Premium

Cees Duijn werd bekend bij Hollandia en keerde voor zijn tweede jeugd terug bij Spirit’30, maar nu is het mooi geweest

Cees Duijn werd bekend bij Hollandia en keerde voor zijn tweede jeugd terug bij Spirit’30, maar nu is het mooi geweest
Spirit’30-icoon Cees Duijn (38) speelt zondagmiddag zijn laatste thuiswedstrijd.
© Foto Jaap van der Pijll
Hoogkarspel

Hij werd bekend vanwege de onnavolgbare rushes die hij maakte bij Hollandia, maar toch is Cees Duijn een kind van Spirit’30. Na een aantal geweldige jaren in Hoorn, keerde hij in 2012 terug in Hoogkarspel. Daar begon hij aan zijn tweede jeugd. Zijn vaste plek als linksback werd een vrije rol op het middenveld, maar het spelplezier bleef hetzelfde. En net als bij Hollandia, pakte Duijn ook bij Spirit’30 de nodige prijzen. Maar nu, nadat hij twee jaar geleden al eens twijfelde om te stoppen, is definitief het moment aangebroken om zijn schoenen aan de wilgen te hangen.

,,Ik ben 38, sta nog altijd met veel plezier in het veld en kan nog het niveau aan. Ik wil alleen voorkomen dat ik straks niet meer goed genoeg ben. Het is mooi geweest.’’ Zondagmiddag speelt Duijn tegen ZAP zijn laatste thuiswedstrijd.

,,De laatste twee weken ben ik het steeds meer gaan beseffen. Daarom trapte ik na de laatste trainingen nog eens wat extra ballen richting het doel. Ook heb ik me net wat vaker laten behandelen. Want de laatste thuiswedstrijd wil ik top fit zijn.’’

Linksback

Duijn veroverde rond zijn zeventiende een plek in het eerste elftal van Spirit’30. ,,Op mijn tweeëntwintigste verhuisde ik naar Hollandia. Ze hadden mij al eerder gevraagd, maar toen was ik er voor mijn gevoel nog niet klaar voor.” Eenmaal in het rood en wit transformeerde Duijn van middenvelder naar linksback. ,,We speelden een oefenwedstrijd en onze linksback was geblesseerd. Dus ik werd daar opgesteld. Vervolgens ben ik er nooit meer weggehaald.”

Ceesie Solo

Als de Hoogkarspeler terugdenkt aan zijn periode op het Julianapark, denkt hij al snel aan het landskampioenschap bij de zondagamateurs in 2008. ,,We hadden toen een geweldige ploeg. Zelf maakte ik dat jaar een heerlijke goal tegen Westlandia. RTVNH was er toen ook. Na een lange solo schoot ik binnen. In die periode is ook mijn bijnaam 'Ceesie Solo' ontstaan. Stond ik een keer geblesseerd langs het veld bij een uitwedstrijd, werd ik door het publiek herkend vanwege dat doelpunt. Ik ben ook een keer door Louis van Gaal op m'n schouder getikt. We speelden een oefenwedstrijd tegen het tweede van AZ, dat toen Miralem Sulejmani op proef had. Ik speelde zelf een uitstekende eerste helft. Onder de rust vroeg Van Gaal naar mijn leeftijd. Hij vond het jammer dat ik al 27 was.’’

Het hoofdstuk Hollandia werd na tien mooie jaren gesloten en er volgde een terugkeer naar de plek waar het begon. ,,Sportief gezien was het een stap terug. Al was het ook lekker dat ik niet meer door het hele land hoefde te reizen. Nu stap ik op de fiets en sta ik binnen een paar minuten op het veld.’’

Kampioenschap

Toch ging Duijn niet naar Spirit’30 om af te bouwen. ,,In het seizoen 2012/2013 liepen we het kampioenschap mis, na een beslissingswedstrijd tegen LSVV. Ik was er die wedstrijd niet bij vanwege een vakantie in het buitenland. Een jaar later werden we wel kampioen. De laatste keer dat Spirit voor mijn terugkeer kampioen werd, was eind jaren ’80. Mijn vader was toen aanvoerder. Dat kampioenschap was dus geweldig.’’

Na de degradatie naar de derde klasse, promoveerde de ploeg afgelopen jaar via de nacompetitie terug naar de tweede klasse. ,,We hebben echt een vriendenteam. Dat ga ik echt missen: de vriendschap en humor in de kleedkamer.’’

Naast Duijn, nemen ook Jan Dekker, Toine Kors en Lennaert Bakker zondag afscheid. ,,Ik ga dingen doen voor de sponsorcommissie. Voor voetballen op een lager niveau ben ik veel te fanatiek. Ik ben altijd nuchter, maar het afscheid gaat wat met me doen. Spirit’30 is mijn club en dat zal altijd zo blijven.’’

Meer nieuws uit Sport West-Friesland

Meest gelezen