Premium

Kees Rinia wil saamhorigheid in Kwadijk vergroten

Kees Rinia wil saamhorigheid in Kwadijk vergroten
Kees Rinia voor de watertoren van Kwadijk.
© Foto Ella Tilgenkamp

Na jarenlang hard werken kan Kees Rinia eindelijk wat meer genieten van zijn omgeving. Halverwege de jaren zeventig kwam hij in Kwadijk wonen, maar sinds hij met pensioen is doet hij daar meer dan alleen ’s ochtends het dorp uitrijden en ’s avonds zijn auto de oprit weer opdraaien. Met het dorpsfeest ’Kwadijk op de kaart’, dat zaterdag plaatsvindt, wil hij graag de saamhorigheid een stimulans geven.

Voor het huis van Rinia ligt - in de richting van Purmerend - een moerasachtig gebied. ’t Vlot was ooit een doorgangsroute voor de platbodems van walvisvaarders uit De Rijp, vertelt hij. Tijdens het dorpsfeest kunnen belangstellenden er een rondwandeling maken. ,,Kijk toch eens, wat een prachtig veenweidegebied. Het is hier schitterend wonen’’, vertelt Rinia. ,,Alleen hebben we in Kwadijk te maken met een vergrijzende samenleving. Er vindt geen verjonging plaats, de school loopt leeg - veel kinderen die er zitten komen uit Purmerend - en de peuterspeelzaal is al weg.’’

Narigheid

Er gebeurt te weinig in Kwadijk, zegt Rinia, voorzitter van de dorpsraad. ,,Vroeger had je hier de Gios, een vereniging die evenementen organiseerde met Koninginnedag en Kerstmis. Er waren bijvoorbeeld een straatvolleybaltoernooi en een buurtbarbecue. Maar de Gios is helemaal in elkaar gezakt. Alleen de voorzitter en de penningmeester waren nog over. In augustus zijn we met de dorpsraad en een aantal afgevaardigden van verenigingen bij elkaar gekomen met het doel iets te organiseren. Er zat ook nog een beetje geld in de kas. Uiteindelijk is daar ’Kwadijk op de kaart’ uit voortgekomen. Wim Koelemaij, de penningmeester van de ijsclub, is voorzitter van het organisatiecomité. Ikzelf heb me vooral beziggehouden met het binnenhalen van sponsoring. De NAM bijvoorbeeld voelt zich nog altijd wel een beetje schuldig voor de veroorzaakte narigheid (aardbeving door gaswinning, red.) en heeft een mooie bijdrage gedaan. Verder verlenen ook de Wooncompagnie en de gemeente Edam-Volendam steun.’’

Intermediair

Het is Rinia wel toevertrouwd. Hij heeft lang in het zakenleven gezeten en als dorpsraadvoorzitter weet hij ook de weg. De dorpsraad fungeert als intermediair tussen burgers en gemeente en de verstandhouding met burgemeester Lieke Sievers van Edam-Volendam is bijvoorbeeld uitstekend, verklaart hij. ,,We hebben korte lijntjes.’’

Hoewel hij al lang in Kwadijk woont, liggen zijn ’roots’ op Terschelling. Zijn vader was onderwijzer op het Waddeneiland. Toen de kleine Kees zes jaar was, verhuisde het gezin naar Nieuwendam, in Amsterdam-Noord. Als twintiger kwam Rinia met zijn huidige vrouw in Purmerend terecht en na vijf, zes jaar kochten zij hun huidige woning in Kwadijk. ,,Destijds was dit nieuwbouw en nog steeds noemen ze deze wijk in het dorp ’de nieuwbouw’. Dat zegt eigenlijk al genoeg over hoe weinig er nog is bijgekomen. Voor jonge gezinnen is het hier ook bijna niet meer te betalen. Wel komen er nu eindelijk appartementen aan de Stationsweg. Dat brengt tenminste weer een beetje nieuw bloed.’’

Allergisch

Zoals gezegd was Rinia vroeger ook een van die inwoners die de hele dag het dorp uit waren. Hij was werkzaam in het bankwezen, eerst in Zaandam en later in Purmerend. ,,Ik was afgestudeerd als chemicus, maar ik bleek allergisch voor alcoholen. Dus heb ik mezelf omgeschoold. Bij de bank had ik een klant, die mij zijn bedrijf wilde verkopen: drukkerij Minimax in Purmerend. Met zijn collega - ikzelf ben immers geen graficus - heb ik het overgenomen. Vervolgens kreeg ik steeds meer bedrijven in de grafische sector. Uiteindelijk hadden we de grootste hoteldrukkerij van de Benelux: het Amstelhotel, Sheraton, Pulitzer, Des Indes, NH-Hotels, allemaal waren ze klant bij ons. Ik was veel op reis in die tijd, bijvoorbeeld naar Duitsland en Madrid. We drukten ook voor hotels in Engeland, België en Noorwegen.’’

Spelletje

Later verkocht de Kwadijker zijn bedrijven. ,,Ik wilde eigenlijk op mijn 58e stoppen, maar vond het spelletje nog veel te leuk. Toen dacht ik door te gaan tot mijn zestigste. Uiteindelijk was ik 64 toen ik stopte.’’

Hij kreeg de laatste tien jaar tijd voor andere dingen: een schuur en een carport bouwen. Ook was Rinia twee jaar lang voorzitter van de plaatselijke voetbalclub. ,,Eric Binkhuysen, mijn voorganger en ook weer mijn opvolger, kreeg te maken met drukke werkzaamheden. Als het voor een interim-periode was, wilde ik het wel doen. Ik zag daar wel een uitdaging in.’’

Het was niet de makkelijkste periode van VV Kwadijk. Zo sneuvelde het eerste (zondag)team als gevolg van een te krappe selectie en na een tussenjaar werd de overstap naar de zaterdag gemaakt. Rinia zelf was overigens best een verdienstelijke voetballer. ,,Ik ben semiprof bij De Volewijckers in Amsterdam geweest, dat ook nog in de eredivisie speelde. Later heb ik nog voor EDO in Haarlem gevoetbald en bij De Zwarte Schapen in Amsterdam. Ik ben er vervolgens drie, vier jaar even uit geweest. Ik brak mijn enkel, maar begon te vroeg waardoor ’ie opnieuw brak. Uiteindelijk heb ik nog zes, zeven jaar bij DZS gespeeld in Wijdewormer en later in het ’ouwelullenteam’ bij Kwadijk. We begonnen in het derde, maar omdat we kampioen werden en niet wilden promoveren, waren we het jaar daarop het vierde. Dat ging net zo lang door tot we Kwadijk 9 waren.’’

Rotary

Nog even en Rinia wacht wederom een voorzitterschap, maar dan in Rotarykringen. ,,Als jonge ondernemer wil je niet bij de Rotary, als daar allemaal zeventigers zitten. Dus ben ik lid geweest van de Junior Kamer. Dan heb je te maken met mensen van gelijke leeftijd. Met mijn beste vriend heb ik later een Rotaryclub opgericht. Het is altijd hard werken geweest: fondsen werven, dingen regelen voor minderbedeelden. Op een gegeven moment ben je 67 en dan wil je gewoon alleen nog maar leuke dingen doen. Zo zijn we begonnen met een club van Past Rotarians. Daarmee doen we dus die leuke dingen: we nodigen sprekers uit en zetten een programma in elkaar. Zo zat ik deze week op het circuit in Zandvoort, waar we iets willen doen rond de Grand Prix. De bedoeling is dat we daar in oktober een dag naartoe gaan en dat ons dan verteld wordt hoe ze daar omgaan met de organisatie van zoiets groots als de Grand Prix. Uiteraard is het dan ook de bedoeling dat we zelf even op het circuit kunnen rijden. Nee, ik heb niet met prins Bernhard junior aan tafel gezeten. Hij liep daar wel rond. Een volgende keer schuift hij misschien wel aan.’’

Enthousiasme

Maar eerst dus ’Kwadijk op de kaart’. Tijdens het zoeken naar een mooie plek om Rinia te fotograferen, komt juist Dineke te Bos aanfietsen. Zij heeft ook zitting in de dorpsraad en neemt direct de gelegenheid te baat om nog eventjes wat zaken door te nemen met het oog op het dorpsfeest. Haar enthousiasme is aanstekelijk. Rinia: ,,Dat is waar het om gaat. Samen iets doen om de saamhorigheid te vergroten. Ik hoop dat we na zaterdag kunnen concluderen dat het een vervolg moet krijgen.’’

Meer nieuws uit Waterland

Meest gelezen