Premium

Diamanten huwelijk in Purmerend: ’Het ging heel gemakkelijk de afgelopen 60 jaar’

Diamanten huwelijk in Purmerend: ’Het ging heel gemakkelijk de afgelopen 60 jaar’
locoburgemeester Harry Rotgans
© Foto Erik Rietman
Purmerend

„Ik zat in de bus toen hij me aansprak. ’Mooi weertje, hè?’ Ik durfde niet eens naar hem te kijken. Zo’n knappe man in een militair pak. Wat moest-ie van me?” Die knappe man, daar is Ans Imminga (83) inmiddels al zestig jaar mee getrouwd. Donderdag vierden Ton van Leersum (86) en zijn Ans hun 60-jarig huwelijk en ontvingen ze de felicitaties van locoburgemeester Harry Rotgans.

„Het ging heel gemakkelijk de afgelopen zestig jaar”, begint Ans met een veelzeggende glimlach om haar mond. „Dat moeten we toch zeggen?” Ton kan er smakelijk om lachen. „Ach, als je maar leert om ja, nee en amen te zeggen, kom je al een heel eind.” Ans lacht: „Ja en amen inderdaad. Dat is de truc om het zestig jaar uit te houden samen.”

Volgens Ans was ’haar’ Ton een knappe man, maar daar wil de geboren Amsterdammer niets van weten. „Gewoon een doorsnee mannetje, maar Ans daarentegen... Ik had haar al een paar keer gezien in de buurt en toen ze de bus inliep, wilde ik wel eens met haar praten.” Ans bloost nog als ze er aan denkt. „Ik draaide mijn gezicht weg. Was gewoon een beetje verlegen, maar toen we uit de bus stapte en hij de andere kant opliep, keek ik toch even om. Ik wilde wel weten waar hij naar toe ging.”

Niet veel later kwamen de twee elkaar tegen bij de dansschool. Ton: „Ik was ingehuurd om daar te dansen met wat oudere dames. Ans kwam daar met een heel stel oudere dames aan. Haar moeder was er ook bij en ik vroeg haar of ik Ans mee uit mocht nemen die zaterdag. Ik blijf toch een gentleman, hè?”

De moeder van Ans vond het prima en zo begon de liefde tussen de twee. Ze trouwden en betrokken – nadat ze eerst bij de moeder van Ton hadden ingewoond – hun eigen woning in Tuindorp. „Tijdens de watersnoodramp moesten we uitwijken naar Zaandam. Daar konden we bij een ouder stel op zolder slapen. Ons huis stond volledig onder water.”

Toen het echtpaar niet veel later naar Purmerend verhuisde, sprak Ton de woorden: ’Wat er ook gebeurt, hier ga ik nooit meer weg’. „Ik heb woord gehouden”, gaat de kunstenaar, die gedurende zijn leven tekeningen maakte , verder. „59 jaar later wonen we er nog steeds en met heel veel plezier. Er woonden hier veel Amsterdammers. Ook collega’s van de NDSM-werf waar ik werkte. Het was altijd heel gezellig en dat is het eigenlijk nog steeds.”

Meer nieuws uit Waterland