Premium

Maria Berkenbosch en Ebbe-Jan Visscher 65 jaar samen in lief en leed

Maria Berkenbosch en Ebbe-Jan Visscher 65 jaar samen in lief en leed
Gewoon volhouden, ook als het eens tegenzit.
© Studio Kastermans/Leon Dakkus

We kennen elkaar van het werk in de lunchroom”, glundert Maria Berkenbosch (1933) bij de herinnering. Zij en haar man Ebbe-Jan Visscher (1931) stapten 65 jaar geleden op 9 september in het huwelijksbootje .„Ze heet eigenlijk Rietje, maar dat vind ik zo’n stomme naam”

Zowel Ebbe-Jan als Maria werkten bij lunchroom Wildschut in Hilversum. „Ik was 15 en werkte als serveerster, hij was 17 en werkte als kok”, begint Maria, die door iedereen behalve Ebbe-Jan ’Rietje’ wordt genoemd. Haar man noemt haar ’Annie’. Het keukenteam werkte boven en via een lift werd het eten naar beneden gestuurd. „En daar zag ik haar staan. Ik vond haar eigenlijk meteen leuk”, zegt Ebbe-Jan, die door het leven gaat als ’gewoon, Jan’.

Zwanger

Op zijn laatste werkdag voor hij naar zijn nieuwe baan ging, trok Rietje de stoute schoenen aan en vroeg of hij even op haar wilde wachten. Hij fietste haar naar huis en de verkering was aan. Na zes jaar liep het uit de hand, lacht Maria. „Ik was zwanger, dus we moesten trouwen.” De trouwerij vond plaats op het gemeentehuis in Hilversum. Maria is in Hilversum geboren, Jan komt uit Loosdrecht. De eerste paar jaar woonde het echtpaar met hun eerste kind bij de ouders van Maria.

Maria Berkenbosch en Ebbe-Jan Visscher 65 jaar samen in lief en leed
65 jaar geleden in het gemeentehuis in Hilversum.
© eigen foto

Na lang wachten, kregen ze een huis in Nieuw-Loosdrecht aangewezen. „Er waren toentertijd geen huizen, het was net zoals nu. Uiteindelijk hebben we daar zes jaar gewoond”, vertelt Maria. „Toen kregen we deze woning, we wonen hier nu 58 jaar.” Alles in huis deed meneer zelf: „Ik ben een echte doe-het-zelver, daarom zit alles schots en scheef”, grapt hij.

Buurtkinderen

Het echtpaar kreeg vier kinderen, een zoon en drie dochters. Inmiddels hebben ze ook vijf kleinkinderen en drie achterkleinkinderen. Maar ook de kinderen uit de buurt weten het huis te vinden. „Omdat wij oud zijn, komen hier steeds nieuwe gezinnen met kleine kindjes wonen. Daar ben ik helemaal gek van, vooral als ze nog niet kunnen praten”, lacht mevrouw. „Ik zag ze hiervoor spelen en vroeg ik of ze een snoepje wilden. Op een gegeven moment had ik elf kinderen aan de deur, de een stak de ander aan. De meeste zitten nu op de middelbare school, dus die komen niet meer langs. Er is nu nog een meisje dat af en toe een snoepje komt halen.”

Chauffeur

Het echtpaar krijgt sowieso veel bezoek, niet alleen van mensen maar ook van de twee buurtkatten. „Een voor en een achter, ze komen iedere dag langs. Dan geven we ze een plakje worst en zijn ze weer helemaal blij.” Eten heeft altijd een belangrijke rol gespeeld in het leven van het echtpaar. Na zijn werk bij Wildschut kreeg Ebbe-Jan een baan als kok bij een restaurant in Amsterdam. Na een aantal jaar is hij bij Philips gaan werken als chauffeur. „Vond ik fantastisch. Lekker rondjes rijden en de post rondbrengen. Ik heb daar 36 jaar en gewerkt en ben op mijn 59e eruit gegaan, met de VUT-regeling.”

Volkstuin

Toch heeft de liefde voor verse ingrediënten hem nooit verlaten. Hij heeft al vanaf 1974 een volkstuintje langs de Vreelandseweg, waar hij iedere dag komt: „Er ligt een bootje voor in de zomer en er staat een schuurtje met open haard voor in de winter. Ik verbouw er van alles: vijgen, snijbonen, aardappelen, uien. Volgens mij heb ik hier zelfs snijbonen liggen. Annie, liggen die er nog?”

Volgens Annie (Rietje) zijn ze op, maar eigenlijk kan meneer dat beter weten. „Hij kookt altijd. Toen ik hier met drie kleine kinderen en het huishouden zat, had ik daar geen tijd meer voor. Bovendien vindt hij het heerlijk om in de keuken bezig te zijn.” Na 65 jaar en een beetje, straalt het geluk er nog steeds vanaf. Hoe dat kan? „Gewoon volhouden, ook als het een beetje tegenzit.

Meer nieuws uit Gooi

Meest gelezen