Alec Deckers, zoon van Wimbledon-kampioen Richard Krajicek, is weer fit en voelt zich bevrijd

Alec Deckers, zoon van Wimbledon-kampioen Richard Krajicek, is weer fit en voelt zich bevrijd
Alec Deckers, de zoon van Richard Krajicek, valt de bal aan.
© Foto Martin de Haan
Alkmaar

Acht tenniswedstrijden aaneensluitend gespeeld, alles gewonnen. Het is deze winstreeks die bij Alec Deckers, de zoon van Richard Krajicek, gisteravond een glimlach ontlokte. Niet alleen door het volle pond, maar vooral vanwege een andere constatering: het lichaam kan de belasting weer aan. En dat is balsem voor de gebutste ziel.

Zondag won Deckers het nationale ranglijsttoernooi in Hoorn, na onder meer zeges op Jasper Smit en Bart de Gier. Vervolgens overleefde hij het kwalificatiegewoel bij het Futuretoernooi in Alkmaar, en in de eerste ronde van het hoofdschema van dit evenement uit de kelder van het internationale circuit versloeg de 19-jarige Muiderberger landgenoot Lodewijk Weststrate: 6-1 7-6.

Vertwijfeling

De gebalde vuisten na het winnende punt tegen Weststrate, nadat hij in de tiebreak een achterstand van 3-6 tot de beslissende 8-6 had omgebogen, waren van een triomfator die zich bevrijd voelde. Verlost van de onzekerheid, die hem in de voorgaande zeven maanden soms tot wanhoop had gedreven. Vertwijfeling als gevolg van repeterend blessureleed.

Op 17 oktober 2018 greep de tegenslag hem bij zijn kladden, diepte coach Eddy Bank de datum uit zijn geheugen op. In Egypte ging zijn pupil destijds in een wedstrijd door zijn rechterenkel, waarna een slepende voetblessure Deckers vier maanden buitenspel zette. In de rentreepartij wierp vervolgens zijn rechterelleboog zich als kwelgeest op. Was hij weer tot drie maanden aangepaste training veroordeeld. Dat terwijl hij er al eens acht maanden met een slijmbeursontsteking uit had gelegen. ,,Er zijn momenten geweest dat ik mezelf afvroeg: heb ik wel de juiste keuze gemaakt?’’, bekent Deckers. ,,Heeft het wel zin er alles voor opzij te zetten, dag in dag uit?’’

Balanceren

Bank, de Volendamse ex-prof, schetste hem het grotere plaatje. Topsport is nu eenmaal balanceren op een smal koord, en kwetsuren zijn inherent aan het opzoeken van de grenzen. Bovendien had Deckers, volgens Bank, ’louter pech gehad’. Hij moest zich daarom niet verliezen in doemdenken, maar vooruit durven te kijken. Eenmaal terug aan het front moest hij er, fysiek en mentaal, klaar voor zijn om de ranglijst te willen bestormen. Die opzet lijkt geslaagd. ,,Wat ik momenteel laat zien, bevalt me wel’’, zegt Deckers, grijnzend.

Hij weet zich met een verwachtingspatroon opgezadeld. Hoewel Deckers bewust de achternaam van zijn moeder Daphne - het voormalig fotomodel, de (scenario)schrijfster en columniste - draagt, wordt de vergelijking met zijn vader niettemin toch snel getrokken. Per definitie staat hij in de schaduw van de Wimbledon-kampioen en moet hij tegen diens erelijst opboksen.

Zelf ervaart Deckers vooralsnog niet de druk van het móeten presteren, juist door de opstelling van Richard Krajicek. Die houdt zich bewust afzijdig, in het besef wat de dwingende hand van een dominante vader als trainer kan aanrichten. ,,Als ik na een lange trainingsdag thuiskom, is tennis het laatste waarover ik wil praten. Hij begrijpt en accepteert dat. We dollen dan wat, kijken samen een Netflix-serie; het gaat er relaxed aan toe.’’

In Alkmaar liet Krajicek gisteren verstek gaan. Deckers: ,,Hij weet dat-ie altijd mag komen kijken.’’ Als vader welteverstaan, niet als surrogaatcoach. ,,Hij geeft slechts advies als ik ernaar vraag.’’

Meer nieuws uit Sport Alkmaar

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons