Premium

Met je roze pyjama op de uitruk: Brandweervrouwen over werken in een ’mannenwereldje’

Met je roze pyjama op de uitruk: Brandweervrouwen over werken in een ’mannenwereldje’
Brandweervrouwen Janet Corte, Isa Nannings en Debbie IJzelendoorn-Mooij.
© Foto Peter van Aalst
Schagen

Of het niet heel erg zwaar is, vragen de meesten hen als eerste. Ja, natuurlijk is het zwaar. Maar dat houdt brandweervrouwen Janet Corte (33) uit Hippolytushoef, Isa Nannings (21) uit Den Helder en Debbie IJzelendoorn-Mooij (45) uit Schagerbrug echt niet tegen.

Alle drie stappen ze ’gewoon’ in hun pak om vervolgens de wagen in te springen. En daarna doen ze ’gewoon’ mee met de heren. „Als er bij een brand iemand boven vastzit en die persoon is tachtig kilo, wordt die echt niet ineens vijftig kilo omdat ik degene ben die ’m komt helpen”, zegt Corte.

Redder in nood zijn bij de brandweer, een echte ’jongensdroom’. Een vrouw bij de brandweer? Die kan op veel verbaasde gezichten rekenen. IJzelendoorn-Mooij: „Als ik vertel dat ik bij de brandweer zit, wordt me vaak gevraagd hoe het is in zo’n mannenwereld. En wat de jongens ervan vinden. Maar eigenlijk vindt bijna iedereen het vooral heel stoer.”

Dat het een mannending is, zit er behoorlijk goed ingesleten volgens de dames. „Ik was een keer naar een basisschool, want Sinterklaas was kwijt en de brandweer kwam helpen zoeken. Naderhand kwamen er kinderen naar me toe en die zeiden: mag je als vrouw óók bij de brandweer? Dat zit op een één of andere manier gewoon niet in het denkpatroon”, vertelt IJzelendoorn-Mooij. Nannings: „En kijk maar eens naar de brandweer op televisie of Netflix, bijna allemaal mannen.”

In hun eigen korpsen werden de vrouwen met open armen ontvangen. Corte: „Al hebben een paar mannen aan het begin soms nog wel vooroordelen. Ze zeggen al gauw: een vrouw, dan moeten wij zeker de slangen oprollen? Maar als ze je eenmaal aan het werk zien, zeggen ze: Ja, je bent eigenlijk gewoon een van de jongens. Je doet niet onder. En dat is leuk om te horen en daar werk ik ook hard voor.”

Praktische problemen zijn er niet: eigenlijk gaat bijna alles hetzelfde of je nu man of vrouw bent. Er is een aparte douche alleen voor vrouwen, soms moet je daarna wel even vluchten’ wil je de heren onder de douches elders in de kazerne ontwijken’.

Nat pak

Aparte uitrukpakken? Welnee, niet nodig. De dames trekken die zware dingen ook vliegensvlug aan. Alhoewel: het is minder handig wanneer je net een jurkje aanhebt op het moment dat je uit moet rukken, weet IJzelenhoorn-Mooij. „Ik had ’m op de kazerne uitgedaan, want anders kon ik het waadpak niet aan. Maar ik mocht natuurlijk niet met een kletsnat pak in de wagen mee terug. Zat ik dan, in m’n lingerie in de wagen”, lacht ze. Corte grapt: „We hadden wel ineens heel veel nieuwe vrijwilligers.” Dus, een gratis tip voor toekomstige brandweervrouwen: een jurkje op de uitruk is geen succes. Een roze flanellen pyjama of een koekiemonster-onesie onder je brandweerpak, dat gaat overigens prima, weten de dames uit ervaring.

Een knot in mijn haar onder een helm is lastig, vertelt Nannings, de enige vrijwillige vrouwelijke brandweer op de Helderse kazerne. Ze lacht: „Laatst hadden we hier een oefenavond, had ik nog een knot in mijn haar. En dat past niet onder je helm. Dus ik riep: Wie heeft er hier een dochter? Dat waren er drie. Mooi, zei ik. Kan een van jullie m’n haar wel vlechten. Dat werd nog bijna vechten om wie het mocht doen.”

Zekerder

En er zitten zeker voordelen aan vrouwen binnen het korps, volgens het drietal. „Wij zijn vaak efficiënter, terwijl de mannen vaak praktischer zijn. Zo helpen we elkaar weer”, legt Corte uit. IJzelendoorn-Mooij: „En je ziet dat mannen meer hun gevoelens tonen wanneer wij erbij zijn.” O ja, nog een voordeel: vrouwen zijn vaak parttimers. Dat betekent makkelijker inzetbaar wanneer het hoognodig is.

Nannings zit sinds een jaar op de kazerne en is nog in opleiding (waar overigens geen onderscheid wordt gemaakt tussen mannen en vrouwen). En hoewel het voor haar echt geen meisjesdroom is, vindt ze het te gek: „Na de eerste keer uitrukken dacht ik echt: ik wil meer.”

Om aan de opleiding te beginnen, moet je geen vluchter zijn. IJzelendoorn-Mooij: „Je moet sterk in je schoenen staan. Maar je kan ook een hoop leren hoor. Ik was eerst heel onzeker en timide, maar ik ben steeds zekerder geworden.” Corte knikt. „Je leert dingen die je in het dagelijks leven nooit geleerd zou hebben. Als je ervoor openstaat, leer je niet alleen over de brandweer, maar vooral nog het meest over jezelf.”

Beer van een vrouw

Vrouwen bij de brandweer zijn dus best stoer, al wordt er door dat woord wel gelijk een beeld geschetst van hoe de dames eruit zouden zien. Corte: „Ik ruk ook uit voor Julianadorp. Toen ik daar laatst was, zei iemand: Ben jij Janet? Ja? Nou, ik heb altijd gedacht dat je een beer van een vrouw was.”

Hoe ze het zelf vinden in een mannenwereldje? „Beter dan de vrouwenwereld”, klinkt het en er wordt hardop gelachen. Corte: „Ik kom uit de zorg, als je ziet hoe het er daar soms aan toegaat.”

„Vrouwen zijn veel meer aan het kletsen over elkaar. Mannen zijn directer en zeggen gelijk tegen je wat ze vinden”, zegt IJzelendoorn-Mooij. De dames voelen zich dus gewoon een van de jongens. Pas bij een teamuitje is het verschil duidelijk te zien, dan wordt er ’even extra opgetut’.

IJzelendoorn-Mooij: „Als ik dan een jurkje aan heb, dan zie je de mannen wel even verbaasd kijken. Ho, ja wacht even. Ik ben misschien wel one of the guys, maar ik ben wel een vrouw.”

Meer nieuws uit Schagen e.o.

Meest gelezen