Premium

Filmrecensie:Argentinië van 1975 kil en beheerst in beeld gebracht

Filmrecensie:Argentinië van 1975 kil en beheerst in beeld gebracht
Scène uit ’Rojo’.
© Foto PR

Of hij niet gewoon z’n plek in het restaurant kan afstaan aan iemand die wél klaar is om eten te bestellen.

Advocaat Claudio geeft de vreemdeling aan zijn tafel gelijk. „Jij kunt er ook niets aan doen dat je zo bent”, zegt hij kalm. „Je leven zal altijd een puinhoop van dit soort ongemakkelijke momenten blijven.”

De bom staat op scherp vanaf de eerste minuten in ’Rojo’. De vreemdeling slaat door, wordt het restaurant uitgezet en blijkt buiten met een pistool op Claudio te wachten. Voor de raadsman loopt dat goed af, voorlopig.

Claudio lijkt rechtstreeks uit ’The Godfather’ te zijn gelopen, met zijn grote kennissenkring die hem om gunsten vraagt.

Een vriendelijke familieman is hij, die zijn geweten ook moeiteloos kan uitschakelen als iemand hem bijvoorbeeld vertelt over een lucratieve, half-legale vastgoeddeal.

Cruciaal

De context van de film is daarbij cruciaal. We kijken naar het Argentinië van 1975, een land dat ieder moment overgenomen kan gaan worden door het beruchte militaire regime van Jorge Videla.

Regisseur Benjamín Naishtat noemt dat Kwaad niet bij naam, maar toont een keurig ogende wereld waar intussen alle compassie uit is geperst, waar mensen plotseling kunnen verdwijnen en duivelse rijkelui ongeschonden blijven. Beklemmend als een thriller wordt dat echter niet.

Naishtats retro-stijl is kil en beheerst, waarmee deze film vooral griezelig wordt voor kijkers met voorkennis van de Argentijnse geschiedenis.

Meer nieuws uit Cultuur

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.