Premium

Benningbroeker Jaap Worp groeide op met schaamteloze taferelen in seksbosje langs de A7

Benningbroeker Jaap Worp groeide op met schaamteloze taferelen in seksbosje langs de A7
Het bosje bij de parkeerplaats aan de A7 is een van de vele ’cruiseplekken’ voor homo’s in Noord-Holland.
© Stills Hart van Nederland/Illustratie Jan Lamers
Benningbroek

Twee mannen in het niksige bosje langs de A7 bij Benningbroek kijken verschrikt op. Vanaf de snelweg is deze homo-ontmoetingsplaats volledig aan het zicht onttrokken door een dijkje, maar voor het achterland kun je je er niet verschuilen.

Foute boel dus, die auto die nadert over de doodlopende weg met de wonderlijke naam Stationsbuurt - gelet op de spoorloze, landelijke omgeving. Zeker hier, zeker nu. Dit bosje geldt even als ’s lands meest bekende ontmoetingsplek voor buitensekslustige homo’s.

Technisch weer

Maar ja, het is ook ’technisch’ weer. En vrijdagmiddag. De heren van zo te zien middelbare leeftijd maken zich uit de voeten. Een man in een bruin jack eerst. De ander, in een zwarte lange jas, volgt op gepaste afstand. Aangekomen op het parkeerterrein bij Texaco Broerdijk doen ze of hun neus bloedt.

De ophef rond dit seksbosje is veroorzaakt door de mensen die er nu een half jaar het dichtst bij wonen. Een gezin met drie jonge dochters (6, 9 en 12 jaar), waarvan er twee vanuit hun slaapkamer alle verrichtingen tussen de bomen kunnen volgen.

Lees ook: Buitenseks gaat bijna altijd prima

De moeder maakte filmpjes die weinig aan de verbeelding over laten. Tot in detail is te zien hoe een tegen een boomstam leunende man oraal wordt bevredigd door een andere kerel. Dergelijke taferelen zijn aan de orde van de dag, klagen de ouders. Ze zijn zich rot geschrokken. Toen ze hun ’droomhuis’ kochten hadden ze geen idee.

Volle zicht

,,De oudere mensen die er eerst woonden maakten er nooit een probleem van’’, zegt Jaap Worp. Hij woont met zijn ouders ook in het volle zicht van het bosje. De schaamteloze taferelen die zich er afspelen, de 27-jarige Worp weet niet beter. Hij groeide ermee op. ,,Toen wij jong waren, maakte mijn vader zich er heel erg druk om. Hij wilde niet dat wij het zouden zien.’’

De afgelopen weken was het rustig, vertelt Worp. ,,Maar nu is het voorjaar en wordt het wat warmer voor ze. Vanaf nu gaat het door tot na de zomer.’’ Begrijpen doet de Benningbroeker het nog steeds niet. ,,Homoseksualiteit is toch redelijk geaccepteerd. Kom ervoor uit en heb een fijn leven verder, zou ik zeggen. Dit zijn kerels die hun vrouw voor de gek houden. Mijn vader is een keer achter een aangerend. Die vluchtte zijn auto in, de deuren op slot. Achterin stond gewoon een kinderzitje.’’

Bij bleef een zwart busje, dat er vaak wel anderhalf uur stond. ,,Die vent werkte zo zes, zeven kerels achter elkaar af. Dan ben je niet verliefd, dan is het puur voor de lust. Ach, misschien is het ook gewoon de spanning dat ze gezien kunnen worden. ’s Avonds zijn ze ook bezig op de picknickbankjes op de parkeerplaats.’’

Aardappelkanon

Waar zijn vader regelmatig de hooivork greep om het seksende volk te verjagen, bestookte junior de mannen in het bosje in zijn puberjaren met een zelfgemaakt aardappelkanon. ,,Een pvc-buis met een versmalling, waar je dan deodorant in spoot. Dat gáf een dreun.’’ Bang voor onverhoopte represailles van de kant van de bezoekers hoefde Worp niet te zijn. ,,Er ligt een brede sloot tussen. Eén vent riep een keer ’ik weet waar je woont’. Joh. Nooit meer wat van gehoord.’’

In zijn kinderjaren mocht Worp wel eens een ijsje halen bij het tankstation. ,,Dan legden we een trappetje over de sloot.’’ Hoe het eruit zag, weet hij nog precies. ,,Tissues, gebruikte condooms, een smeerboel. Het heeft mijn beeld van homo’s wel beïnvloed. Ik voel echt afkeer.’’

Meer nieuws uit West-Friesland