Premium

Nelly Walstijn boetseerde beeld van Wormer icoon: ’Keramiek is echt verslavend’

Nelly Walstijn boetseerde beeld van Wormer icoon: ’Keramiek is echt verslavend’
Nelly Walstijn met twee van haar werken: een groepje schaatsers en de befaamde pakhuizenwand van Wormer.
© Foto José Pietens

De Multifunctionele Accommodatie in Wormer herbergt een van de weinige locaties in het dorp waar creatievelingen hun werkstukken kunnen tonen aan de buitenwereld.

Weliswaar is het een kleinschalige ’expositieruimte’ – die niet direct in het oog springt – maar Nelly Walstijn-Betjes (1946) is er zeer mee ingenomen. De drie vitrinekasten in de gang tussen SCWO en bibliotheek zijn gevuld met keramiek van haar hand. Walstijn, geboren en getogen Wormerse, had de drie kasten al in de peiling toen de MFA drie jaar geleden werd opgeleverd. Maar de etalages bleven in de loop der jaren leeg, zegt ze. Dit jaar trok ze de stoute schoenen aan en stapte het buurthuis van SCWO binnen. „Het was de bedoeling dat in de vitrines werkjes zouden komen die mensen bij SCWO maken. Maar mensen willen dat juist graag mee naar huis nemen, dus kwam er nooit iets in die kasten te staan.”

Dus nu is Walstijn ’heer en meester’ over de vitrines. Aan haar expositie zit geen einddatum geplakt, zegt ze. „Ik mag ermee door blijven gaan en er steeds weer ander werk neerzetten.”

Op dit moment toont Walstijn een gevarieerde selectie van haar keramiek. Ze werkt met alle soorten klei, gebruikt verschillende technieken en boetseert een veelheid aan onderwerpen: van goudfazant tot kleinkinderen en van abstracte vaas tot hét icoon van Wormer: de pakhuizenwand aan de Zaan.

Schilderen

Walstijn pakte haar hobby op bij de Krommenieër Schilderskring ’80 (KSK). „Ik ben altijd al creatief geweest. Als kind schilderde en tekende ik veel. Ik heb een cursus van drie jaar gevolgd, die was gericht op reclametekenen. Toen ik hoorde dat je in de reclame niet zoveel tekent maar vooral bezig bent met letters, heb ik uiteindelijk niets met die cursus gedaan. Maar in de jaren tachtig ben ik weer begonnen. Eerst voor mezelf, in 1985 sloot ik me bij KSK aan. Eerst om te schilderen. In 2001 startte KSK met keramiek en ze vroegen of dat ook iets voor mij zou zijn. Ik had er nooit zo over nagedacht, al had ik vroeger wel eens koppen geboetseerd van The Everly Brothers en The Blue Diamonds.”

Zes jaar geleden nam Walstijn, na het overlijden van de toenmalige docent, de keramiekclub over. Wekelijks zijn er twee bijeenkomsten, met in totaal 35 leden.

Uitproberen

Walstijn is van het uitproberen, van het zien of door haar bedachte effecten in de praktijk net zo uitpakken als in haar voorstellingsvermogen. „Keramiek is echt verslavend. Als ik met het ene werkstuk bezig ben, denk ik al weer aan het volgende. Ik zie overal wel iets waar ik wat mee kan en ben altijd aan het zoeken naar onderwerpen. Om te kleien én om te schilderen, want dat doe ik ook nog steeds. Vooral tijdens reizen doe ik veel inspiratie op. In Vietnam zagik mooie gezichten waarvan ik portretten heb gemaakt en in Zuid-Afrika zag ik prachtig water in allerlei kleuren groen en blauw tegen de rotsen op beuken.”

Hoeveel beelden en schilderijen ze heeft gemaakt zou ze niet weten. „Ik had een kamer vol, maar daar gaat wel eens wat van weg; soms werk ik namelijk in opdracht. Van SCWO mag ik ook schilderijen ophangen in hun ruimte. Daarover ben ik nu aan het nadenken. Voorlopig ben ik al heel blij met de vitrinekasten waarin ik mijn keramiek kan laten zien.”

Expositie

Het keramiek is te zien aan de Faunastraat 68 op maandag (9-20.30 uur), dinsdag, woensdag, vrijdag (9-17.30 uur) en zaterdag (11-14 uur). Gratis toegang.

Meer nieuws uit Zaanstreek

Meest gelezen