Het minuutje van Mart: ’De wát? De Europese kampioenschappen fietsen? [video]

Mart Smeets laat tijdens het EK wielrennen dagelijks zijn licht schijnen op het toernooi.

In een toch vrij conservatieve wereld zoals de wielersport, kwam ooit de introductie van Europese kampioenschappen voor eliterenners als een verrassing.

Nog een kampioenschap erbij?

Nog een grote koers?

Op die toch al zo overvolle kalender.

Als je er goed over nadenkt was het zo gek niet: we hebben nationale kampioenschappen, provinciale ook, we strijden om mondiale titels, maar in het grote wielerbolwerk Europa bestond er geen toernooi om de Europese titel.

Dat deden we wel met voetbal, volleybal, korfbal, zwemmen of vul maar in welke andere sport, maar fietsen? Neen. Bestond niet, was blijkbaar nooit aan gedacht. Bestond blijkbaar geen animo voor.

Toen Matthieu Van der Poel anderhalve wek geleden Europees kampioen bij het mountainbiken werd, zei iemand me: ’Europees kampioen…wat is dat voor een gekkigheid!’ U ziet, wat de boer niet kent, dat eet ie niet en zo is het ook gegaan met de eerste uitvoeringen van dit EK.

Ik moest serieus in mijn geheugen graven waar die verreden waren. Glasgow (in the rain) had ik gezien op de televisie, van Herning (Denemarken) en Plumelec (Frankrijk) kon ik me niets meer herinneren.

Wat ik wel wist of me dacht te herinneren? Dat het een toernooi voor jonge beloften was en dat we dat ooit in Limburg hadden georganiseerd (nazoeken: 2006 Valkenburg en Heerlen). En was er ook geen uitgave in Zeeland geweest? Juist: Goes in 2012.

But that was only yesterday…

Wat ik helemaal niet meer wist? Dat het toernooi al sinds 1995 bestaat. Voor het eerst verreden in het Tsjechische Trutnov en vervolgens is het heel Europa doorgereisd, tot en met het eiland Man (Cavendish!) toe.

Maar zoals zo vaak, wat we niet via pakkende beelden en grote uitslagen in ons geheugen kunnen vastplakken, verwaait in vage herinneringen.

Ik keek naar de erepodiums van de elite mannen wedstrijden: helemaal niets mis mee. Sagan, Alaphilippe, (Daniel) Moreno, Kristoff, Viviani, (Moreno) Hofland, Trentin, Van der Poel en Van Aert.

Me dunkt, het is de creme de la creme van de huidige professionele wielrensport: geel, groen, klassiekers, sprinters, vaderlanders, toekomst, karakters.

En toch beziet de conservatieve sportwereld het EK als een soort ’Fremdkörper’.

Daar gaan we vanaf nu eens wat aan veranderen…

Meer nieuws uit Sport

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons