’Het moet dit jaar anders dan vorig jaar’, vindt Maarten van der Weijden over zijn Elfstedentocht

’Het moet dit jaar anders dan vorig jaar’, vindt Maarten van der Weijden over zijn Elfstedentocht
Maarten van der Weijden op het podium tijdens zijn Elfstedentheatertocht.
© Foto ANP/Kees van de Veen
Amsterdam

Het moet anders dan vorig jaar, vindt langeafstandszwemmer Maarten van der Weijden. Toen moest hij ruim dertig kilometer voor de finish ziek en uitgeput opgeven. Voeding en rust zijn het recept om nu wél de eindstreep te halen.

Zo krijgt hij om de vijf uur een maaltijd met veel koolhydraten en vetten. Ook wil hij in de nachten een paar uur slapen. Voor dat doel gaat er een volgboot mee met een tentje en een fors matras: groot genoeg om zijn lichaam van twee meter rust te geven.

Om zich op de tocht voor te bereiden, zwom hij veertien uur in het IJsselmeer, vooral om aan het koude water te wennen. Ook legde hij vier dagen achter elkaar vijftig kilometer af in een zwembad. Maar betere omstandigheden en intense trainingen zijn geen garantie dat hij het dit jaar haalt. ,,Ik ga mijn stinkende best doen, maar het is geen automatisme dat ik het nu wel even red. Sterker: ik houd rekening met het scenario dat ik het niet haal. Lukt het niet? Ook oké. Ik sta er ontspannen in, dat werkt volgens mij ook het beste. Ik heb er veel zin in en ga het gewoon doen.’’

Om zijn motivatie te verklaren even een duik in het leven van Maarten van der Weijden (1981): Hij was als scholier al een succesvol zwemmer. Op zijn negentiende bleek dat de geboren Alkmaarder acute lymfatische leukemie had. Beenmergkanker, dus. Een angstige tijd volgde. Lotgenoten met wie hij in het ziekenhuis lag, overleden. Hij bleef in leven. Na vier chemo's en een stamceltransplantatie was hij genezen. Zeg tegen hem niet dat hij heeft geknokt tegen kanker. Zo wás het niet, meent hij. ,,Ik heb het ondergaan en had het geluk dat de behandeling aansloeg.’’

Nieuwsgierig

Hij ging wiskunde studeren en stortte zich opnieuw fanatiek op zijn sportloopbaan, met als hoogtepunt een gouden medaille bij de Olympische Spelen in Peking, in 2008 op de tien kilometer in open water. Waarna hij tot verbazing van de buitenwereld tamelijk abrupt het zwembad uitstapte en een punt zette achter zijn sportcarrière. ,,Ik vroeg me af of ik het opnieuw op kon brengen om zes dagen per week zeven uur per dag te trainen. Wat was het nut ervan? Ik was nieuwsgierig naar wat het leven nog meer te bieden had.”

Over zijn prestatiedrang: ,,Ik verveel me snel en zoek daarom steeds weer een nieuwe uitdaging. Het verschil met vroeger is vooral dat de prestatiedrang nu niet langer voortkomt uit onvrede maar uit dankbaarheid. Ik heb het geluk gehad dat ik verder mag leven en dat ik nieuwe kansen krijg. Die wil ik benutten."

Over zijn haast om alles optimaal te doen. ,,Ik leef altijd met de angst dat ik aan het einde van mijn leven tot de conclusie kom dat ik mijn leven anders heb ingevuld dan ik zelf wilde. Daarom maak ik grote sprongen, vanuit het besef dat het leven wel eens korter kan zijn dan je zelf hebt gehoopt.’’

Iets nieuws

Na zijn sportloopbaan kreeg hij een mooie functie bij Unilever, waar hij zich richtte op de cijfers van megaklant Ahold. Een droomcarrière, leek het. Maar hij zegde zijn baan na vijf jaar op. Over de reden daarvan: ,,Ik wilde meer tijd hebben om bij mijn gezin te zijn en tijd vrijmaken voor mijn vrijwilligerswerk voor de kankerbestrijding. En na vijf jaar in de financiën gewerkt te hebben, was ik toe aan iets nieuws. Het is mijn drang van binnen om verder te kijken. Ook al druist dat soms in tegen wat de omgeving van me verwacht."

Hij woont inmiddels in Brabant, leeft van zijn lezingen en presentaties en werd vader van twee dochters. Over zijn vaderschap als hoofdprijs: ,,De chemotherapie die ik kreeg, leidt in de meeste gevallen tot onvruchtbaarheid. Dan ben je bevoorrecht als je tóch vader wordt."

Over wat hij het publiek wil meegeven: ,,Iedereen heeft wensen, doelen en dromen. Om die doelen te bereiken moet je nadenken over wie je bent en wat je wilt. En erbij stilstaan wat je daar zelf aan kunt doen. Natuurlijk zal niet alles lukken. De kunst is vooral om goed om te gaan met tegenslag. Het accepteren van pech geeft je je de ruimte om na te denken over wat je wél in de hand hebt."

Over zijn voorbeeldfunctie: ,,Het spreekt veel mensen aan dat ik niet alleen vertel over succes en olympisch goud, maar dat ik ook mijn ziekteperiode en mijn persoonlijke keuzes belicht. Ik vertel een levensles dat het publiek als leidraad kan gebruiken bij keuzes in hun eigen leven.’’

mvdw.pdf

Meer nieuws uit Achtergrond

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons