Premium

Onderweg: Flory Peetoom (71) uit De Rijp barst van de levenslust, maar ze heeft ook mindere tijden gekend

Onderweg: Flory Peetoom (71) uit De Rijp barst van de levenslust, maar ze heeft ook mindere tijden gekend

Beneden het boekenantiquariaat, op de eerste verdieping de sieradenwinkel, daarboven vier huurders en dan ook nog haar eigen woonruimte: propvol is het pand in hartje De Rijp dat ooit als gemeentesecretarie dienst deed, maar sinds 1985 het domein is van Flory Peetoom.

Een bouwval was het toen Flory het kocht. Zwaar verwaarloosd. Binnen zag je door het dak de sterrenhemel schitteren. Geen keuken, geen badkamer. Tientallen kamertjes waren er, waar ooit ambtenaren zich door hun stapels papieren worstelden.

Zij was een alleenstaande moeder van twee jonge kinderen. Net gescheiden. Geld had ze niet of nauwelijks. Wel de winkel met woning in de Rechtestraat die ze inbracht, eveneens in bouwvallige staat. „Er waren meer kandidaat-kopers, mensen met veel meer geld dan ik. Maar die durfden niet. Ik wel. Toen ik na tien minuten rondleiding ’ja’ zei was de makelaar stomverbaasd. Impulsief? Nee hoor, impulsief is onnadenkend. Dat ben ik niet. Mijn hersens werken snel. Ik zie gauw mogelijkheden. Jaren heeft de verbouwing geduurd, dat wel. Maar het kwam allemaal voor elkaar, dat wist ik.”

Als er iets opvallend is aan Flory’s pand aan het Jan Boonplein dan zijn het wel de op het raam bevestigde spreuken, kreten, gedichten en opinies waarop zij de voorbijganger trakteert. Zoals: ’Per vandaag opgericht in De Rijp: De Oude Wijven Pride’. Wij oude wijven van 60-plus tellen mee. U wordt uitgenodigd ter ere van de oprichting van deze beweging op Zuid-Amerikaanse muziek freestyle mee te dansen boven in de winkel. Alle dames boven de 60 zijn welkom’.

Geen spoor te bekennen van vrouwelijke 60-plussers die zich door Flory’s oproep naar de bovenverdieping hebben laten lokken. Geen muziek, laat staan freestyle dans. Maar je moet het ook allemaal niet te letterlijk nemen, zegt ze. „Een geintje is het, een knipoog naar de Gay Pride.”

Wel een geintje met een serieuze ondertoon. „Ik word zo intens treurig van vrouwen, soms zeker tien jaar jonger dan ik, waar alle levenslust uit verdwenen is. Laat je niet afschepen met oppassen op de kleinkinderen, denk ik wel eens. Doe wat je leuk echt vindt. Levenslust heb ik volop, ik barst van de plannen. Als ik alles wat ik in mijn hoofd heb nog een keer wil uitvoeren dan mag ik wel 300 jaar worden of zo.”

Flory heeft ook mindere tijden gekend. Indirect heeft een ander pamflet daar mee te maken. Dat hing vorige week nog op het raam. Ze hekelt daarin justitieminister Grapperhaus die een in Thailand veroordeelde drugshandelaar terug wil halen. Van haar belastingcenten. ’Heeft zo’n hufter zich wel eens afgevraagd wat hij allemaal heeft aangericht met die drugs...?’

„Ik ben heel fel op drugs en drank. Natuurlijk heeft dat een reden. Ik heb van zeer nabij gezien wat het aanricht onder de jeugd. Waaronder mijn jongste zoon. Iedereen in De Rijp weet dat ik daarom halverwege de jaren negentig een paar jaar op Curaçao zat. Omstandigheden waren er hier die ik niet meer aankon. Maar mijn zoon is een vechter gebleken. Ben ik enorm trots op. Geen enkele middelbare school had hij afgemaakt, maar op z’n 26ste besloot hij alsnog iets van zijn leven te maken. Hij haalde certificaten voor de havo, daarna hbo, vervolgens afgestudeerd aan de universiteit in de medische biologie.”

Op Curaçao zou Flory reportages maken voor het Reformatorisch Dagblad. Maar de verhalen die ze maakte pasten niet in het profiel van de krant. Via via - ’ik klets nu eenmaal met iedereen’ - vond ze een baantje als ’tweede bootsvrouw’ aan boord van een plezierboot. Er volgden vele avonturen, maar het gemis van haar twee zonen woog zwaar.

In 1998 keerde ze terug. Geen spijt. „Ik heb overwogen voorgoed op Curaçao te blijven. Maar teruggaan was goed voor de jongens. Ik heb nu een huisje op Curaçao waar ik de winter doorbreng. In het voorjaar terug naar De Rijp. Gewoon een leuk dorp. Gezellig. Mensen helpen elkaar. Moet er iets gedaan worden, dan staan ze er als één man achter.”

Meer nieuws uit Alkmaar

Meest gelezen