Premium

Onderweg: Door Peter Fatels (57) leven loopt een rode lijn. Zijn vaderschap op late leeftijd en en het einde van zijn docentencarrière horen daarbij

1/2

Op weg van Hoorn naar Amsterdam is Peter Fatels op de halte Alkmaar-Noord uitgestapt. Zonder z’n jas. Nou ja, hij was toch al van plan naar Kringloopboulevard aan de Zijperstraat te gaan. Daar hebben ze vast nog wel een sportieve regenjas van degelijke kwaliteit.

Peter vindt vaak goede spullen bij een van de recyclingzaken, zegt hij. Heel wat prima gereedschap. Spullen voor de keuken. Degelijk, onverwoestbaar materiaal, apparaten ’die nooit stuk gaan’.

,,Je wordt altijd weer verrast door wat de mensen wegdoen. Ik houd niet van weggooien. Dat zal misschien wel met mijn opvoeding te maken hebben. Niet dat wij het vroeger thuis arm hadden, we kwamen niets te kort, maar hielden ook niet over. Wegdoen was wel het laatste.’’

Peters jeugd in Heemskerk was gelukkig. Twee oudere broers, een jongere zus. De woorden ’gezelligheid’ en ’geborgenheid’ vallen. Vader en moeder leven niet meer, maar bij de opvoeding van zijn eigen kinderen - Silke van 10 en Mees van 8 - komen dikwijls herinneringen aan ze boven. ,,Duidelijk zijn, consequent zijn: dat vind ik belangrijk. Streng hoef je niet zijn. Allemaal dingen die ik van mijn ouders heb meegekregen.’’

Dat Peter pas op latere leeftijd vader werd heeft - in z’n eigen woorden - ’zo moeten zijn’. ,,Door mijn leven loopt een rode lijn, een weg die uitgestippeld lijkt. Ik geef er geen religieuze betekenis aan, maar ik voel dat alles wat ik meemaak past op mijn levensweg. Ik laat altijd maar alles op mij afkomen. Dat was ook zo in de periode dat ik nog geen kinderen had. Een vriend stelde me een keer de vraag of en wanneer ik vader zou willen worden. Want tien jaar wachten was geen optie, dan zou het te laat zijn. Dat zette me wel aan het denken.’’

,,Toeval of niet, ik was nog steeds met die vraag bezig toen ik drie maanden later op een feestje een leuke vrouw ontmoette. Zo’n twaalf jaar jonger dan ik. We hadden heel mooie gesprekken bij een kampvuur. In haar zag ik echt een moeder en ik dacht daarbij: misschien wel de moeder van mijn kinderen. Lang heb ik niet gewacht met de vraag: ’Zou jij nog kinderen willen?’. Ze had er al een uit een eerder relatie. Ze zei ’ja’, en ze wilde die kinderen met mij. ,,Maar’’, voegde ze er aan toe, ,,Ik ga er niet nog eens vier jaar mee wachten.’’

,,Ze was al gauw zwanger van Silke. Twee jaar later volgde Mees. Prachtige, sociaal vaardige kinderen zijn het. We voeden ze beiden op, maar onze relatie is voorbij, zonder dat we ruzie hebben. We wonen dicht bij elkaar in de buurt. Afwisselend zijn de kinderen bij haar en bij mij. Gaat prima. De kinderen willen misschien wel dat we weer bij elkaar gaan wonen, maar wij geloven niet dat dat een goed idee is.’’

Peter heeft de laatste zeventien jaar voor de klas gestaan. Hij gaf techniek op verschillende typen middelbaar onderwijs, maar had na al die jaren de buik vol van de administratieve rompslomp die het lesgeven steeds meer naar de achtergrond drong.

,,Er wordt in het onderwijs te veel van bovenaf opgelegd. Lesgeven lijkt iets ondergeschikts. Een school moet zich profileren hoor je steeds. Waarom? Er moet les worden gegeven, zodat iedereen gelijke kansen heeft. Veel belangrijker. Ik heb mij, terwijl ik weer eens met iets administratiefs bezig was, heel vaak afgevraagd: ’Waarom doe ik dit?’ Uiteindelijk was het gewoon het beste om te stoppen.’’

Dat hij daarmee, ruim de 50 gepasseerd, ook zekerheden opgaf, dat nam Peter voor lief. ,,Het is zo zonde als je je leven laat vergallen omdat je niet zonder de zekerheid van een vast inkomen kunt. Geld is een van de grootste verslavingen van onze tijd. Er zijn mensen die er 24 uur per etmaal mee bezig zijn, die daardoor niets meer om zich heen zien. Die niet meer de mens in de mens zien, of het kind in het kind. Voor de zomervakantie was ik even inval-conciërge. Dat was wel wat voor mij. Meer vrijheid, zelf je weg vinden. Heus, ik vind wel wat waar ik gelukkig mee ben.’’

Meer nieuws uit Alkmaar

Meest gelezen