In 60 seconden: Monotasken

In 60 seconden: Monotasken

Ik heb het geprobeerd, maar multitasken is niets voor mij. Ik kan maar één ding tegelijk. Nou vooruit twee, als ik ademhalen mee mag rekenen. Maar zodra er nog een klus bij komt, loopt er gegarandeerd iets in het honderd. En dat kan zo maar mijn ademhaling zijn.

Ik ben dus beperkt tot monotasken. Nu ben ik niet de enige man die daar last van heeft, heb ik gemerkt. Een oud-collega, een fotograaf bij een van de kranten waar ik heb gewerkt, vertelde ooit een verhaal dat dit uitstekend illustreert. De man was behalve fotograaf een uitstekende chauffeur. Hij reed voor zijn werk jaar in, jaar uit enorme afstanden zonder ooit maar één deuk op te lopen. Maar toen hij een keer na een fietsvakantie in Duitsland op weg naar huis in vreselijk beroerd weer terecht kwam, restte er maar een ding: blik op de weg en concentreren.

En zo zat hij achter het stuur tot op het bot gefocust te monotasken, door alle stortbuien, windvlagen en eindeloze filevertragingen door. Hij was een fantastische chauffeur, dus ook hier loodste hij zijn gezin zonder een schrammetje doorheen. Toch was hij opgelucht toen hij zijn auto thuis onder de carport draaide. Waarna een luid gekraak hem er aan herinnerde dat hij al monotaskend zijn volgende klus even was vergeten: de fietsen van het dak van zijn auto halen.

Meer nieuws uit Gooi

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons