Premium

Een kijkje in het leven van 3000 jaar oude Julia, plus een hoop versteende hondendrollen

Een kijkje in het leven van 3000 jaar oude Julia, plus een hoop versteende hondendrollen
Virtual reality-tour met een iPad door de expositie rond bronstijdmeisje Julia.
© Foto Ronald Goedheer
Castricum

Toen de Egyptenaren en Grieken hun hoogtijdagen beleefden, nog ver voordat de Romeinen oprukten richting noorden, was Noord-Holland een grote plas water en verder niks. Toch? Nee dus. De bronstijdmensen bouwden grote huizen en bewogen zich door het landschap in vijftien meter lange kano’s. Ze hadden vee, honden en temden zelfs elanden.

In de nieuwe tentoonstelling ’Liefs van Julia’ in het Castricumse archeologiecentrum Huis van Hilde sta je oog in oog met de levensechte reconstructie van ’Juul’. Dat is een in 1974 gevonden skelet in een greppel in West-Friesland. Alleen de haar- en oogkleur is een gok, maar wel een onderbouwde, want vermoedelijk waren de bronstijd-Noord-Hollanders hoogblonde types.

Jut en Juul

Juul werd in een graf gevonden met Jut, zoals de archeologen beide skeletten destijds aanduidden. In de expositie is van de vrouwelijke helft van het duo het wat sjiekere Julia gemaakt.

Via een look-a-like-wedstrijd is eigentijdse dubbelganger gezocht, én gevonden want Minke Dorst bleek precies op de 3000 jaar oude Julia te lijken. Met Minke in de wollen bronstijdoutfit van Julia werden opnamen gemaakt in de prehistorische nederzetting Swifterkamp bij Lelystad.

De film is te zien op iPads in de tentoonstelling die 180 graden gedraaid kunnen worden om het effect van ’virtual reality’ te vergroten. Een echte VR-bril was nog mooier geweest, maar niettemin hebben de makers van de expositie zich uitgesloofd om het leven in de bronstijd zo dichtbij te halen als mogelijk; van een skelet is een echt meisje gemaakt en dat meisje is tot leven gewekt in een dorp.

Het geeft de tentoonstelling de verluchtiging die een uitstalling van 3000 jaar oude spullen wel wat nodig heeft. Immers, wat zegt een peddel, hoe bijzonder, nou helemaal? Toch is het topstuk, de bronsschat, wel iets bijzonders. Grote bronzen spelden en armbanden geven aan dat de bronstijdmensen zeker niet onderontwikkeld waren. Handelscontacten hadden ze ook, want tin en koper - nodig om brond te maken - hadden ze niet en moesten ze van ver halen.

En ze temden dus elanden, die samen met wolven en beren door het bos zwierven. De resten van een eland zijn ook te zien in de tentoonstelling. Net als de versteende drollen van een hond (coprolieten).

De tentoonstelling ’Liefs van Julia’ is gebaseerd op de grootste opgraving in Noord-Holland ooit, bij de aanleg van de Westfrisiaweg tussen Hoorn en Enkhuizen. Te zien tot en met 15 september in Huis van Hilde, Westerplein 6 in Castricum.

Meer nieuws uit Kennemerland

Meest gelezen