Zuiderkerk zit vol na weken van hoop en vrees over vermiste Enkhuizer: ’Aparte vogel’ krijgt Siebe-waardig afscheid

Zuiderkerk zit vol na weken van hoop en vrees over vermiste Enkhuizer: ’Aparte vogel’ krijgt Siebe-waardig afscheid
Siebe Viegers: 1992-2019
Enkhuizen

In een tot de laatste bank en stoel toe bezette Zuiderkerk in Enkhuizen hebben familie, vrienden en bekenden zaterdagmiddag afscheid genomen van Siebe Viegers. De 26-jarige Enkhuizer die op 15 februari na een bezoek aan zijn stamkroeg De Slof spoorloos verdween, vier weken lang vermist was en pas vorig weekend werd gevonden.

Een Siebe-waardig afscheid moest het worden. En dat werd het. Met zijn muziek, vrijdagavond een condoleance met afterparty, mooie verhalen en herinneringen, gekke foto’s en tot slot het verzoek om naast je, voor je en achter je te kijken.

Naar de mensen om je heen. Ook al zijn die anders dan jij. Het verzoek ook om elkaar vast te pakken en te houden in dit mooie, soms harde leven.

Peaceteken

Een Siebe-waardig afscheid, dat al begint bij binnenkomst in de Zuiderkerk, waar iedereen een button met peaceteken uitgedeeld krijgt.

Lees ook: Dood Siebe Viegers in Enkhuizen is volgens politie geen misdrijf

Waar inzamelbussen klaar staan om je herinneringen over hem te delen en om een gift in te doen voor jongerencentrum Cayen en het Huttendorp, waar hij vrijwilliger was. Al zag hij zichzelf helemaal niet als vrijwilliger, maar gewoon als iemand die deed wat er op dat moment gebeuren moest.

Een Siebe-waardig afscheid voor een mooi, liefdevol en krachtig persoon, maar ook een aparte vogel. Met een rijk versierde kist met daarop een Pikachu, een paar lege bierflesjes en een potje snorrenvet. Terwijl Star Wars-muziek uit de luidsprekers klinkt, worden foto’s getoond op een groot scherm. Veel foto’s. Gekke foto’s. Ontroerende foto’s.

Zo ontrolt zich een mensenleven voor onze ogen. Van een kleine Siebe in zijn zwembroekje op het strand tot een grote Siebe met een bikini-bovenstukje op een of ander maf feest.

Siebe met Dracula-tanden, een kerstboommuts, als puber met beginnend sikje, in een bloemetjesjurk, Wookie-pak of een ander apenpakje. En altijd met heel veel vrienden en familie om zich heen. Op festivals, in Cayen, het Huttendorp en in café De Slof.

Gekste taarten

Want Siebe hield van gezelligheid en van een geintje, zo memoreren zijn familieleden en zijn vrienden stuk voor stuk in hun afscheidswoorden. Zijn vrienden, voor wie hij als gediplomeerd banketbakker de gekste taarten bakte. Zijn vrienden, die de dag na zijn vermissing met tientallen tegelijk klaarstonden om naar hem te zoeken. En dat dagenlang deden.

Burgemeester Eduard van Zuijlen, die ook het woord nam, vond dat heel bijzonder.

,,Ik ben te kort burgemeester om Siebe persoonlijk gekend te hebben en dat spijt mij. Want uit de verhalen die nu naar boven komen, wordt duidelijk wat voor een markante en centrale figuur hij was in de gemeenschap van Enkhuizen. Hij is gevonden, maar niet op de manier die we gehoopt hadden. We hebben een paar antwoorden, maar hij heeft veel vragen met zich meegenomen. Wat blijft zijn de herinneringen, verhalen en foto’s die jullie allemaal met je meedragen.’’

Te snel voorbij

En dan, net als Siebes leven, is het afscheid veel te snel voorbij. Onder de tonen van ’Highway to hell’ wordt de kist de kerk uitgedragen. Terwijl zijn vrienden bij De Slof een erehaag vormen, is er voor de de mensen die in de kerk achterblijven een tompoes. Zijn lievelingsgebakje.

Kortom, een Siebe-waardig afscheid.

Meer nieuws uit West-Friesland

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons