Premium

Marian helpt daklozen zichzelf verder te helpen: ’Sta je niet stevig genoeg, dan val je om’

Marian helpt daklozen zichzelf verder te helpen: ’Sta je niet stevig genoeg, dan val je om’
Marian van den Hul is persoonlijk begeleider bij Maatschappelijke Opvang in Beverwijk.
© Foto Studio 2 Media/Gwendelyn Luijk

In de Maatschappelijke Opvang in Beverwijk proberen daklozen hun leven weer op de rit te krijgen. Marian van den Hul is een van de persoonlijke begeleiders die ze daarbij helpt.

Muziek schalt uit een raam op de eerste verdieping. Iemand die voorheen op straat stond, geniet van de privacy van een eigen kamer en de mogelijkheid het volume flink omhoog te draaien. Dat het hier om een maatschappelijke opvang gaat, met kamers waar elf mensen tegelijk een half jaar kunnen verblijven, is slechts zichtbaar voor de goede kijker. Naast de deurbel zit een klein bordje met 'RIBW K/AM', de naam van de organisatie.

Binnen kantoren, een gemeenschappelijke huiskamer en een trap naar de kamers boven. Twee mannen zitten wat te kletsen aan een tafeltje in de binnentuin. ,,Bij daklozen denk je al snel aan stereotypes, mensen die vies zijn en aan de drank”, vertelt Marian. ,,Dat beeld zat ook achterin mijn hoofd, maar toen ik hier voor het eerst kwam dacht ik al snel: Dit had ik ook kunnen zijn. De mensen die hier verblijven, hebben allemaal heel verschillende achtergronden, ze hebben vaak dingen meegemaakt die je niet in de hand hebt. Sta je dan niet stevig genoeg, dan val je om.”

De bewoners van de opvang komen allemaal uit de regio IJmond. De meesten hebben niet alleen financiële problemen, maar kampen ook met verslavingen of psychische stoornissen. Hier leren ze weer op eigen benen staan en krijgen ze hulp bij het oplossen van hun problemen en het zoeken van een woning. Marian: ,,Het is vaak een ophoping van zaken. Wie lang verslaafd is geweest, kan bijvoorbeeld alle sociale contacten kwijt zijn. Weet je één van die schakels te doorbreken, dan komt er weer beweging in de situatie. En als er in de basisbehoeften is voorzien, is er ruimte om jezelf te ontwikkelen.” Maar, benadrukt ze, dat moeten de bewoners wel zelf doen. ,,Ik kan de zorgen niet van je overnemen, hoogstens ben ik een gids.”

Zingeving

Marian was vroeger journalist. Op vijftigjarige leeftijd gooide ze het roer om, door een hbo-opleiding maatschappelijk werk te volgen. Ze had behoefte aan een nieuw doel in haar leven, nadat haar partner Luc Taekema enkele jaren eerder onverwachts was overleden. ,,Een hartstilstand in bed. Daarna moest ik mezelf opnieuw uitvinden. Ik had ons altijd wel een interessant stel gevonden. Ik de tijdschriftenvrouw, hij de radioman. Dat was ik kwijt.” Hoewel ze nog jaren als freelancer bleef werken, voelde ze zich niet meer thuis in de journalistiek. ,,Ik had zingeving nodig. Dus vroeg ik me af waar het nou echt om draait in het leven. Mensen, dacht ik, het gaat om mensen.”

Vijf jaar geleden startte ze bij de Beverwijkse Maatschappelijke Opvang. Haar werk doet ze met volle overgave. ,,Ik zit hier zo ontzettend op mijn plek. Het is een nieuwe start voor mij geweest.”

De problematiek van de bewoners loopt sterk uiteen. Schulden komen veel voor. Als die groot zijn, wordt de cliënt aan een bewindvoerder gekoppeld. ,,Dat is vervelend omdat je wat vrijheid verliest, maar geeft ook rust.” Ook nadat een nieuwe woning – tijdelijk of permanent – is gevonden, houdt RIBW K/AM een vinger aan de pols. ,,We zeggen niet: 'Je hebt een woning, hier is de sleutel, gelukgewenst en doei’. De eerste tijd, soms wel een paar jaar, geven we ondersteuning.”

Dat zorgt soms voor mooie momenten. Zoals laatst, toen Marian op bezoek was bij een verstokte alcoholist. ,,Hij heeft altijd gezegd dat hij zijn hele leven zou blijven drinken. Nu vertelde hij dat hij wilde stoppen, niet alleen met de drank maar ook met de sigaretten. Dat is een eerste stap en dat maakt mij zo blij.” Ook mooi was de persoonlijke overwinning van een bewoonster met straatvrees, die amper de deur uit durfde. ,,Die eerste keer dat ze zelf boodschappen is wezen doen, dat is geweldig.”

Er zijn ook minder fraaie ogenblikken in de opvang. ,,De keren dat het niet lukt, een cliënt die overleden is.” Soms moeten Marian en haar collega's sterk in hun schoenen staan. Zo nu en dan krijgen ze te maken met agressie. ,,Maar ik ben nog nooit bang geweest”, zegt Marian. ,,Agressie komt ook voort uit verdriet en onzekerheid.”

Nog altijd is ze iedere dag gelukkig met de keus die ze vijf jaar terug maakte. ,,Ik zie hier veel mensen die het tij weten te keren. Ik vertel ze vaak dat ik weet hoe het is als je wereld op zijn kop komt te staan. Na de dood van Luc heb ik dat ook ervaren. Maar ik heb ervoor gekozen daarna nog een gelukkig leven te leiden en dat wens ik hen ook toe.”

Meer nieuws uit IJmond

Meest gelezen