Premium

Balanchine: Ballet van het allerhoogste niveau

Balanchine: Ballet van het allerhoogste niveau
Artur Shesterikov en Maia Makhateli in ’Ballet Imperial’.
© Foto Hans Gerritsen

’Ik wil geen mensen die willen dansen, maar mensen die móeten dansen’, zou George Balanchine (1904-1983) ooit hebben gezegd. En die uitspraak is Maia Makhateli op het lijf geschreven, want zij is dans.

De prima ballerina streeft in Balanchines ’Ballet Imperial’ niet alleen technische perfectie na, maar straalt ook een enorm plezier uit.

Balanchine: Ballet van het allerhoogste niveau
Artur Shesterikov en Maia Makhateli in ’Ballet Imperial’.
© Foto Hans Gerritsen

’Ballet Imperial’ is samen met ’Symphony in three movements’ en ’Who cares?’ onderdeel van het programma ’Best of Balanchine’ waarmee Het Nationale Ballet zijn seizoen opent. Stuk voor stuk balletten met een hoofdletter B. Van Balanchine uiteraard, maar meer nog van ballet van het allerhoogste niveau.

Balanchine: Ballet van het allerhoogste niveau
Riho Sakamoto in ’Ballet Imperial’.
© Foto Hans Gerritsen

Want dat heeft Het Nationale Ballet absoluut in huis. Zo imponeren in ’Ballet Imperial’ (1941) niet alleen solisten Makhatali en Artur Shesterikov - hun duet is om bij weg te zwijmelen - en Riho Sakamoto, maar ook het ensemble schittert in deze choregrafie waarin Balanchine een moderne dansvertaling geeft van het klassieke ballet zoals indertijd door Marius Petipa werd geïntroduceerd.

’Ballet Imperial’ is dan ook een eerbetoon aan de vader van het klassieke ballet én aan Tsjaikovski, met wie Petipa samenwerkte. Diens ’Tweede pianoconcert’ wordt met verve vertolkt door Michael Mouratch.

Spatgelijk

Balanchine: Ballet van het allerhoogste niveau
Jingjing Mao & Nathan Brhane, Anna Tsygankova & James Stout in ’Symphony in three movements’.
© Foto Hans Gerritsen

Op Stravinsky’s gelijknamige compositie creëerde Balanchine in 1972 zijn ’Symphony in three movements’. Ook hierin weer veel ruimte voor het corps de ballet dat opnieuw indruk maakt met spatgelijk en supersnel voetenwerk. Anna Tsygankova en James Stout zijn briljant in hun duet en de sprongen van Young Gyu Choi zijn als altijd weer weergaloos om naar te kijken. ’Symphony in three movements’ is in de uitvoering van Het Nationale Ballet zo’n stuk dat nooit zal vervelen.

Balanchine: Ballet van het allerhoogste niveau
Qian Liu en Young Gyu Choi in ’Symphony in three movements’.
© Foto Hans Gerritsen
Balanchine: Ballet van het allerhoogste niveau
Het Nationale Ballet in ’Symphony in three movements’.
© Foto Hans Gerritsen

Natuurlijke swing

Een iets langere adem is wel nodig voor ’Who cares?’ uit 1970. De choreografie op verschillende georkestreerde songs van Gershwin is absoluut dynamisch en wordt perfect uitgevoerd, door zowel solisten, onder wie Igone de Jongh, Makateli, Vera Tsyganova en Constanine Allen, als ensemble.

Balanchine: Ballet van het allerhoogste niveau
Edo Wijnen en Salome Leverashvili in ’Who cares?’.
© Foto Hans Gerritsen

Toch komt er gaandeweg het stuk de klad in. Het ballet is net iets aan de lange kant en in tegenstelling tot ’Ballet Imperial’ en ’Symhony in three movements’ doet het wat gedateerd aan en mist de dans de natuurlijke swing die wel in Het Balletorkest doorklinkt.

Balanchine: Ballet van het allerhoogste niveau
Igone de Jongh en Constantine Allen in ’Who cares?’.
© Foto Hans Gerritsen

Meer nieuws uit Cultuur

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.