Premium

Bliksemcursus levensmoed van Mylou Frencken en Dorine Wiersma

Bliksemcursus levensmoed van Mylou Frencken en Dorine Wiersma
Mylou Frencken en Dorine Wiersma staan samen in het theater met ’Waagstukken’.
© Foto Govert de Roos

Ze houden allebei wel van een beetje pesterige sfeer. „Dat is een soort recalcitrantie. Daar zwepen we elkaar mee op en dat levert materiaal op. We worden met z’n tweeën een soort opgevoerde Annemarie Oster.”

Terwijl ze met hun karakteristieke eigen materiaal ook zichzelf blijven. Dorine Wiersma: „Ik met mijn lyrische nummers.” En Mylou Frencken: „Ik met m’n romantische shit.”

Ze kennen elkaar al lang en beiden hebben hun sporen verdiend in het cabaret. In duo-vorm werkten ze al eerder, maar nooit met elkaar. Dat was het idee van Mylou. „Ik vind het prettig om mijn solovoorstellingen af te wisselen met het werken met anderen. Om dat met Dorine te doen sudderde al langer, maar ik heb het idee dat we onszelf eerst stevig wilden neerzetten. Vraag je me nou ten huwelijk?, vroeg ze toen ik informeerde of ze nog vrij was.”

De samenwerking is een verrijking bij het tot stand komen van liedjes, zowel inhoudelijk als qua vorm.

Mylou: „Je hoeft niet alles uit jezelf te halen. We inspireren elkaar en komen door gesprekken op ideeën. We hebben nummers alleen geschreven, maar het is spannend om liedjes samen te maken. Dan moet je er allebei helemaal achter staan, daarom zeggen we eerlijk wat we van elkaars schrijfsels vinden. Ik heb soms de neiging te kiezen voor leuk rijm boven de inhoud. Dat krijg ik dan van Dorine te horen.”

Dorine: „Ik schreef en componeerde altijd in m’n eentje en had al plannen voor een nieuwe solo, maar dit was té leuk. Het lukt goed samen. Zoals het lied ’Geef het op!’ Ik dacht we gaan nu eens níet een lied maken over ’geef niet op’, over moeten dóórzetten. De keuze voor de muziek was snel gemaakt, want daar hoort natuurlijk een relaxte reggae bij. Maar over de tekst zei Mylou: ’Het begin is saai, ik moet niet lachen. Bij een grappig nummer hoort dat het publiek bij de eerste zin al een uitdagende gedachte of een leuk woord hoort.’ Daar heeft zij dan gelijk in, bij een leuk bedoeld nummer moet je bám, meteen binnenkomen. ’Geef het op!’ gaat over zelfverbetering, met al die cursussen om beter in balans te komen en jezelf te leren kennen. Niet doen! Het is toch al te laat.”

Persoonlijke dingen

Kun je met z’n tweeën ook je persoonlijke dingen kwijt in het duo-programma? Dat was best een uitdaging, vindt Mylou.

„Je krijgt een bepaald soort toon met z’n tweeën. Hoe stap je daar dan even uit met iets persoonlijks, zoals mijn lied ’Teder’? Dat gaat over: laten we nou niet steeds ruzie maken. Zo’n lied kan echt niet met ironie.”

Dat bevestigt Dorine. „Het is helemaal háár lied, maar we voeren het wel samen uit. Omdat wij allebei, met gitaar en piano, akkoordinstrumenten hebben, heb ik er ook wat bij-instrumenten bijgezocht, zoals een melodica. Daarmee heb je er een melodie-instrument bij. Als één van ons zingt en zichzelf begeleidt kan de ander er een melodie onder zetten, zodat je even alleen instrumentalist bent. Dat zorgt voor afwisseling.’’

,,Dat geldt ook voor mijn ’Stiefmoederlied’, over hoe moeilijk het is om stiefmoeder te zijn. Daarbij begeleidt Mylou op piano en kan ik me echt alleen op het zingen richten, zonder die gitaar in m’n handen.”

De samenwerking verloopt organisch. Dat begint al bij de keuze van het instrument waarmee bij het maken van een lied wordt uitgegaan.

Dorine: „Dat gaat gevoelsmatig. Ik had een lyrisch liedje op gitaar gecomponeerd met akkoordjes en pielstukjes tussendoor. Mylou verraste me, want dat had ze op piano ingestudeerd. Heel vet. Dan wordt dat toch ineens een pianolied.”

Mylou: „Piano en gitaar gaan ook samen natuurlijk én in deze voorstelling sta ik zelfs te bassen. Bij dat reggae-ding moest een Henny Vrienten-basje. Dan is het weer fijn dat Dorine een toegewijd gitaarjuf is. Die leert me loopjes en hoe ik mijn vingers moet zetten.”

Dorine: „Je moet er vooral heel stoer bij kijken, dat is het belangrijkst. Want het is geen roeispaanbasgitaar hè! Het is een, geleende, Fender bas. Bassisten kwijlen daarvan.”

Drie noten

Mylou: „En daar speel ik dan drie noten op. Gênant eigenlijk. Maar ik doe het wel. De titel van het programma is niet voor niets ’Waagstukken’, een bliksemcursus levensmoed. Dat dwingt je om een beetje een uitsloverige rol te spelen. Het gaat tenslotte over de thema’s helden en durf.”

En nee, dat is niet in tegenspraak met het lied ’Geef het op!’.

„Want dingen loslaten, dát moet je ook durven.”

Meer nieuws uit Cultuur

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.