Riek van Schagen-Bouma uit Hoorn tikt de honderd lentes aan: ’Niet hele dag zitten, in beweging blijven’

Riek van Schagen-Bouma uit Hoorn tikt de honderd lentes aan: ’Niet hele dag zitten, in beweging blijven’
De honderdjarige Riek van Schagen-Bouma met de vaas van de gemeente Hoorn.
© Foto HMC
Hoorn

Zitten is het nieuwe roken, zo wordt ons tegenwoordig voorgehouden. Maar Riek van Schagen-Bouma uit Hoorn weet dat al véél langer. ,,Je moet in beweging blijven, niet de hele dag zitten. Ik heb altijd veel gelopen en gewandeld’’, onthult zij het geheim van een lang en gezond leven. Op eerste paasdag mocht zij honderd kaarsjes uitblazen.

Zij werd door de Hoornse locoburgemeester Marjon van de Ven verrast met een mooie vaas, met daarin gegraveerd het stadswapen van Hoorn. En een mooie bloemenbon, om zelf een passende inhoud te zoeken voor de vaas.

Haar wieg stond aan de rand van de Jordaan, op de Brouwersgracht. In 1942 trouwde Riek met Bob van Schagen, boekhouder bij een staalmaatschappij. Het duurde niet lang of dochter Marjan (1944) en zoon Bob (1946) werden geboren, aan de Jan van Galenstraat. Toen die ouder werden, verhuisde het hele gezin naar Zaandam.

De kinderen vlogen echter uit en in 1978 vlogen Riek en Bob hun zoon achterna. ,,Ik werkte bij de Woningbouwvereniging Hoorn en onder het mom van gezinshereniging kon ik een woning voor ze regelen. In die tijd ging dat allemaal nog wat makkelijker’’, lacht Bob junior. Zijn vader overleed in 1996, moeder Riek bleef zelfstandig wonen op de Koopvaarder, totdat zij in 2008 verhuisde naar verzorgingshuis Avondlicht. Daar tikte zij gisteren de honderd lentes aan. ,,Een keer in de zoveel jaar ben ik een echt paaskindje’’, lacht zij.

Volgens Bob is zijn moeder lichamelijk nog prima - ’ik heb al m’n eigen tanden nog’ - maar laat het koppie het soms afweten. ,,De meeste andere bewoners van toen zij hier in 2008 kwam wonen, zijn inmiddels allemaal overleden. En ze ziet slecht, dus nieuwe contacten maken is heel lastig. Gelukkig wonen m’n zus en ik dichtbij.’’

Ondertussen zit de honderdjarige er nog opvallend monter bij te midden van kinderen, klein- en achterkleinkinderen. Behalve een beetje in beweging blijven, heeft ze niet echt een gouden formule voor de eeuwige jeugd. ,,Gewoon doorgaan met leven. En elke dag een lekkere droge witte wijn.’’

Meer nieuws uit West-Friesland

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons