Premium

Jeffrey van der Park is in ’zijn’ Kwartje Triatlon hardloper die zwemmen zal missen

Jeffrey van der Park is in ’zijn’ Kwartje Triatlon hardloper die zwemmen zal missen
Jeffrey van der Park hoeft nu niet te zwemmen: ’De mindset zal anders worden. Maar het blijft hoe dan ook een kwestie van maximaal gaan.’
© Foto Marcel Rob
Purmerend

Dat het Kwartje Triatlon zaterdag een run bike run wordt, is door Jeffrey van der Park niet met gejuich begroet. ,,Ik had gehoopt op de vijftien procent kans dat het zwemmen wel door zou gaan’’, zegt een van de favorieten met een oorsprong in de atletiek. ,,De mindset zal anders worden. Maar het blijft hoe dan ook een kwestie van maximaal gaan. Veel moeilijker is het voor de organisatie, die snel moet schakelen.’’

In een wedstrijd die hij zich, geboren en getogen in de Polder, als hoofddoel van het seizoen heeft gesteld. Maar wel liefst in originele staat. Inclusief een kilometertje zwemmen. Nu begint het met 7600 meter rennen. ,,En dus zal de warming up erop gericht zijn alsof ik een tien kilometer ga doen.’’ Natuurlijk is dat een voordeel voor een hardloper, al hoeft Van der Park het water zeker niet te vrezen. ,,Vorig jaar stapte ik als derde uit het Oude Veer. Ik deed mee met de grote jongens. Dat was een lekker gevoel, zeker op basis van mijn trainingsarbeid. Ik hoef er relatief weinig voor te doen.’’

Talentencollectief

Veel meer tijd stak hij daarom in het lopen. Ook met het oog op de halve van Almere die ook nog op het programma staat. Rennen was ooit zijn ding. Een atleet die op jonge leeftijd al met onder meer Michiel de Ruyter, Margriet Berkhout en Talisa van der Fluit tot het talentencollectief van Hera in Heerhugowaard werd gerekend. Zoon van voetballer Martin van der Park die hem de liefde voor sport en het plezier dat het biedt meegaf ,,Tot ik een jaar of vijf, zes geleden last kreeg van een achillespeesblessure en de klachten niet verdwenen. Doorlopen kon niet meer.’’ Hij verdween van de radar. ,,Een tijd van feestjes en andere dingen. Heb ik ook van genoten, maar niet mijn wereld. Sporten was en bleef mijn ding.’’ Inmiddels verhuisd naar Purmerend had hij het fietsen al opgepakt. En eenmaal in het zwembad bleek hij de techniek van borstcrawl niet te zijn verleerd. ,,Mijn opa was directeur van zwembad Den Krieck in Breezand. Ik werd altijd meegenomen.’’

Al met al een perfecte basis als triatleet. Geen specialiteit in het bijzonder maar een uitgebalanceerd geheel over drie onderdelen. Vorig jaar werd hij officieel geïntroduceerd in het wereldje. Een ontdekkingstocht, gelardeerd met resultaten. ,,Iedere wedstrijd kon ik met de besten mee.’’ Het podium kwam telkens in zicht, winnen zat er nog niet in. Uitgerekend in het Kwartje, wat door zijn Polderse roots nog steeds een thuiswedstrijd is, moest Van der Park aan de kop van het veld afstappen door een leeglopende band en de eer uiteindelijk aan Joris de Boer laten.

Relativeren

,,Balen, natuurlijk. Maar ik kan inmiddels ook weer heel snel relativeren. Vroeger moest ik altijd winnen. Nog steeds. Maar als iemand, door wat voor omstandigheden ook, beter is kan ik daar vrede mee hebben.’’ In dat kader vertaalt hij ook zijn derde plaats in het Van der Voort sprintcircuit. Achter winnaar Tristan Olij en Omar Brons. ,,Fulltime atleten, waar ik een volledige baan heb bij Runners World in Hoorn. Dus minder tijd kan investeren in sport. Een weloverwogen keuze overigens.’’

Wat nieuwsgierig maakt waar de nummer twee van de Iron Man over de Olympische afstand in Hoorn, achter winnaar Olij, anders toe in staat zou zijn. Zelf houdt Van der Park het liever bij de zekerheden van de actualiteit. De vaststelling dat hij sterker is geworden. ,Het gaatje wordt kleiner’’, heeft de tweedejaars inmiddels gemerkt. Aan de vooravond nu van wat een hoogtepunt kan worden. In duel, waarschijnlijk, met andere regionale grootheden als Emiel van Tongerlo en de titelverdediger. Dat hij kan starten in de wedstrijd die net iets meer bij hem losmaakt, is uiteindelijk ook een meevaller.

Trailrun

,,Ik ging onderuit tijdens een trailrun op Mallorca. Een schouder schoot door de val uit de kom. Daar gaat mijn seizoen dacht ik toen, tijdens die training in Spanje. Maar na drie, vier weken was ik al weer aan het lopen en fietsen. Zag bovendien al snel dat het weer goed ging.’’ De resultaten geven Jeffrey van der Park gelijk. Al is het nog steeds wachten op die eerste zege. Hij zou er in de Polder meteen geschiedenis mee schrijven.

Meer nieuws uit Sport Schagen

Meest gelezen