Stefanie van der Gragt: vier zussen op voetbal en ’Steef’ haalde Oranje [video]

Heerhugowaard

Dat er op het WK een Van der Gragt in het Nederlands elftal staat, is eigenlijk niet zo vreemd. Stefanie van der Gragt groeide op in een gezin met vier dochters die allemaal op voetbal zaten.

Je zou bijna zeggen: daarvan móest er wel eentje Oranje halen. Dat werd dus ’Steef’, de meest fanatieke van het stel. Al moet gezegd dat jongste zus Ashley net zo gedreven was en ook ver had kunnen komen als ze niet zoveel lichamelijke tegenslag had gehad.

Voor het interview met de ouders van Van der Gragt zijn ook de zussen Ashley en Melanie aangeschoven in het ouderlijk huis in Heerhugowaard. De derde zus, Lindsey, is er niet – zij woont in Hengelo.

Ashley gaat met vader Fred en moeder Annie mee naar de camping in Frankrijk, van waaruit ze de wedstrijden van Oranje gaan bezoeken. Of ze het niet moeilijk vindt, kijken naar een elftal dat ze zelf had willen halen?

„Ik ben vroeger wel een tijd teleurgesteld geweest dat ik zelf niet zo ver kon komen. Maar ik heb het inmiddels wel geaccepteerd. En ik gun het Steef natuurlijk van harte. Ik ben trots op haar”, zegt Ashley, die als tiener een niertransplantatie onderging. Ook daarmee had ze nog best voetbalster kunnen worden, zegt ze (’er zijn genoeg topsporters met één nier’), maar een groter probleem wat dat ze haar kruisband scheurde. „Niet één keer, maar vijf keer. Tsja, dan houdt het op.”

Stefanie van der Gragt: vier zussen op voetbal en ’Steef’ haalde Oranje [video]
Annie en Fred van der Gragt met een WK- en een EK-shirt van dochter Stefanie.
© Foto jjfoto.nl / Jan Jong

Tegenover het huis

Het WK in Frankrijk is voor de 26-jarige Stefanie van der Gragt haar derde eindtoernooi, na het WK van 2015 (Canada) en het EK van 2017 (dat Oranje in eigen land won). Dat het allemaal zo zou uitpakken, hadden ze in Heerhugowaard natuurlijk nooit gedacht toen Stefanie als klein meisje begon bij Reiger Boys. „Voor ons was het ideaal dat ze op voetbal ging”, vertelt Fred. „De oudste twee zaten er ook al op en de club was hier tegenover ons huis.”

Lees ook: Van der Gragt naar FC Barcelona: ‘Eindelijk mag ik het van de daken schreeuwen’ [video]

Gedurende vier, vijf jaar zaten alle vier de zussen tegelijk op Reiger Boys. Zelfs de trainer heette Van der Gragt: vader Fred stond één seizoen voor de groep. Zonder trainerspapieren, maar met veel fanatisme. „Als je zei ’nou, het mag wel wat rustiger’, dan kon je ’m krijgen”, vertelt Melanie. „Ja’’, zegt Fred, ,,als je komt trainen, moet je ervoor gaan. Ik ging daar niet voor jan joker staan.’’

Stefanie van der Gragt: vier zussen op voetbal en ’Steef’ haalde Oranje [video]
Stefanie van der Gragt (rechts) in de oefenwedstrijd tegen Australië, afgelopen weekend.
© Foto VI Images

Na een jaar stopte hij als trainer. Zijn fanatisme sloot niet helemaal aan bij de instelling van de speelsters. „Om eerlijk te zijn: de speelsters hadden het wel een beetje gehad met hem”, zegt Melanie. „Hij was veel te fanatiek. De meeste meiden voetbalden voor de lol.”

Lekker met de meiden

Dat gold ook voor haarzelf. Ze vond het prima zo, gewoon leuk, lekker met de meiden. Stefanie ging bij de jongens voetballen, Melanie en Lindsey hadden die ambitie niet. „Wel heb ik nog een tijdje meegedraaid met keeperstrainingen in Zeist’’, vertelt Melanie.

,,Daar deden ook de keepsters aan mee die nu bij het Nederlands elftal zitten. Ik stopte ermee omdat het me te veel tijd kostte. Dat vond ik het niet waard. ’Steef’ was ambitieuzer dan ik. Die wilde verder en hoger. Dat kon ook, want ze was een klasse beter. Ze kon makkelijk met de jongens meedoen.”

Dat hield op toen Stefanie van de C- naar de B-junioren ging. De coach van de B1 wilde geen meisje in het team.

„Toen is ze naar Kolping Boys gegaan. Daar wilde de coach van de B1 haar graag hebben. Hij zei tegen de jongens ’dit is Stefanie, zij komt bij ons. Wie commentaar heeft, zet ik op de bank.’ Ja, bij Kolping Boys heeft ze twee mooie jaren gehad. Ze is daar heel goed geholpen. Ze zat in de B1, maar ze mocht ook met dames 1 meedoen”, vertelt Fred. Zus Melanie herinnert zich dat ze af en toe van een jongen te horen kreeg: ’Oh, was dat je zusje, waar ik tegen heb gevoetbald? Die schopte me gewoon verrot’.”

Zodra Stefanie bij regionale selecties zat, zei ze tegen haar moeder dat ze ’heel goed’ wilde worden, en al na twee jaar Kolping werd ze gevraagd door AZ, dat net twee keer op rij landskampioen was geworden. „Dat was een geweldige eer. Dat streelde wel haar ego”, zegt moeder Annie.

De familie karakteriseert Stefanie als ’een doorzetter, af en toe behoorlijk koppig, sociaal en iemand die altijd alles voor elkaar krijgt met haar vlotte babbel’.

„Het voetbal en alles wat erbij komt kijken zal voor haar ook niet altijd makkelijk zijn geweest, hoor”, zegt de familie. „Ze heeft er dingen voor moeten laten en heeft ook wel haar dipjes gehad. Niet alleen toen ze jong was, ook later. Dat jaar bij Bayern München zat ze slecht in haar vel.”

Goed voorteken

Bij de Duitse topclub was Stefanie voor het eerst fullprof en hoefde ze niet meer, zoals in de jaren ervoor, bij Lidl te werken om bij te verdienen. Maar gelukkig werd ze er niet. Heimwee en blessures maakten het een lang, vervelend jaar in Zuid-Duitsland. Compleet anders dan daarna bij Ajax en nu bij Barcelona. Daar woont ze bij ploeggenoot Lieke Martens in huis en krijgt ze bijna maandelijks haar vriendin langs.

„Alles is er leuker. De stad en het weer natuurlijk, maar ook de sfeer en de trainingen bij de club. Het is jammer dat ze dit seizoen zoveel blessures heeft gehad. Maar ja, misschien is dat een goed voorteken. In dat jaar bij Bayern had ze ook veel blessures, maar aan het eind van dat seizoen werd ze wel Europees kampioen met het Nederlands elftal.”

Meer nieuws uit Sport Alkmaar

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons