Routiner Leon Spoorenberg wijkt voor ’piepjonge’ jeugd EVC

Leon Spoorenberg scoort tegen Kadoelen in het seizoen 2017-2018.© Erik Rietman Fotografie

Sander Kruissink
Edam

EVC presteerde dit seizoen uitstekend in de derde klasse A. De nummer zes won op de laatste speeldag met 3-1 van Purmersteijn en bezorgde hiermee oudgedienden Ruud Springer, Jelle Velzeboer en Leon Spoorenberg een mooie kers op de (afscheids)taart.

Met hen stoppen de laatste spelers die tussen 2010 en 2013 de opmars van de club meemaakten van de vijfde naar de tweede klasse, na de overstap naar het zaterdagvoetbal. Velzeboer speelde vanwege zijn werk al nauwelijks meer en Springer zwaaide al vroeg in het seizoen af naar EVC 3. Spoorenberg volgde hem in de winterstop na een trainingskamp in Düsseldorf. „Eigenlijk hadden we voor het seizoen al besloten te stoppen en dat we Tom (Brouwers, de EVC-coach, red.) nog één jaar zouden helpen”, vertelt Spoorenberg (28). „Maar Ruud had al snel vier fitte jongens voor zich. Ikzelf trainde ook minder vanwege werk. Daardoor kregen andere, goede jongens de voorkeur.”

Het trainingskamp is één van zijn leukste herinneringen. „Bij EVC was dit de eerste keer. Tom begrijpt wat een selectie nodig heeft. Maar ook de kampioenschappen waren mooi en zelfs de nacompetitie, waarvan je pissig werd dat je weer vijf extra wedstrijden moest spelen en blij was als het weer goed afliep.”

Het seizoen 2011-2012 in de eerste klasse bij Marken was zijn topjaar. „Ik werd derde op de topscorerslijst en elke thuiswedstrijd, die we zelden verloren, was een feest.’’ Hierna volgde een seizoen bij Zwaluwen’30. „Dat was de top van de eerste klasse. Ik was toen 21 of 22 jaar oud en had het idee dat ik dat aan zou kunnen. Maar de eerste seizoenshelft stond ik grotendeels wissel. Toch heb ik in negen wedstrijden nog zes keer gescoord. Uiteindelijk was ik de extra ritjes naar Hoorn beu, waar ik voor mijn werk ook al vaak kom. Dus ik ging terug naar EVC voor een seizoen of zes. Het lijkt wel of dit alles zich in vier jaar tijd heeft afgespeeld. Ik was een puppy toen ik wegging en werd een ouwe lul genoemd toen ik terugkwam.”

21 lentes

Zonder de drie is de selectie gemiddeld amper 21 lentes jong. „Het is lastig dat er weinig ervaren spelers zijn, maar het zijn topgasten die makkelijk voetballen en een hoop lol met elkaar hebben.” Voor sommigen lonkt een overstap naar RKAV Volendam en anderen dreigen te stoppen. „Het is jammer dat EVC niet de stabiele tweedeklasser is die het wil zijn. Jammer dat jongens te vroeg zijn gestopt en vertrokken, want dan had er misschien wel zoiets moois kunnen groeien als bij Monnickendam (de kampioen van de tweede klasse A, red.). Maar ik mag niks zeggen, want ik ben zelf ook weggegaan.”

De roep om een rentree kan dus al snel klinken. „Onze voorzitter Henk Medik zei al dat ik te jong ben om helemaal te stoppen. Als ik gevraagd word om bij te springen doe ik dat, maar het liefst werk ik op zaterdag tot twee uur. En ik heb thuis nog een vriendin. Soms moet je niet alleen aan jezelf denken.”

Meer nieuws uit NHD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.