Premium

Titel van ’78-’79 middelpunt van jubileum SEW: Puzzeltocht langs het verleden

Titel van ’78-’79 middelpunt van jubileum SEW: Puzzeltocht langs het verleden
Op 4 februari 1979 was het eindelijk zover. Na drie tweede plekken werd SEW kampioen en promoveerde het naar de eredivisie.
© Eigen foto
Nibbixwoud

,,Hangt hier nog wat?’’, vraagt een vrouw, terwijl ze de deur openslaat van een toilet van De Dres. Het blijkt een van de weinige plekken te zijn waar geen oude foto’s, vaantjes of vergeelde krantenberichten hangen met daarbij een vraag over het veertigjarige eredivisielidmaatschap van SEW. Geen Nederlandse vrouwenhandbalclub speelt langer onafgebroken op het hoogste niveau. Het wordt deze zondagmiddag gevierd, onder meer dus met een puzzeltocht door het sportcomplex. Overal houdt het plukjes oud-speelsters en supporters van de club bezig.

Na drie jaar op rij genoegen te hebben moeten nemen met de tweede plaats in de eindrangschikking was het op zondag 4 februari 1979 raak voor SEW. Eén speelronde voor het einde van de competitie was de titel, en daarmee promotie naar de eredivisie, een feit. De zege in het verre Bornerbroek resulteerde in een feest waarvoor het dorp uitliep.

Het kampioenschap van toen is ook reden voor het feestje van nu. Veertig jaar later immers is SEW nog altijd eredivisionist. Een fraai jubileum. De ’aanstichters’ hiervan lopen ook rond op het complex. Maar waar zijn de speelsters van destijds? Ook na vier decennia toont Lia Huisman zich nog de captain van het team. Binnen mum van tijd meldt ’haar’ ploeg zich in de sporthal om de kampioensfoto van destijds nog eens te maken. Links en rechts komt er een bril uit een handtas om te zien wie waar moet gaan staan.

Titel van ’78-’79 middelpunt van jubileum SEW: Puzzeltocht langs het verleden
De kampioenploeg van SEW die de club naar de eredivisie bracht poseert veertig jaar na dato nog eens voor de krant.

Exact dezelfde foto kan niet meer gemaakt worden. Zo ontbreekt Mirjam Conijn op de kampioensfoto 2.0. ,,Zij kon er vandaag niet bij zijn’’, vertelt Huisman. Twee speelsters zijn al overleden. ,,Corrie op den Kelder en mijn zusje, Sonja’’, vervolgt Huisman. Ook trainer Jan Koopen en zijn assistent Bert Spaans zijn de ploeg ontvallen.

Als de foto is gemaakt, en de speelsters van toen elkaar overeind hebben geholpen, wordt de puzzeltocht hervat. ,,We waren bij vraag 22’’, klinkt het bij het uitlopen van de sporthal uit de groep speelsters die veertig jaar later nog vriendinnen zijn. In verschillende samenstellingen komen ze nog regelmatig bij elkaar. ,,Waar hangt nummer 23?’’

Titel van ’78-’79 middelpunt van jubileum SEW: Puzzeltocht langs het verleden
Hilariteit tijdens de puzzeltocht door De Dres.
© Foto’s Marcel Rob

Als een half uurtje later ook de laatste vraag is beantwoord neemt de kampioensploeg plaats in de feestruimte waar niet veel later een video van start gaat over de jaren die volgden op hun kampioenschap. Lia Huisman én Lia Huisman laten hun drankje even staan om in een aparte ruimte van De Dres terug te blikken op die bijzondere wedstrijd. Om spraakverwarring te voorkomen gaan de twee Lia’s bij SEW al jaren door het leven als Witte en Zwarte. Hoewel beide vrouwen inmiddels grijs zijn verwijst het naar hun haarkleur. ,,Het grote wapen van onze ploeg was de break van mij op Zwarte’’, zegt Witte, behalve captain ook de keepster. ,,In de aanval stond ik op de cirkel en in de verdediging was ik altijd de voorste speelster, de stoorspeelster. Ik was stout en liet mijn verdedigende taken soms voor wat het was. Dan vertrok ik alvast. Als Witte de bal dan had, was ik al twee meter weg.’’

Uitgemaakte zaak

Het is een combinatie die de twee nog helder voor de geest staat. Net zoals ze nog weten dat het seizoen ’78-’79 spannend was. ,,Een uitgemaakte zaak wie er kampioen zou worden, was het niet. We speelden onder meer tegen Swift Arnhem, V&K Groningen, Olympia en Bornerbroek.’’

Minder gemakkelijk kunnen ze de kampioenswedstrijd terughalen. Van wie werd er bijvoorbeeld toch ook alweer gewonnen? ,,Swift Arnhem’’, zegt Witte na een overpeinzing. Het klinkt overtuigend, maar blijkt bij een controlerondje langs de uitgestalde krantenberichten onjuist. En ontving Zwarte in die wedstrijd ook vaak de break van haar keepster? ,,Geen idee’’, zegt Zwarte. ,,Ik ben al veel kwijt, dat bleek net wel toen we langs al die foto’s liepen. Het was heel vaak oh ja.’’

Paard en wagen

Wat er volgde nadat de titel binnen was, weten de twee dan nog wel weer heel goed. ,,We reden terug met de bus en bij de molen stapten we uit. Het laatste stuk gingen we met paard en wagen. Begeleid door fakkels kwamen we aan bij de club. Na een mooi feest volgden er daarna nog huldigingen. Echt héél bijzonder allemaal.’’

Eenmaal op het hoogste niveau duurde het even voordat SEW ook daar weer bij de top hoorde, maar uiteindelijk ging de club Europa in. Het was grotendeels met dezelfde ploeg. ,,Die bestond uit bijna allemaal speelsters uit het dorp. In die tijd kon je teams nog meerdere jaren bij elkaar houden. We gingen eerst naar Oostenrijk, maar de ronde daarna werden we uitgeschakeld. Door een Bulgaarse ploeg. Die waren echt veel te goed. Dat waren prachtige trips. Het hele vliegtuig zat vol met SEW: speelsters én publiek. Het hele vliegtuig hè?’’

2022

Na vijftien jaar trouwe dienst zwaaiden de Lia’s af. De club bleven ze in verschillende rollen trouw. Hoewel het de laatste jaren af en toe met hangen en wurgen was, zagen ze SEW behouden blijven voor de eredivisie. ,,Wij zeggen altijd, de club moet erin blijven, want als je er uitgaat, kom je er niet meer in terug.’’ Het plan dat SEW vorig jaar ontvouwde klinkt de oudgedienden dan ook als muziek in de oren. In 2022 moet de landstitel terug zijn in Nibbik. Het zou het hoogtepunt kunnen zijn van een volgend jubileum.

Meer nieuws uit Sport West-Friesland

Meest gelezen