Premium

Polderse Lynn Molenaar gedijt na haar dorpsclub ZAP en handbalkampioen VOC ook in Noorse natuur bij Molde

Polderse Lynn Molenaar gedijt na haar dorpsclub ZAP en handbalkampioen VOC ook in Noorse natuur bij Molde
Lynn Molenaar: ’Ik ben vooral fysiek veel sterker geworden. Echt topfit, ik groeide uit al mijn kleding.’
© Foto Peter van Aalst
Breezand

Lynn Molenaar wilde na haar vertrek bij dorpsclub ZAP, twee, wellicht drie jaar spelen voor landskampioen VOC. En daarna pas kijken naar het buitenland. Uiteindelijk kwam het aanbod van het Noorse Molde heel onverwacht. ,,Aan de vooravond van mijn tweede seizoen bij VOC waar ik ontzettend veel zin in had. Eigenlijk was de planning om rustig te oriënteren op het buitenland. Ik wist wel al dat Noorwegen of Denemarken vanwege het snelle technische spel beter bij mij zou matchen dan een fysieke competitie.’’

Een proefstage bij de club waar Helle Thomsen, toenmalige bondscoach van Oranje, trainster was, voelde goed. ,,Ik moest binnen een paar weken beslissen. Een sprong in het diepe. Normaal gesproken doe je een jaar over zo’n beslissing waarvan ik nu zeg dat het uiteindelijk een juiste keuze is geweest.’’

Het was wennen, zegt ze meteen. Van de beschermde omgeving thuis in Breezand naar een appartementje op zichzelf. ,,Heel fijn was dat Martine Smeets hier ook zat, waar ik eigenlijk gelijk wel een goede klik mee had. Ze hielp mij met dingen regelen toen ik er net was.’’ De weken in het seizoen dat nu stilligt, zijn vooral gevuld met allerlei vormen van trainingen, vaak twee keer op een dag. ,,En ik zit met een paar meiden op Noorse les.’’

Van ZAP naar VOC was een stap die nodig was. ,,Ik was uitgeleerd en moest naar de eredivisie.’’ Verder bleef er veel hetzelfde. De stap naar Molde was echt 180 graden anders. ,,Een andere cultuur, een andere taal, op mezelf wonen, een nieuwe trainer, nieuwe medespeelsters. De wereld stond echt even op zijn kop. Maar ik was daar eigenlijk al heel snel gewend. Het kostte wel energie, maar ik ben heel goed opgevangen door de club. En de mensen in Molde zijn heel aardig en behulpzaam.

Omdat het team heel erg open is ging de aanpassing eigenlijk als vanzelf. De eerste vier maanden was huurling Thalisa Groen, teamgenootje van VOC, ook steun en toeverlaat. Lachend: ,,We waren nog net geen getrouwd stel.’’

Ze vervolgt: ,,Door de goede trainingen ben ik enorm gegroeid, en kon ik vrij snel aanhaken. Ik ben vooral fysiek veel sterker geworden. Echt topfit. Ik groeide uit al mijn kleding. Ook ben ik rustiger geworden in mijn spel. Het kan allemaal nog veel beter. Ik blijf kritisch, ja.’’

Hoe beviel het leven op jezelf? Sloot je makkelijk vriendschappen ter plekke, of ben je liever alleen met de natuur om je heen?

,,Het bevalt me erg goed. Ik heb een appartementje waar ik alleen woon, wat ik eerst wel heel spannend vond. Koken voor mezelf vind ik eigenlijk wel leuk. En langzaam werd dat appartementje ook echt mijn thuis. Er wonen de nodige medespeelsters in de buurt en we doen veel dingen samen. Dan is het ook erg lekker om je even terug te trekken. Ik heb een autootje. En de Noorse natuur is echt verbluffend mooi. Als ik hier op de bank tv zit te kijken en ik richt mijn blik naar buiten, is daar een mooi panorama van bergen en zee. Ook heb ik al diverse uitstapjes gemaakt met teamgenoten of familie. Want we zitten hier echt op het mooiste plekje van Noorwegen. Midden tussen de fjorden.

Wat is de status van Molde binnen dit toonaangevende handballand?

,,Vipers uit de Noorse competitie werd derde in de Champions League. Dat zegt ook zeker wat over het niveau van onze competitie, die is stukken professioneler. Voor elke uitwedstrijd stapten we in het vliegtuig. Het spel gaat hier bovendien veel sneller met een hoger baltempo. Ook is het aanzienlijk technischer en fysieker dan in Nederland. Soms hadden de andere speelsters vrij en dan moest ik het krachthonk in. ’’

Is er een klik tussen een Polderse topper en toenmalige bondscoach?

,,Ik kende Helle niet super goed voordat ik mijn keuze had gemaakt om naar Molde te gaan. Op de Handbalacademie hebben we een paar trainingen van haar gehad en ze heeft ook altijd onze wedstrijden gevolgd bij Jong Oranje. Vorig jaar beleefde ik twee keer een trainingsstage bij Oranje. Toen heb ik kort ook met Helle een gesprek gehad. Dat zij mij benaderde voor Molde was eigenlijk een grote verrassing.

Ze hadden er last van veel blessures en Helle dacht dat ik goed bij deze club en in dit team zou passen. Dat het goed zou zijn voor mijn ontwikkeling. Want zij vindt dat Nederlandse speelsters echt een paar jaar ervaring in het buitenland nodig hebben om klaar te zijn voor de echte top.’’

Wat zijn je persoonlijke ambities verder?

,,Eerst aankomend jaar hier verder stappen maken en groeien als speelster. Misschien erna een volgende stap of andere club. Het lijkt me sowieso heel vet om nu aansluiting te kunnen maken bij het Nederlands team voor in de toekomst. De trainingsstages om aan het grote Oranje te ruiken smaken echt naar meer. Ik weet in ieder geval elke dag weer waar ik knetterhard voor werk en train.’’

Meer nieuws uit Sport Schagen

Meest gelezen