Premium

Cor schenkt in Berkhout nieuw leven aan oude brommers

1/6

In zijn tot bromfietsmuseum omgetoverde schuur komt Cor Grootenhuis (72) echt tot leven. Hij is zo’n dertig jaar terug naar het Westeinde in Berkhout verhuisd omdat hij hier alle ruimte heeft voor zijn imposante verzameling oude brommers.

Zijn museum staat bomvol met bromfietsmerken die je alleen nog in oude boeken tegenkomt. De vergane glorie brengt Cor weer tot leven. Zo is hij net klaar met een Kreidler Florett uit 1964. Als een bonk roest kwam deze bromfiets een jaar terug bij hem binnen.

,,Een oudere dame uit Bobeldijk belde mij, dat de brommer van haar overleden man al jaren in de schuur in de weg stond. Dan ga je toch kijken.’’

Glans

Het bleek een Kreidler Florett te zijn die door de tijd in de vochtige schuur zijn glans lang geleden al had verloren. ,,Tsja, ik heb een zwak voor Kreidlers, al vind ik een Zündapp net weer even iets mooier. Technisch beter ook. Eigenlijk gaat daar misschien wel mijn voorkeur naar uit. Maar ondanks de slechte staat waarin deze Florett was, kon ik hem niet laten staan. Dus begon een jaar geleden een volgend project.’’

Cor kan geen half werk leveren. Hij restaureert brommers tot in detail. Eerst fotografeert hij alles wat los en vast zit aan de bromfiets. Dan begint hij te slopen. Alles gaat uit elkaar. Ook het motorblok. Dan wordt alles kaal gemaakt. In zijn eigen straalkast verdwijnt op die manier alle verf en roest. ,,Maar soms is de zaak zo verrot dat onderdelen bij het demonteren verpulveren. Zo ook bij deze Kreidler. Dan moet je op onder meer Marktplaats op zoek naar die onderdelen. En soms zijn ze ook nog gewoon nieuw te koop, er zijn bedrijven die al die spullen nog gewoon maken.’’

Stukje bij beetje scharrelde Cor alles weer bij elkaar, waarna hij kon gaan opbouwen. Zelfs de oorspronkelijke kleur wist hij te achterhalen. ,,Ik heb een adresje in Purmerend, Fraay Coating, waar ze de exacte kleur van vroeger namaken. Spuiten doe ik zelf. Dat laten doen kost al snel duizend euro en dat is mij te duur’’, zegt hij terwijl hij met een doek over de glimmende lak van de Kreidler wrijft.

Plots is daar die kritische blik van de perfectionist. Zijn poetsdoek kan de kleine oneffenheid in de lak niet wegkrijgen. ,,Ik heb geen echte spuitcabine, maar doe het in mijn schuurtje’’, zegt hij met een zucht. ,,Dan heb je last van stof in je lak. Dat is niet te voorkomen en met poetsen kun je het er meestal aardig goed uitkrijgen, maar nooit helemaal.’’

Chroom

Het chroom van de brommer is echter net zo mooi als toen deze Kreidler uit de Duitse fabriek rolde. ,,Maar de chromen onderdelen zijn ook nieuw. Je kunt dat wel proberen weer goed te krijgen, maar het resultaat valt uiteindelijk altijd tegen. Mijn brommers zijn na restauratie zo goed als nieuw. Of soms nog beter dan nieuw.’’

Hoeveel tijd hij in het restaureren van zijn brommers heeft gestoken zegt Cor niet te weten. De uren zijn ontelbaar. En het geld dat hij er steeds insteekt telt de bromfietsfanaat ook al lang niet meer.

Trots

,,Maar gemiddeld ben je per brommer al snel tussen de duizend en tweeduizend euro kwijt aan onderdelen. Tenminste als je het goed aanpakt. En die uren? Pff. Aan deze Kreidler heb ik een jaar gewerkt. Soms wekenlang, iedere dag. Dan weer even niet. Maar nu deze Florett eindelijk klaar is geeft dat wel veel voldoening. Als de vorige eigenaar nog had geleefd en hij zou zijn brommer terugzien, zou hij zeker trots zijn geweest. Zo weet ik van zijn vrouw.’’

Loop je door het kleine museum vol brommers, dan begint Cor te vertellen. Want aan iedere bromfiets blijkt een verhaal te kleven. Zoals aan de wat futuristisch ogende DKW Spoetnik uit 1961. ,,Die heb ik van een man die hem uit Duitsland had gehaald. Hij kreeg de restauratie niet voor elkaar. Ik wel, al ben ik daar een half jaar intensief mee bezig geweest.’’

In een hoek staat een Zündapp C50 uit 1968. ,,Van mijn zwager geweest’’, zegt de museumhouder terwijl hij bijna liefdevol over de koplamp van de Zündapp wrijft. ,,Het is een klote-stoter’’, zegt hij dan met grijns wijzend op de bolle benzinetank pal voor het zadel. ,,Als je een keer hard remt weet je meteen waarom deze brommer die bijnaam had.’’

De Zündapp blijkt een leven als kilometervreter achter de rug te hebben. Zijn zwager heeft er verre reizen mee gemaakt, tot in alle uithoeken van Europa. ,,Hij was dus ook hard aan een stevige restauratie toe’’, zegt de Berkhouter.

Tussen alle brommers staat ook een oer-Nederlandse Magneet. De laatste Magneet werd veertig jaar terug geproduceerd. Het exemplaar dat in het Berkhouter museum staat is beduidend ouder. ,,Mijn allereerste nieuwe brommer’’, zegt Cor terwijl hij op de tank van de brommer klopt. ,,Daarvoor heb ik al wel wat anders gehad, zoals een Panther. Maar de Magneet kocht ik als jong knaapje nieuw. Ik ben daarop met mijn meisje nog naar Drenthe geweest. Ik heb hem jaren bewaard met als doel deze ooit te restaureren.’’

Maar door de verhuizing ging juist dat mis. Want de Magneet werd vergeten. ,,Ik had hem goed weggezet en ben hem vervolgens vergeten. Jaren later dacht ik er aan. Te laat. Deze Magneet is echter exact dezelfde als mijn eerste brommer.’’

Cor heeft zijn brommers vele jaren uit het hele land gehaald. En soms kwamen mensen ook langs om hun rijwiel spontaan te schenken. ,,Die zochten een goed onderkomen en wilden niet dat de brommer op de schroothoop terechtkwam. Dus gaven ze hem aan mij. Ik heb vele jaren een boekhandel gehad op het Gildeplein in Purmerend. Daar had ik ook een bordje op de toonbank staan dat ik onderdelen voor brommers zocht. Dat leverde geregeld het nodige op. Tot mijn schuur echt bomvol zat. Toen kwam ik in de problemen want ik moest verkopen om verder te kunnen. En dat was lastiger dan ik dacht.’’

Verkopen van brommers blijkt voor Cor een teer onderwerp. In zijn museum stonden ooit tachtig brommers. Met veel moeite heeft hij afstand gedaan van twintig exemplaren. ,,Ik moest ruimte maken, het stond te vol. Ik heb geen opvolging en helaas begint mijn gezondheid minder te worden. Maar wat moet je voor een brommer vragen waar je zo veel tijd en geld in hebt gestoken? En waarmee je ook een beetje een band hebt. Het zijn voor mij veel meer dan vervoersmiddelen of museumstukken.’’

Herinneringen

Maar de eigenaar van het Bromfietsmuseum wil helemaal niet denken over het verkopen van zijn levenswerk. ,,Ik wil nog een tijdje vooruit. Want het leukste is natuurlijk mensen rondleiden door mijn museumpje. Met ze praten over brommers, de verhalen aanhoren en mooie herinneringen over bromfietsen uitwisselen.’’

Openingstijden

Het bromfietsmuseum op het Westeinde 337 in Berkhout is alleen op afspraak open. Meer info op internet via: bromfietsmuseumberkhout.nl of bellen met 0229-553269 of 0651205980

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen