Gouden WK-plak laat nog even op zich wachten voor Enkhuizer korfbalster Marjolijn Schenk

Gouden WK-plak laat nog even op zich wachten voor Enkhuizer korfbalster Marjolijn Schenk
Marjolijn Schenk uit Enkhuizen in actie tijdens een van de poulewedstrijden van het WK in Zuid-Afrika.
© Foto Marco Spelten
Enkhuizen

Dat Marjolijn Schenk door bondscoach Wim Scholtmeijer werd opgenomen in de WK-selectie van het Nederlands korfbalteam kwam ook voor de speelster van KZ zelf als een verrassing. Dat Oranje in het Zuid-Afrikaanse Durban de titel opeiste leverde geen verbaasde gezichten op. Negen keer eerder slaagde Nederland hier immers al in. In alle vroegte keerde Schenk maandagochtend terug in Enkhuizen.

Zaterdagmiddag kampioen worden, zondagnacht alweer landen op Schiphol. Dat was een kort nachtje?

,,Na de finale was er een feestje in het hotel. En hoewel Nederland al vaak wereldkampioen is geworden was dat héél gezellig. Je bent wel gewoon de beste van de wereld hè. Zelf heb ik het niet zo heel laat gemaakt want om half 5 ’s ochtends gingen we al richting het vliegveld.’’

Voor jou was het je eerste WK. Hoe heb je dat beleefd?

,,In de eerste wedstrijd mocht ik beginnen. Stond ik het Wilhelmus te zingen. Jezus, dacht ik bij mezelf, dit is gewoon werkelijkheid.’’

De zenuwen gierden door je lijf?

,,Niet echt. In de poulefase sta je tegenover wat minder sterke ploegen. Tegenstanders waarvan je weet dat je er toch wel van wint. Dus kon ik er wat meer van genieten.’’

Je begon in de basisopstelling. Daarin ben je blijven staan?

,,Na de poulefase kregen drie spelers, twee dames en een heer, te horen dat ze nog één wedstrijd zouden meedoen, maar daarna niet meer. Daar was ik er een van. Natuurlijk is dat jammer, maar vooraf wist ik al wel een beetje dat het zo zou gaan. Dat ik erbij zat was voor mij al een verrassing en dat ik na de poulefase ook nog heb mogen spelen tegen Ierland vind ik al heel erg mooi. Daarna veranderde mijn rol dus.’’

Je werd meer een sfeerbewaker?

,,Zo werd het door de bondscoach ook tegen ons gezegd. Hij wees op het belang van deze rol; enthousiasme van de bank houdt de vibe goed. Ik kan mij voorstellen dat dit lastig is voor spelers die al langer bij Oranje zitten, maar voor mij was het absoluut geen opgave om blij te zijn voor een gemaakt doelpunt.’’

De finale tegen België was een inmaakpartij. Halverwege was het gat al tien punten. Je hoopte nog op speeltijd in de slotfase?

,,Ik heb op de bank nog wel zitten tellen ja. In totaal mag je acht keer wisselen. Op een gegeven moment wist ik dat het niet meer zou gebeuren. Toen hadden we geen drie wisselmogelijkheden meer en ik had wel het vermoeden dat we er of alle drie in zouden komen, of geen van de drie. Helaas werd het dat laatste. Een smet op het toernooi is dat zeker niet. Na afloop zijn er heel veel foto’s gemaakt en ik sta op allemaal met een heel brede lach. Ik ben gewoon wereldkampioen, zo tof!’’

En nu weer aan het werk met de medaille om je nek?

,,Ik ben nu lekker nog een paar weken vrij en ga een paar dagen weg. Maar dat zou sowieso niet kunnen, want ik heb mijn medaille nog niet. Die zat in mijn koffer en die is niet aangekomen op Schiphol. Hij is in Londen blijven staan. Dat is natuurlijk balen, maar ze hebben mij verzekerd dat hij onderweg is. Hij komt ingelijst boven mijn bed.’’

Meer nieuws uit Sport West-Friesland

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons