Premium

Handbalsters ZAP geven schijnbaar gewonnen wedstrijd bijna toch nog uit handen

Handbalsters ZAP geven schijnbaar gewonnen wedstrijd bijna toch nog uit handen
Femke de Vries was niet altijd even trefzeker voor ZAP.
© Foto Peter van Aalst
Breezand

De stichting Korrelatie hoefde uiteindelijk niet te worden ingeschakeld. Omdat ZAP een gewonnen wedstrijd die bijna werd weggeven nog over de drempel tilde. En het handboek voor succes, dat winst in eigen huis als belangrijkste vereiste stelt, niet bij de eerste gelegenheid al in een hoek belandde.

Het ging lange tijd voortvarend op een zondagmiddag die door veel vaste volgers nog anders werd ingevuld. ZAP ging er meteen vandoor (4-1), werd even een halt toegeroepen (4-5) maar bouwde vervolgens via 9-5 en het maximale verschil voor rust van 13-7 aan een voorsprong die halverwege vertrouwen gaf. Toen het bord in de tweede helft ook nog 20-12 liet oplichten was de buit binnen. Althans dat zou je verwachten. Maar het Polderse ensemble dat deze vette jaren had gerealiseerd kwam nog in dezelfde wedstrijd met de magere variant.

Vechtlust

Femke de Vries maakte het twee keer vrij op de cirkel niet af. In plaats dat Aalsmeer dubbel ging zien was er vechtlust aangewakkerd die de thuisclub niet kon beteugelen. Er ging ineens van alles mis op de vloer. Het onderscheiden van de juiste kleur was lastiger dan daarvoor. Ongenadig afdrukken als het moment er was, een nog groter probleem. Ronald van de Kamp miste juist toen het leiderstype dat deze selectie van jonge blommen standaard ontbeert.

Wilskracht is er voldoende en talent zeker aanwezig, constateert de coach. Maar de klasse om rustig te blijven als een tegenstander bloed ruikt (nog) niet. Een aanspeelpunt als eindstation die het gevoel geeft dat alles goed komt heeft het veld geruimd. Tess Ammerlaan is in die rol het eerst aangewezen alternatief. Maar door allerlei omstandigheden niet in staat om langer dan vijf minuten per helft op te draven. Fleur Reek moet op termijn ook uitblinken in afwerken maar is nog onderweg naar dat niveau. Riekie Singer kent als enige het klappen van die zweep. Een kuitblessure houdt haar nog aan de kant. Van de Kamp hoopt over twee weken tegen Fortissimo weer over haar te beschikken. Nu nam hij het de routine die wel op de vloer verscheen kwalijk dat ze in de tweede helft anoniem bleven.

Juist in een fase dat de hobbels die Aalsmeer opwierp vroegen om glad getrokken te worden. Het bleef een wedstrijd van uitersten. Scoren als kwartet tegen een overmacht, maar te nerveus vanaf zeven meter.

Verdampte

De grote voorsprong verdampte. Van 20-14 naar 21-16. Want het rake antwoord dat eindelijk werd gegeven bracht niet de verlichting die Van de Kamp had gehoopt. Zoals ook succesnummer tweeëntwintig hooguit een doekje voor het bloeden was. Alleen Tessa Oele onderscheidde zich nog, zoals ze de hele wedstrijd bij momenten deed, maar wakkerde de onrust net zo makkelijk aan door Aalsmeer de bal cadeau te doen. De wankelende thuisclub werd door Selina Kooy, met geluk, overeind gehouden toen de laatste minuut al liep. Tot opluchting van alles en iedereen. Goed voor twee punten maar zeker niet genoeg om de zorgen meteen weg te nemen.

Meer nieuws uit Sport Schagen

Meest gelezen