Premium

Jessica Derks gaat met handbike gletsjer op: ’Ik ben niet zielig, ik mis alleen een been’ [video]

Jessica Derks gaat met handbike gletsjer op: ’Ik ben niet zielig, ik mis alleen een been’ [video]
Jessica Derks met haar bruine labrador Magnum op het pad.
© Foto George Stoekenbroek
Westerland

Jessica Derks (43) uit Westerland gaat de Handbike Battle aan. Op donderdag 13 juni gaat ze de Kaunertaler Gletsjer in Oostenrijk op. Een trip van 21 kilometer; vier uur lang steil omhoog.

Jessica Derks bijt zich vast in het leven en haalt het beste uit haar dag. Haar positiviteit verrast veel mensen. Ze onderging een bovenbeenamputatie, overwon borstkanker en is long- en hartpatiënt. Het weerhoudt haar er niet van om haar leven zo sportief mogelijk in te richten. Zo is ze voorzitter van Rolstoeltennis Alkmaar en gaat ze over een paar maanden met haar vastframe handbike de Kaunertaler Gletsjer in Oostenrijk op.

Het noodlot sloeg toe tijdens een wintersportvakantie in Oostenrijk in 2006. Bij een val brak Jessica haar rechterbeen op drie plekken. Het was het begin van een lijdensweg. ,,Ik ben daarna nooit meer naar Oostenrijk geweest’’, zegt ze. ,,In juni wordt dat de eerste keer. Ik heb daar wel een dubbel gevoel over en heb geen flauw idee hoe ik me voel als ik de tocht heb volbracht. Als ik daar boven ben. Misschien ligt er op die hoogte ook wel sneeuw.’’

Achttien operaties en zeven jaar na het skiongeluk werd besloten tot een bovenbeenamputatie. ,,Alle complicaties die je kon hebben, waren inmiddels de revue gepasseerd. Zo werd er tot twee keer toe een nieuwe knie bij me geplaatst. De dokter van het AMC in Amsterdam - ik heb ook in Hoorn en Nijmegen gelegen en gerevalideerd - zei me dat hij het besluit tot amputatie als falen zag.’’ De medische wereld kon Jessica niet verder helpen en de geboden oplossingen waren niet afdoende.

Omdat haar rug en heup na al die jaren vergroeid waren, kon Jessica geen prothese voor haar rechterbeen krijgen. Ze kan wel kort staan, maar een afstand hinkelen zit er voor haar niet in. Het grootste deel van de dag maakt ze gebruik van haar rolstoel. ,,Ik ben heel sterk in mijn armen geworden. Mijn armen zijn wat de benen van mobiele mensen zijn.’’

Ondanks dat ze in het buitengebied woont, redt ze zich met haar man Frans en twee labradors Magnum en Hunter prima op het rustige stukje Wieringen.

Zonder drempels

Het huis zonder drempels is door de jaren heen helemaal naar haar mogelijkheden en wensen ingericht. Zo zijn bad- en slaapkamer beneden te vinden. Het aanrecht is op haar hoogte en bij het fornuis staat een verrijdbare stoel, zodat ze zittend kan koken. ,,Op de bovenverdieping kom ik nooit. Om praktische redenen hebben we geen traplift laten installeren. De ruimte is handig als we logees hebben en Frans maakt er soms gebruik van.’’

Met haar aankoppel handbike kan Jessica naar de supermarkt. Met boodschappen terug in haar rugzak. Bij het kopen van kleding zoekt ze naar kleding die niet knelt of ritsen en knopen op vervelende plekken. ,,Ik koop altijd een compleet paar schoenen en de rechterschoen bewaar ik. Of die gaat naar een kennis of ik neem ’m mee naar bijeenkomsten van de patiëntenvereniging Korter maar krachtig. Dan leggen we de schoenen bij elkaar; voor andere leden.’’

,,Ik kan zelf de transfer maken van mijn rolstoel naar mijn auto. Dat is een automaat met een extra gaspedaal links. Voor mij is de afstand van de parkeerplaats tot winkel of waar ik dan ook moet zijn vanwege mijn stoel geen probleem. De breedte van een parkeerplek is dat helaas geregeld nog wel. Ik moet links ruimte hebben om mijn rolstoel neer te zetten en de transfer te maken. Daar wordt niet altijd rekening mee gehouden. Uit- en instappen is lastig als een andere auto te dicht bij mijn auto is geparkeerd. Of als er een boom staat. Wie heeft dat bedacht?’’

Tanken kan ook een uitdaging zijn. ,,De dop zit aan de linkerkant van de auto. Nou, daar kan ik dan niet uit de auto. Gelukkig helpen ze me bij veel pompstations. Maar er zijn ook plekken waar het personeel niet van hun plek mag. Bij onbemande pompen loop ik tegen andere zaken aan. Dat ik niet bij het pinapparaat kan bijvoorbeeld.’’

Een lichte rolstoel is in het dagelijkse leven geen overbodige luxe. ,,Als ik boodschappen doe met de auto heb ik ’m zo vier keer in handen. Dagelijks soms wel twaalf keer. Als de stoel te zwaar zou zijn, dan zou ik last krijgen van mijn armen, schouders en polsen.’’

En soms komt ze onverwachte obstakels tegen. ,,In Alkmaar ben ik niet bekend en ik had daar op een drukke dag op de vijfde verdieping van een parkeergarage mijn auto neergezet. Als Frau Schumacher ben ik naar beneden gesjeesd. Om er dus achter te komen dat er dus helemaal geen lift was in het pand. Gelukkig kwam ik een kennis tegen die mijn auto heeft opgehaald.’’

Door de jaren heen heeft ze nooit bij de pakken willen neerzitten. ,,In 2015 kreeg ik borstkanker en als gevolg van de chemobehandelingen ben ik long- en hartpatiënt geworden. Mijn gezondheid is heel slecht geweest. Mensen vragen wel eens hoe ik zo positief ben gebleven. Ik heb me geconcentreerd op dingen die ik leuk vind. Sporten speelt een belangrijke rol in mijn leven. Ik ben voorzitter van de rolstoeltennis in Alkmaar. Ik speel zelfs op landelijk niveau. Daarnaast help ik mensen met een beperking om te sporten of om weer te gaan sporten. Het is een uitdaging om mensen met een eenzijdige verlamming of met een dwarslaesie weer aan het tennissen te krijgen.’’

Krachten

Ze meet haar krachten op de tennisbaan ook met sporters zonder beperking. ,,Als ze me niet kennen, dan spelen ze me rustig aan. Waarom, vraag ik me af. Ik mis alleen maar een been en ik ben niet zielig. Het verbaast me wel vaker dat mensen anders met me omgaan vanwege de rolstoel. Als ik met mijn man boodschappen doe en betaal, krijgt Frans het wisselgeld terug.’’

Al vanaf november is ze dagelijks bezig met de voorbereidingen op haar tocht. Ze traint samen met haar teamleden onder de vlag van Heliomare ’De Helioheroes’ en heeft een buddy die haar tijdens de tocht zoveel mogelijk ondersteunt. ,,Ik heb zelfs een personal trainer, Hans van Stralen van Multifit in ’t Zand. In de buurt heb ik een aantal plekken waar ik kan klimmen: de dijk op in Den Oever en het Damsterpad in Westerland.’’

Jessica kan nog sponsors gebruiken: www.jessicaderks.nl.

Meer nieuws uit Schagen e.o.

Meest gelezen