Premium

100-jarige Zaanse Henny Hes-Moes wil graag vaders ’Nachtwacht’ nog zien

100-jarige Zaanse Henny Hes-Moes wil graag vaders ’Nachtwacht’ nog zien
Hoera voor de 100-jarige Henny Hes.
© Foto Pascal Fielmich
Zaandam

Het gebeurt steeds vaker, maar het is nog iedere keer bijzonder als iemand een eeuw oud wordt. Zondag haalde Jenny Hes-Moes uit Zaandam die mijlpaal. Ze kreeg daarom naast haar familie burgemeester Jan Hamming en zijn echtgenote op bezoek.

Al bij binnenkomst van Nieuw Groenland is te horen dat er feest wordt gevierd. De zaal van het tehuis is vol mensen van alle leeftijden. ,,Ze wilde het vieren met alleen nabije familie, maar wij vonden dat ook alle neven en nichten erbij moesten zijn’’, verklaart oudste zoon Rob Hes (72).

De honderdjarige geniet zichtbaar van alle aandacht. Na een leven vol beweging (schaatsen, surfen, tennissen, paardrijden, golfen en skiën tot op hoge leeftijd) is ze nog kwiek: ze loopt de hele zaal door om met iedereen persoonlijk te proosten.

Met opstaan is wel een steuntje nodig, maar lopen en staan gaat prima. Ze is ook nog helder van geest.

,,Ik doe alles nog zelf: ik was mezelf helemaal en ik kleed mezelf aan’’, zegt de jarige. Demonstratief steekt ze haar rechtervoet omhoog en gaat verder: ,,Alleen die steunkousen krijg ik niet aan. Ik dweil zelfs de vloer nog als dat nodig is. Daardoor blijf je gezond: bezig zijn.’’

,,Ik wandel en fiets graag. Fietsen doe ik hier in de sportzaal en wandelen doe ik tot de Dekamarkt, want verder kom ik niet meer, maar ik doe het wel. Ik doe ook aan alles mee: gymnastiek, schilderen, breien, kegelen, jeu-de-boules’’ ,,Volgens mij is ze de actiefste hier in huis’’, vermoedt Hes, die trots is op zijn moeder.

Waar is de keuken?

Jenny werd geboren in Den Haag en kwam na een aantal andere plaatsen een jaar of vijftien geleden naar Zaandam. Ze werkte bij de Rijksinspectie van de Bevolkingsregisters.

,,In de oorlog werkte ik voor het Centraal Bureau Verzorging Oorlogsslachtoffers. Dat was in de hongerwinter. Wij mochten de boten uit Indië bezichtigen en vroegen dan altijd eerst waar de keuken was.’’

,,Na de oorlog ben ik getrouwd. We vonden een huis, maar verder was er niets. Niet eens iets om op de vloer te leggen, dus die hebben we gebeitst. Toen de eerste baby kwam, woonden we in Scheveningen. We hebben aan zee hout gezocht en mijn man heeft daar een wieg van gebouwd. Ik kleedde hem aan.’’

Op de vraag of ze nog iets te wensen heeft voor de toekomst, volgt een snuivend lachen. Zoon Rob weet wel iets: ,,Haar vader heeft de ’Nachtwacht’ van Rembrandt nageschilderd. Ze heeft gezegd dat ze die replica graag nog een keer zou willen zien. We weten dat die ergens moet hangen, maar niet waar - waarschijnlijk in Amsterdam. Het is een doek van zo’n twee bij anderhalve meter, ondertekend door B.F.M. Moes.’’

Meer nieuws uit Zaanstreek

Meest gelezen