Premium

Clubhopper Dario Lovecchio op profavontuur in Griekenland: ’niet bang voor eenzaamheid’

Clubhopper Dario Lovecchio op profavontuur in Griekenland: ’niet bang voor eenzaamheid’
Dario Lovecchio poseert trots op het trainingscomplex van Apollon Paralimniou.
© Eigen foto
Hoofddorp

Een reservespeler van derdedivisionist SJC trekt naar een profclub in Griekenland. Het klinkt als een sprookje, maar is werkelijkheid voor de 21-jarige Dario Lovecchio uit Hoofddorp.

Lovecchio snapt zelf ook wel dat sommige supporters van SCJ uit Noordwijk stomverbaasd waren toen ze hoorden dat de buitenspeler naar het Griekse Apollon Paralimniou trekt. ,,Het seizoen begon gewoon goed. Ik speelde alles en het ging heel aardig. Daarna besloot de trainer met twee spitsen te spelen in plaats van met buitenspelers. Toen was ik mijn plek kwijt. Ik ben wel heel hard blijven trainen. Elke dag stond ik met mijn zaakwaarnemer en trainer Thanasi Nitoudis op het veldje achter mijn huis te oefenen met een bal. Sommige mensen zeggen nu dat als ik naar een profclub in Griekenland kan, iedereen naar Griekenland kan. Dat snap ik best, maar het ligt toch even anders. Ik heb er hard voor geknokt.”

Almere City

Lovecchio is pas 21, maar heeft al een hele rits clubs achter zijn naam staan. Hij begon bij AFC en werd gescout door FC Volendam. Daar werd hij te licht bevonden. Als achttienjarige debuteerde hij daarna in het eerste van Alphense Boys. Na een kort avontuur bij Almere City volgde VVSB en SJC. Tussendoor was hij nog heel even terug bij Alphense Boys. Je kunt hem met recht een clubhopper noemen. ,,Het staat misschien niet zo goed op mijn CV dat ik nooit twee seizoenen achter elkaar bij dezelfde club heb gezeten. Maar ja, ik ben ambitieus. Ik wil altijd zo hoog mogelijk spelen.”

Lovecchio, zoon van een Nederlandse moeder en Italiaanse vader, liep al eerder stage in het buitenland. In Italië trainde hij mee met Pescara, Bari en Livorno. ,,Maar toen was ik zestien en vond ik mezelf nog te jong om mijn familie achter te laten.” De Hoofddorper kwam in Griekenland via een contact van zijn Griekse zaakwaarnemer. ,,Hij kende mensen bij de club. Ik mocht stage komen lopen. Het voetbal is daar heel anders dan bij ons in Nederland. Hier zijn spelers technisch en vinden trainers het belangrijk dat het voetbal leuk is om naar te kijken. In Griekenland is dat wel anders. Het is lange ballen geven en vechten voor elke bal. Op technisch gebied vond ik het niveau tegenvallen. Conditioneel zijn ze wel erg goed.”

De Griekse club biedt Lovecchio een profcontract, een eigen appartementje en drie maaltijden per dag in een restaurant. Niet gek, beseft ook Lovecchio. ,,Het is goed geregeld. Het trainingscomplex van de club ligt ook prachtig tussen de bergen. Paralimniou is een middelgrote plaats. Te vergelijken met Hoofddorp. Het ligt op drie kwartier rijden van Thessaloniki. Het is ook een satellietclub van PAOK en Iraklis. Door veel te scoren hoop ik mij in de kijker te spelen van deze clubs. Zij komen uit op het hoogste niveau van Griekenland.”

Communiceren zal nog wel een dingetje worden voor de Nederlander. Hij spreekt geen Grieks. ,,En de trainer geen woord Engels. De enige persoon die Engels spreekt is de keeperstrainer. Hij zal dus als tolk moeten optreden. Er is nog een buitenlander in de selectie. Een Congolees uit New York. Die zei al dat hij blij was dat er nog een buitenlander bij de club is gekomen. Ik krijg wel Griekse les. Inmiddels heb ik al een app op mijn telefoon, maar het gaat me niet echt gemakkelijk af. Grieks is een totaal andere taal met een eigen alfabet.”

Duimendraaien

De laatste weken was Lovecchio nog in Nederland om de laatste zaakjes te regelen. Trainen deed hij tijdelijk bij het Olympia Haarlem van Barry Tjeertes. De jonge voetballer heeft zijn baan bij het restaurant van zijn opa en oma opgezegd en vliegt vandaag naar Griekenland. Ondanks dat zijn teamgenoten een andere taal spreken en hij zelf ver van zijn familie zit, is Lovecchio niet bang dat hij in Paralimniou eenzaam en verlaten op zijn kamertje komt zit te zitten. Ook voor duimendraaien is hij niet bevreesd: ,,Ik ben sowieso niet iemand die heel veel doet naast het voetbal”, lacht hij. ,,Ik neem mijn Playstation mee en dan zie ik het wel. Bovendien zullen er veel vrienden en familie langskomen. Een retourtje naar Thessaloniki heb je al voor honderd euro. Ik zal niet vaak alleen zijn.”

Meer nieuws uit Sport Haarlem

Meest gelezen