Premium

In 60 seconden: Actrice

In 60 seconden: Actrice

Aan de leerlingen van groep 7 van een Hilversumse basisschool vertelde ik gisteren tijdens een gastles dat ik helemaal geen journalist wilde worden toen ik jong was. Ik wilde actrice worden.

Achteraf ben ik hartstikke blij dat ik niet aan het toneel ben gegaan. ’In mijn tijd’ bestonden er alleen hoog aangeschreven toneelacademies die opleidden voor het schouwburgtoneel. Er werd neergekeken op de acteerprestaties van spelers in blijspelen op televisie, speelfilms konden nog net, maar musicals? Oh gruwel, dat was toch geen tonéél?

Op de school waar ik voor journalist leerde werd verkondigd dat journalistiek tot alles leidt. Gesjeesde journalisten konden van alles worden: van brandweerman tot psychotherapeut en van business-tycoon tot beleidsambtenaar (oh gruwel). Ik heb geen schoolgenoot kunnen vinden die acteur is geworden. Maar mocht ik hem/haar over het hoofd hebben gezien, dan hoor ik het graag. Een enkele keer denk ik aan wat acteurs die de bad guy spelen wel eens zeggen in interviews: ze vinden het heerlijk om in de huid te kruipen van een slechterik of een gewetenloze maffioos. Dat mis ik wel als journalist. Een rol spelen om te ervaren hoe het is om eens niet vriendelijk, voorkomend, begrip- en berouwvol te zijn. Als ik mocht kiezen speelde ik de gang van zaken na toen mij vorig jaar bij de dierenarts de oren werden gewassen over de vlooien in de vacht van mijn kat. Voor één keer de bitch spelen met de woorden: ,,Luister goed, ik kom mijn kat brengen voor zijn gebit en jullie beginnen over vlooien? Mijn kat en zijn vlooien gaan lekker naar huis.”

Gek genoeg schoot die tekst me toen niet te binnen...

Meer nieuws uit Gooi

Meest gelezen