Premium

De driekleur gaat uit voor de honderdjarige Sientje Brouwers uit Den Oever, pardon Slootdorp

De driekleur gaat uit voor de honderdjarige Sientje Brouwers uit Den Oever, pardon Slootdorp
Sientje Brouwers-Stange, de vierde eeuweling in de historie van het Noeverse Kapellehof.
© Foto Holland Media Combinatie
Den Oever

Sientje Brouwers-Stange is de vierde in de geschiedenis van zorgcentrum Kapellehof die de honderd aantikt. Reden om de driekleur te hijsen die wat sloom langs de mast hangt, wind staat er nauwelijks op haar verjaardag.

Of het niet te gek was, haar nieuwe outfit opgefleurd met een geel vest? ’Nee, mooi juist, lekker vrolijk’, antwoordde kleindochter Ina die bij een kledingwinkel op het dorp wat had uitgezocht en op de kamer van haar oma had laten bezorgen. Niet dat de eeuweling zich iets laat aansmeren. Ze weet ’heel goed’ wat ze wil en als het haar niet zint ’trekt ze een raar bekkie, gaat het neussie omhoog en dan weet je vanzelf dat ze het niks vindt.’

Zo sneuvelde ook de suggestie of een gehoorapparaat misschien een goed idee zou zijn. Een oor van de jarige doet niks meer en het andere functioneert matig. ’Zonde van het geld, misschien gebruik ik het maar een week,’ gaf Sientje te kennen daarbij doelend op het feit dat ze niet het eeuwige leven heeft. Bij de keuring van de rollator, waarbij werd vastgesteld dat de bandjes niet meer zo best waren, wuifde Sientje die opmerking weg met de mededeling dat ’ze er niet mee naar Parijs hoefde.’

Leunstoel

Aan de andere kant liet ze kort terug een nieuwe leunstoel komen vanwege vlekken op de stof van het oude exemplaar. Het moet in de woonkamer wel netjes blijven. Beschadigde stoelpoten, ongerief op fauteuils, het is Sientje een doorn in het oog.

Nooit gedacht dat ze de honderd zou halen. Daar is ze ook niet heel erg mee bezig geweest, ’ieder dag is een’, zegt de jarige terwijl het personeel zich iets verderop in de koffiezaal voorbereidt op een ’lang-zal-ze-leven-in-de-gloria’ hymne. Onderwijl wordt Sientje van alle kanten gefeliciteerd. ’Waar is de jongedame’, meldt een medebewoonster zich humorvol terwijl ze zich langzaam naar de jarige toe beweegt. Als ze even later weggaat richt ze zich tot de enig overgebleven zoon van Sientje: ’ Fred gefeliciteerd hoor, je hebt het maar druk met je moeder. Een fijne dag nog en nog vele jaren. We blijven optimistisch.” De familie aan tafel grinnikt erom. Wethouder Theo Groot is dan al geweest, hij nam een kopie van haar geboorteakte als geschenk mee.

Een lang leven is niet zonder misère. Een zoon van Sientje verdronk op zeventienjarige leeftijd. Hij lag te slapen op een boot die werd overvaren. Haar man Harm Brouwers overleed vele decennia geleden. Een dochter die 70 werd, moest ze ook laten gaan. Dan is er nog een andere ’zwarte bladzijde’: de verhuizing van de Kerkstraat in Slootdorp waar ze 73 jaar woonde naar Kapellehof. Ze wilde haar autonomie niet opgeven ondanks het feit dat ze moeilijk liep, ze herhaaldelijk viel. Tot drie keer toe wist ze een verhuizing uit te stellen door het eenvoudigweg niet te accepteren. Een keer was de vloerbedekking al besteld. Heimwee naar Slootdorp heeft ze nog altijd.

Haar wieg stond in het Brabantse Dinteloord. In 1932 kwamen ze met haar ouders naar de Wieringermeer waar haar vader een aardappelhandel dreef. Zelf werkte ze van haar veertiende tot haar twintigste in de huishouding. Daarna werd ze al snel moeder. Later werkte ze bij slagerij ’t Riet in Slootdorp.

Vorsten en voetbal

Ze is koningsgezind, leest trouw Vorsten en de regionale krant, slaat geen voetbalwedstrijd op tv over (’komt door Fred die voetbalde’) en gaat nooit vroeg naar bed. Personeel dat te vroeg aanklopt, krijgt steevast als antwoord: ’Kom om elf uur maar terug.’ Ook op dat gebied laat ze niet met zich sollen.

Meer nieuws uit Schagen e.o.

Meest gelezen