Premium

Na 44 jaar en ruim duizend wedstrijden floot Herman Doodeman zondag zijn laatste voetbalwedstrijd

Na 44 jaar en ruim duizend wedstrijden floot Herman Doodeman zondag zijn laatste voetbalwedstrijd
Na afloop van zijn laatste wedstrijd werd scheidsrechter Herman Doodeman bedankt voor 44 jaar trouwe dienst.
© Foto Theo Groot
Abbekerk

Herman Doodeman leidde zondag zijn allerlaatste voetbalwedstrijd. Na 44 jaar en ruim duizend duels klonk na de derby Victoria O-Apollo 68 het laatste fluitsignaal van de Abbekerker.

Ruim vier decennia lang leidde Doodeman kriskras door de provincie wekelijks zijn potjes. Van Texel tot Haarlem en van Amsterdam tot Enkhuizen. En zelfs daarbuiten, in plaatsen als Lelystad en Veenendaal. Waarom? „Ik ben nog altijd gek van het spelletje. Vond het een uitdaging om een wedstrijd tot een goed eind te brengen. Van de meer dan duizend wedstrijden moest ik er welgeteld twee voortijdig staken vanwege ongeregeldheden. Een keer kwam er zelfs politie aan te pas nadat een grensrechter een trainer een kopstoot in het gezicht had uitgedeeld. Ik was opgelucht toen ik de snelweg opreed naar huis.”

Het waren gelukkig uitzonderingen. Herman noemt zichzelf een rustige arbiter, die liever een korte vermaning gaf dan direct een gele kaart trekken. „Soms was ik te mild. Gaf ik geel waar rood had gemoeten. Het zij zo.”

Hij voetbalde zelf twaalf seizoenen in het vlaggenschip van DWB in De Weere. Daardoor hanteerde hij de eerste jaren de fluit op zaterdag. Op 21-jarige leeftijd maakte Herman zijn debuut bij de jeugd, vier jaar later stapte hij over naar de senioren.

De Abbekerker promoveerde een paar seizoenen achter elkaar. Er volgden uitwisselingen met de toenmalige afdelingen Haarlem en Amsterdam van de KNVB. „Mocht ik in mijn eentje naar Halfweg. Wat een avontuur!”

Op z’n veertigste zette hij een punt achter zijn voetballoopbaan en stapte als arbiter over naar het zondagvoetbal. Floot vooral in de vierde klasse. De echte ambitie om hoger te reiken ontbrak bij de nuchtere West-Fries: „Ik wilde op een gegeven moment niet verder rijden dan een half uur. Fluiten in Utrecht en Amersfoort zag ik niet meer zitten. Conditietesten waren ook niet besteed aan mij. Daardoor degradeerde ik zelfs één keer. Ik had er weinig moeite mee.”

Hij ontving een Gouden Speld van de KNVB en werd benoemd tot Scheidsrechter van Verdienste. Leuke gestes, maar voor de Abbekerker niet van zo’n hele grote waarde: „Ik sta niet graag in het middelpunt van de belangstelling. Laat mij maar lekker mijn gang gaan.”

In maart dit jaar werd hij 65. Een mooie mijlpaal om tijd vrij te maken voor andere activiteiten op zondag. „Jaren geleden kondigde ik al aan dat ik tot m’n aow zou doorgaan. Maar doordat die grens alsmaar hoger komt te liggen, vind ik 65 ook wel een mooie leeftijd. Ik heb altijd een prima conditie gehad. Iedere vrijdag trainde ik voor mezelf bij DWB. Daar was ik toch om het speelveld voor de jeugd klaar te maken. Als ik zie hoe sommige collega’s van in de zeventig vanuit de middencirkel fluiten. Dat wilde ik niet meemaken.”

Binnen afzienbare tijd heeft Doodeman nu alle tijd om naar zijn kleinzoon te gaan kijken die wil gaan voetballen bij Victoria O. „Vind ik echt leuk, ik zie ernaar uit. Toen ik enige tijd geleden in Obdam floot mocht hij de wedstrijdbal dragen. ’Ik word later scheidsrechter’. Dat wist hij al precies. Dat wachten we maar rustig af.”

Meer nieuws uit Sport West-Friesland

Meest gelezen