Premium

Artemist Piroez tovert elektrische viool uit de 3D-printer en speelt erop tijdens opening expositie met kunst van mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt

1/3
Alkmaar

Een veilige plek, vrienden, een bestemming, iets omhanden. Daar hebben de Artemisten behoefte aan. Ze vinden dit alles in de kunst.

Sommigen zijn bij het Fablab in de Kaasfabriek in alle rust druk doende met het fabriceren van een viool in 3D, foto’s, lampen en schilderijen. Andere Artemisten maken thuis of in het eigen atelier kunst, jurken en gedichten.

Hoe dan ook, ze hebben allemaal ’een afstand tot de arbeidsmarkt’ en lopen mee in een re-integratietraject van het bureau ’Partner in werk’, dat nu ook een verkoopexpositie voor ze heeft geregeld in de Waterkant Alkmaar.

Waarom de Artemisten een ’afstand hebben tot de arbeidsmarkt’ blijft onbesproken. Dat is privé. Hun begeleiders vinden het ook helemaal niet nodig om hun achtergronden uit de doeken te doen. Ene ’Nest’, die aandacht trekkende foto’s van boomschors maakt, duikt helemaal in de anonimiteit.

Eentonig

Hij komt uit Heerhugowaard, net als de 22-jarige Danny Mennen. De laatste wil wel kwijt dat ’school te eentonig werd’. Suzanne van Baarsen uit Alkmaar steekt niet onder stoelen en banken dat ze zware periodes van depressies en burn-outs achter de rug heeft. Daarvoor heeft ze maar liefst twee kunstacademies doorlopen; architectuur aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht en textiel aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Maar nu is zij weer geland bij waar haar hart ligt, zoals ze zelf zegt: ,,Autonoom werk maken vanuit mijn fascinatie voor de oude schrifttekens, de goden van de oude culturen, tempels, geheime boodschappen en heilige geometrie.” Mennen maakt aansprekende digitale tekeningen met zijn mobiel.

Alle Artemisten hebben in de kunst, het werken met hun handen, een besteding gevonden waar ze zich senang bij voelen. Activiteitenbegeleider André van Rijswijk zoekt in het Fablab naar verborgen skills bij de mensen die hij, via ’Partner in werk’, over de vloer krijgt. En skills hebben ze.

Idolaat

Violist Piroez Mozaffarian, telg van Iraanse vluchtelingen en geboren in Nederland, toont een 3D geprinte viool.

In de vijfde klas van het Stedelijk Gymnasium in Haarlem werd hij ziek. Inmiddels is hij 35 en ’treint’ hij vier keer per week van zijn woonplaats Velserbroek naar het Fablab. Hier kan hij al zijn interesses combineren: techniek of schilderen met muziek, viool spelen.

Mozaffarian is idolaat van de Britse violiste Vanessa-Mae, bekend van haar sexy stijl in muziekvideo's. ,,Zij speelt elektrische viool.” Zo een wilde Mozaffarian ook. Dus surfte hij op het web naar instructies voor het 3D-printen van een viool. ,,Er zitten wel echte vioolsnaren op. En mijn vader kocht de houten kam.”

De viool bestaat uit acht geprinte onderdelen van biologisch afbreekbaar kunststof. Hij heeft geen klankkast. Van Rijswijk zette de elektronica erop zodat het instrument op een versterker aangesloten kan worden. Hij had nog wat vleugelmoeren van de gitaar liggen en die gebruikte hij voor de stemming van de viool.

Mozaffarian speelt wat voor. Uit het hoofd: Schuberts Avé Maria en muziek uit de film The Godfather. Warempel, de viool klinkt goed. Tijdens de opening van de expositie zaterdagmiddag, zal de Velserbroeker voor publiek spelen. Zijn schilderijen zijn er ook te zien.

Meer nieuws uit Alkmaar

Meest gelezen