Premium

Castricummer Bartje Wierenga speelt in Frankrijk bij ’droomclub’ Toulouse, het FC Barcelona van het rugby: ’Hier herkennen ze echt iedere speler op straat’

Castricummer Bartje Wierenga speelt in Frankrijk bij ’droomclub’ Toulouse, het FC Barcelona van het rugby: ’Hier herkennen ze echt iedere speler op straat’
Bartje Wierenga tijdens de training bij Cas RC. Omdat hij een hersenschudding had kon hij nog niet poseren in het tenue van Toulouse.
© Foto Wilma Vermunt
Castricum

Voor jonge voetballers is Ajax, Barcelona of Arsenal de droomclub om voor te spelen. Voor rugbyers is dat de Franse topclub Toulouse. De pas 20-jarige Bartje Wierenga speelt daar komend seizoen in het team voor spelers tot 21 jaar. Ook wel espoirs genoemd.

Het is niet de eerste keer dat de jonge Castricummer in het zuiden van Frankrijk aanwezig is. „Vorig jaar ben ik twee keer een week op stage geweest. Kennelijk is dat de club goed bevallen en mag ik nu een jaar blijven. Het is binnen Europa het beste dat er is te vinden als het gaat om je ontwikkeling op sportgebied”, zegt de bescheiden speler van Cas RC, net voor de start van de competitie.

Die start mag hij vanaf de tribune aanschouwen. Reden: Een hersenschudding. „In de voorbereiding deden we mee aan twee toernooien met de sevens. Bij de eerste in Agen maakte ik de winnende try waardoor we een week later naar de landelijke finales mochten in Parijs.” Vreemd genoeg was niet iedereen blij met die laatste try in de voorronde. „We moesten wel zeven uur met de bus. Ik vond het niet zo erg.” Lachend: „Kon ik mijn pa weer even zien.” Het optreden was van korte duur. „Ik kreeg ik een knie op mijn hoofd en was ik even ’groggy’. Dat betekent bij rugby dat je even niet mag spelen en onder controle blijft tot het echt over is.”

Landskampioen

De noodgedwongen stop vindt Wierenga - logischerwijs - op z’n zachtst ’niet fijn’. „Ik stond te popelen om te beginnen. Het is hier hard werken. Veel trainen. Je wilt in deze omgeving alleen maar presteren. Vergeet niet dat er zeven spelers in het Franse nationale team spelen. Toulouse is landskampioen. Rugby is echt een hele grote sport hier. In elke kroeg zie je dat terug. Hier herkennen ze echt iedere speler op straat. Rotzooi schoppen met je dronken kop zit er dus niet in.” Grijnzend: „Dat was ik toch al niet van plan, hoor.”

Wat Wierenga wel van plan is, weet hij maar al te goed: Spelen in een vol stadion met 20.000 toeschouwers. Zoals het eerste team doet. „Dat zou echt een hele eer zijn. Maar ja, eerst maar herstellen van die hersenschudding”, verzucht hij. „Ik moet je eerlijk bekennen dat ik er onrustig van word. Er geldt een protocol voor hoofdblessures bij de rugbybond waar ik me aan moet houden. Of beter gezegd aan moest houden. Van buitenaf zie je niets, maar als je hier niet goed mee om gaat kan je gierende pijn in je hoofd houden. De rest van je leven.”

Franse les

Er zit voor Wierenga niets anders op dat zijn hersenen op een andere manier te pijnigen. Dat is met Franse les. „Ik ben ook op stage geweest in Nieuw-Zeeland bij de Bay of Plenty. Engels sprak ik wel, maar Frans is een ander verhaal. Ik versta er geen woord van. Dat is toch wel handig, want ze zijn natuurlijk trots op hun taal hier. Ik ben er al achter dat de terminologie van het rugby iets anders is. En dan gaat het om de posities 11 en 14. Die wisselen ze om.” En dat is voor nummer 14 Wierenga - wing - nou net het verschil tussen het spelen op ’links’ of ’rechts’.

Of het nu aan de linker- of rechterkant is, het maakt Wierenga niet uit. „Als ik maar kan spelen. Nog even rust houden, maar daarna grijp ik deze kans aan alsof het een rugbybal is. Ik eindig met een try.”

Meer nieuws uit Sport Kennemerland

Meest gelezen