Premium

100 Jaar Berger Scholengemeenschap: ’Als je iets met kunst wilt, moet je bij de BSG zijn’

1/3

Emmy de Vries (63) uit Oudorp en haar dochter Inge Rijnja (38) uit Stompetoren bewaren geen bijzonder leuke herinneringen aan school. Ze houden gewoon niet van school. En ze werden gepest. Toch gaat de derde generatie, Inges dochter Anna Rijnja (11), straks ook naar de Berger Scholengemeenschap (BSG).

„L’histoire se répète”, zegt Emmy. De geschiedenis herhaalt zich. Daarmee doelt ze op de levens van haar en haar dochter die in grote lijnen hetzelfde verlopen. Ook qua uiterlijk zijn ze kopieën van elkaar. Inge is precies Emmy in haar jonge jaren.

Beiden doen iets met muziek en dat verklaart de keuze destijds van allebei voor de BSG waar ruimte is voor cultuur. Emmy was in haar jonge jaren lid van het Noordhollands Jeugdorkest. Zij geeft, na een lange carrière op verschillende scholen (onder andere in Schellinkhout, Wijdenes, Hem en Venhuizen) nu nog muziekles op jenaplanschool De Bijenkorf in Assendelft. „’Ze’ hebben haar eruit gewerkt”, zegt ze op bittere toon over haar voormalige werkgever in West-Friesland. Nu doet ze de cursus ’Muziek op schoot’ voor de allerkleinsten.

Inges muziekcarrière verliep niet zo mooi als haar stem klinkt. Inge zat vroeger op het Nationaal Kinderkoor. Ze studeerde zang aan het conservatorium maar stopte de studie voortijdig. Ze had last van het overlijden van een paar mensen in haar directe omgeving. Tot voor kort was ze de leadzangeres van een metalband die covers brengt van onder andere Within Temptation, Nightwish en Evanescence. Die band is inmiddels is opgeheven. Maar ze heeft uitzicht op een verdere muziekcarrière. Ze is gevraagd voor een rol in de rockopera Jack the Ripper van Mark Bogert die wel een van de beste gitaristen van Nederland genoemd wordt. „Het album moet in oktober wereldwijd uitkomen. Ik speel de rol van hoer.” Ook Inge geeft les. Ze is al EHBO-instructrice. Ook Inge studeert. Namelijk Engels aan de HvA, met de bedoeling om docente te worden.

Vioolspel

De keuze voor het onderwijs lijkt niet voor de hand te liggen, aangezien de vrouwen allebei zijn gepest op de basisschool, en later op de middelbare. Emmy dacht op de basisschool dat het enkel jongens zijn die pesten. Maar ze had zich vergist. Op de MMS (Middelbare Meisjes School), de voorganger van de BSG, ging het pesten gewoon door. „Als ik over de Bergerweg fietste, werd ik tegengehouden en trokken ze de tas van mijn fiets.” Ze ontdekte dat haar vioolspel haar een positie gaf in de klas. „Dan waren mijn medeleerlingen er wel weer trots op dat ze bij mij in de klas zaten. Na de derde was het pesten over.”

Wraak

Inge verschanste zich op de BSG geregeld op de wc. „Daar was het veilig.” Ze wilde heel graag blijven zitten, waarmee ze de pesters in haar klas van zich zou afschudden. „Juf Oudes van Frans, de schat, hielp mij daarbij door mij zo te beoordelen dat ik net een tiende punt te kort kwam om over te gaan.” Inges wraak was zoet op de diploma-uitreiking. „Je moest gaan staan als je een paar zinnen hoorde die volgens jou over jou gingen. We hoorden door de microfoon de inleiding: ’Ze kan zo mooi zingen. Ze hielp iedereen met muziekles’. Een pester stond op. Maar die ging snel weer zitten toen daarop mijn naam volgde. Dat was voor die pester heel gênant.”

Emmy vond destijds, toen ze het muziekonderwijs in ging, dat er wel wat te verbeteren was aan de muzieklessen op de BSG. „Ik heb het gevoel dat ik het onderwijs in moet omdat ik vind dat dingen anders moeten”, zegt Inge. Emmy: „We willen het verschil maken.”

Verliefd

De vrouwen kijken terug op meer moeilijke periodes in hun levens. Ze zijn na elkaar in de steek gelaten door hun partners. Inge heeft om die reden geen contact meer met haar vader, haar broer nog wel. Inge zelf bleef achter met dochter Anna, haar zoontje en een nakomertje, een meisje. Emmy denkt nog weleens aan de jongen waarop ze vroeger stiekem verliefd was. Die zat natuurlijk niet bij haar op school. „Wekelijks kwamen de jongens van de jongensschool aan de Loudelsweg gebruik maken van onze mooie aula. Als ze binnen waren, mochten wij niet op de gang en draaide juffrouw Scholten de tochtdeuren op slot. Ach, later werd toch een meisje in de parallelklas zwanger en moest ze van school.”

Dat ze verliefd was op die ene jongen heeft hij nooit geweten hoor, giechelt Emmy. De 63-jarige muziekdocente lijkt even de bakvis van toen. Ze grijpt haar telefoon, googelt wat. Toont met een verlegen, besmuikte uitdrukking op haar gezicht een foto van een man. Grijs. „Dit is hem.” Inge lacht en tovert direct op haar mobieltje ook een foto van een man. Een jonger exemplaar. „Ik was later verliefd op zijn zoon. Ook hij weet dat niet. Is ook nooit wat geworden hoor.” Emmy en Inge trokken, vinden ze, vooral mensen aan die hun verhaal bij hen kwijt willen. „Kinderen met problemen. Kinderen waarmee je eigenlijk niet gezien wilt worden.” Inge was een gabber.

Emmy zat in de laatste MMS-klas. „Wij hebben de MMS ten grave gedragen. We waren allemaal in het zwart, hoge hoeden op.” In 1972 werden er jongens toegelaten tot BSG. Goede herinneringen bewaart Inge aan meneer Nobbe van aardrijkskunde. „Hij rende een keer over alle tafels om een wesp weg te jagen, tot ongenoegen van de schoolleiding die op dat moment een ouder rondleidde. Hij droeg broeken van het merk Love. Draaide hij zich om om wat op het bord te schrijven, dan keken we tegen dat Love aan.”

Emmy en Inge waren allebei dol op geschiedenis. „,Meneer Nijhuis (Emmy) en meneer Van der Gijp (Inge) konden zo boeiend vertellen.” Nog wat weetjes van Emmy: „Over meneer Mundy, die denigrerend kon doen over leerlingen, verscheen een lelijk gedicht in de schoolkrant.” Emmy was niet zo van het leren, zegt ze. „Later had ik nog nachtmerries: ,,Huiswerk niet gemaakt, repetitie niet geleerd.”

Anna is kort gepest. „In groep 7. De hele klas was tegen mij. Dat kwam door één meisje.” Inge zegt dat er wel een pestcontract is gemaakt. „Maar zodra je je hielen licht gaat het verder. Juf was er een keer niet. Anna werd meteen verbaal gepakt door twee meiden. Ik ben naar binnen gegaan, ik heb niet gescholden, niet geslagen maar ik heb wel duidelijk gemaakt dat ik er niet van gediend was. Later wist het schoolhoofd mij te vertellen dat het wel veilig moest zijn op school. Dat geldt, vind ik, ook voor mijn kind. De volgende keer zal ik precies hetzelfde doen.”

Anna gaat nu naar de BSG. Ze heeft veel interesse in kleding, tekenen en zang. Ze danst bij Dansstudio Dentro in Alkmaar. Inge: „Ik had het niet fijn op school maar dat lag niet aan de school. De mensen van toen zijn er niet meer. Als je iets met kunst wilt, moet je bij de BSG zijn.” L’histoire n’a pas besoin de se répéter tout le temps. De geschiedenis hoeft zich niet altijd te herhalen. Anna wil tandarts worden. „Ik wil gebitten mooi maken.” Ook dat is kunst.

Leonie Groen

Meer nieuws uit Alkmaar

Meest gelezen