Op de hogeschool had ik een keer per maand zo’n gesprekje. En als ze vroegen hoe het ging, dan bedoelden ze ’hoe is het met je cijfers?’ Want daar rekenen ze je op af.’’

Eerlijker

Terwijl er toch echt belangrijker dingen zijn. ,,Ik sprak eens met een meisje, dat op social media het perfecte leventje leek te leiden. Goeie baan, mooi huis, noem maar op. Maar toen ik doorvroeg bleek ze helemaal niet gelukkig. Waarom zijn we daar niet wat opener en eerlijker over?’’

De druk wordt van alle kanten opgevoerd, stelt hij. ,,Kinderen moeten de ambities van hun ouders waarmaken. Op school heb je programma’s voor kinderen die uitblinken. Als je een zesje haalt ben je dus niet goed genoeg? Scholen bereiden kinderen niet goed voor op tegenslagen. Toen ik was afgestudeerd ging ik er vanuit dat de wereld aan mijn voeten zou liggen. Dat iedereen Nick de Waard wilde hebben.

Want dat was me voorgespiegeld door school: ’met deze opleiding heb je een baangarantie’. Viel vies tegen, want tegenwoordig moet je als jongere bij wijze van spreken zes jaar werkervaring en tig opleidingen hebben om aan de bak te komen. Bij mij gaf dat veel stress. Ik denk dat je jongeren daar beter op moet voorbereiden.’’

Niet pamperen

Verwar dat niet met pamperen, benadrukt hij. ,,Laat ze het zelf ontdekken, laat ze hun eigen fouten maken. Hoort erbij. Maar bereid ze er wel op voor dat het leven soms ook vies tegenvalt. En dat je daar dus mee moet kunnen omgaan. Weet je wat het is tegenwoordig? Mensen staan ’altijd aan’. Dat is niet goed. Ik geloof in minder. Hoe meer je hebt, hoe meer stress dat brengt. Wil je hoog in de boom zitten bij een bedrijf, dan moet je kneiterhard werken. Als je daar echt gelukkig van wordt, dan moet je dat doen. Maar ik betwijfel ’t, als ik heel eerlijk ben.’’

Gastcollege

Hij wil er graag zijn voor die jongeren die een beetje klem komen te zitten tussen al die verlokkingen van de hedendaagse maatschappij.

,,Ik heb al een keer een gastcollege gegeven aan jongeren op Hogeschool InHolland. Over welke stappen je moet zetten om je droom te realiseren. Dat je een plan moet hebben. En hoe je om gaat met tegenslagen en allerlei belemmerende gedachten die je daarbij in de weg kunnen staan. Ik kreeg heel goede reacties van de jongeren. Mijn verhaal zette ze aan het denken. Dat vond ik heel fijn om te horen.’’

Van zesje naar negen

Best heftig om je verhaal zo in de krant te vertellen. Toch doet Nick de Waard het. „Ik denk dat ik met mijn verhaal anderen kan helpen. Mijn doel is mensen te inspireren. Ze laten inzien dat hun leven nu een zesje is, maar dat ze er ook een dikke negen van kunnen maken. Gewoon door bewuster te leven. Met minder stress.” Wie meer wil weten kan terecht op zijn website: youngspiritualheroes.nl

Meer nieuws uit Schagen e.o.

Meest gelezen