Premium

Onderweg: Rust vinden door mindfulness is helemaal niet zweverig, ontdekte Alkmaarse Brenda van Esch (45). Voorwaarde is wel dat je buiten bent. Want ’Buiten is beter’

Onderweg: Rust vinden door mindfulness is helemaal niet zweverig, ontdekte Alkmaarse Brenda van Esch (45). Voorwaarde is wel dat je buiten bent. Want ’Buiten is beter’

Het Geestmerambacht is vertrouwd terrein voor Brenda van Esch. Ook op deze doordeweekse ochtend als de noordoever van de recreatieplas bevolkt wordt door middelbare scholieren die een sportdag op het programma hebben.

Brenda woont ’om de hoek’, in de Daalmeer, met man Michael en dochters Lisanne (13) en Manouk (11). Ze is hier wekelijks met haar groepje, acht mensen die in vijf weken tijd lichaam én geest willen resetten in een cursus ’mindful walk’.

Zweverig? Brenda weet dat zo’n oordeel al gauw klinkt. Ze begrijpt het wel. Toen ze zo’n tien jaar geleden rust probeerde te vinden met zo’n mindful training ontdekte ze al snel dat het helemaal niet bij haar paste.

,,De setting was niet goed. Het was binnen. In een zaaltje. Op zo’n matje. Helemaal niets voor mij. Wat ik doe is anders. Je bent buiten, dat is al een heel belangrijk verschil. Want buiten is beter om tot rust te komen. Om je bewust te zijn van wat er om je heen is. Dat kan buiten het best. Kijk hier maar om je heen: het meer, de oevers, de vogels. Er is zoveel te zien.’’

,,Door alles wat ik in mijn leven mee maakte was ik al jaren op zoek naar een manier om rust te vinden. Dat vond ik toen ik deelnam aan een cursus mindful run. Een oud-collega deed dat in Monnickendam. Ik meldde mij aan en merkte direct dat het me enorm hielp. Daarom besloot ik in Alkmaar ook mensen op die manier te helpen. Er is grote behoefte aan. Denk aan mensen met een burn-out. Denk aan mensen bij wie de wereld door een heftig gebeurtenis op z’n kop is komen te staan. Ik denk ook aan rouwverwerking. De aandacht voor mensen die een dierbare verloren hebben verslapt na een tijdje. Terwijl juist dan die steun hard nodig is. Dat wil ik in de toekomst gaan doen: met mindfultechnieken die mensen individueel helpen en ondersteunen. Maar dan wel buiten. Ook in de winter als het koud is en regent of stormt. Als je eenmaal buiten loopt of rent merk je pas hoe lekker dat is.’’

Ze is een broodnuchter type, zegt Brenda van zichzelf. ,,Waar ik baat bij heb is niets meer en niets minder dan een techniek, een ademhalingstechniek. Letten op je ademhaling. In en uit ademen door je neus, de natuurlijke begrenzer. Wandelend kan het, maar ook hardlopend, de ’mindful run’. Je hoeft jezelf niet zo verschrikkelijk serieus te nemen. Ook dat leer ik. Lol maken, keten: is ook belangrijk. Tikkertje heb ik laatst met de groep gespeeld. Want tijdens het spel vergeet je even waar je je daarvoor zo druk over maakte. En achteraf, als het spel voorbij is, denk je: was dat allemaal nou zo belangrijk wat mij al die tijd bezighield? Ik had zelf baat bij die aanpak en ik hoor hetzelfde terug van de deelnemers aan mijn groep. Een vrouw met een burn-out die merkt dat ze rustiger in haar hoofd wordt, daar krijg ik op mijn beurt dan weer energie van.’’

Ze heeft haar weg gevonden, denkt Brenda. Maar het was een lange zoektocht. Die begon jaren terug, toen ze zwanger was van oudste dochter Lisanne en haar eeneiige tweelingzusje Jasmijn. Complicaties in week 22 werden Jasmijn fataal. Lisanne overleefde het wel, maar door zuurstofgebrek kwam ze met een lichamelijke en een verstandelijke beperking ter wereld.

,,Je wereld stort in als je dat allemaal overkomt. Naast het verdriet was er de woede over nalatigheid van de artsen. Dat sleepte zich jaren voort zonder dat er een oplossing kwam. Ook in praktische zin komt er heel veel op je af. Voortdurend regelen en improviseren. Nooit is er zekerheid. Hoe zal het later gaan met haar? En tegelijk is er het verdriet om je overleden kind.’’

Jaren later confronteerde de plotselinge dood van de eveneens gehandicapte zoon van vrienden Brenda nogmaals met de vraag hoe je om gaat met verlies.

,,Dat heeft me nog meer doen beseffen hoe belangrijk het is om mensen te steunen die een groot verlies meemaken. Het verlies dat je altijd bij je draagt, dat je niet even weg kunt stoppen. Je hebt recht op dat verdriet, je hebt recht om het daarover te hebben.’’

Meer nieuws uit Alkmaar

Meest gelezen