Premium

Duitse frescobunker bij Bakkum blijft topsecret

Duitse frescobunker bij Bakkum blijft topsecret
Enkele bezoekers bewonderen de Hollandse tegeltjes die de Duitsers op de schouw hadden geschilderd. ,,Niet aanraken, ze zijn broos.’’
© Foto Ronald Goedheer
Bakkum

Er is al niets meer van te zien, maar afgelopen weekeinde had de stichting Egmond ’40-’45 de toegang tot de frescobunker bij Bakkum uitgegraven. Zestig bezoekers mochten er in. ,,De tekeningen niet aanraken, want ze zijn heel broos’’, bezweert gids John Heideman. Om de schilderingen te beschermen ligt alles nu weer onder het zand.

Het begint op het parkeerterrein aan de Noorderstraat, bij Koningsbos. ,,De duintjes aan de overkant van de weg’’, vertelt Heideman, ,,daaronder zitten ook bunkers. Voor de opslag van munitie. In de koloniehuizen hieromheen waren Duitse soldaten gelegerd. Voor hen was het hier een walhalla, zo rustig. Het ergste wat ze overkwam, was dat een enkeling in zee verdronk. Later moesten ze naar het oostfront.’’

Verscholen

,,Nooit geweten dat er in de duinen zo veel bunkers zaten’’, zegt een man uit Egmond aan de Hoef. ,,Veel is verscholen achter de bosjes of onder het zand. Ik zoek er vaak wel naar, maar er is jammer genoeg maar weinig van te zien.’’

Per tour mogen vijftien bezoekers mee, de groep zaterdagochtend is veel groter. Veel vrijwilligers van de stichting gaan mee. Het gaat op de fiets naar het Vogelwater. In de tuin van dichteres Elly de Waard zat een bunkerdorp, zoals Heideman het noemt, met ruimte om te slapen, voor toiletten en voor ontspanning. ,,Veldmaarschalk Rommel heeft hier nog thee gedronken, begin ’44.’’

De groep rijdt verder. Heideman neemt iedereen mee, over een koeienpad dwars door de struiken naar een open stuk, de Mient. Onder het glooiende landschap gaan wel zeventig bunkers schuil. ,,Stuk voor stuk tijdcapsules. De tijd heeft er stil gestaan.’’ De bezoekers mogen er een in. Atalanta’s hangen aan het plafond. Binnen is het kaal en donker. De ramen zijn dichtgemetseld.

Dan naar de bunker met de fresco’s. ,,Wij hebben hem in 2014 gevonden’’, zegt Steef van de stichting. ,,De Haagse bunkerploeg had hem al eerder ontdekt, maar dat geheim gehouden.’’ Bert uit Castricum heeft geen goed woord over voor de Hagenaars. ,,Ze doen veel zonder toestemming te vragen.’’ Bert, Fred, Patrick, Sander en Nick kennen elkaar van de scouting, en ze gaan vaker met Heideman op excursie. ,,Een paar jaar geleden naar Verdun en de Ardennen.’’ Bert laat trots zijn eigen vondsten zien, een ontplofte granaat en een onderdeel van een kanon. ,,Een jaar of twintig geleden gevonden tijdens het duiken.’’

Er kunnen maar een paar mensen tegelijk naar beneden, de bunker is klein. Theo, Sjaak, Lida en Lia uit Heemskerk mogen als eersten. Ze krijgen een verstevigde cap op, voor als ze hun hoofd stoten. Als ze weer boven komen, zijn ze onder de indruk. ,,De moeite waard. Ze hadden er ook Hollandse tegeltjes.’’ Die zijn erop geschilderd, krijgen ze te horen. ,,Ze hadden zeker niks te doen.’’

Lia vertelt van haar oom Henk, ,,die als enige jongen uit Limmen bij het bombardement in Rotterdam omgekomen is. Hij zat op een boot op de Schie.’’

Whizzkid

Heideman laat beneden foto’s zien die de officier had gemaakt van het interieur: huiselijk. Kennelijk zette hij een miniatuurschip in elkaar. Deze Horst Schützendübel was een whizkid, hij wist de radar zo te verbeteren dat hij vanuit Bakkum de geallieerde vliegtuigen op kon stijgen in Groot-Brittannië. Sterker nog, hij zag schepen bij de Noordkaap, 2500 kilometer.

Meer nieuws uit Kennemerland

Meest gelezen