Premium

De laatste wens van Tine Herrema (92) werd vervuld: ze reisde nog één keer naar ’haar’ Friesland

De laatste wens van Tine Herrema (92) werd vervuld: ze reisde nog één keer naar ’haar’ Friesland
Onmoeting met oude bekenden Greta Tjepkema (links) en Sjoukje Andringa.
© Foto Hollandmediacombinatie/ Suzanne Rijnja
Nieuwe Niedorp

„Kijk mem, onze sneeuwklokjes staan er nog”, zegt Renske Smidt tegen haar 92-jarige moeder, Trijntje ’Tine’ Herrema. Ze staan voor het oude huis van Tine in Sint Jacobiparochie. In Friesland, ver van haar huidige woonplaats Nieuwe Niedorp. Nog één keer terug naar haar geboortegrond, dat is haar laatste wens. Een wens die in vervulling wordt gebracht door Stichting Ambulance Wens. Tine Herrema wijst naar de deur: „Daar kwamen mensen de winkel binnen. We verkochten hier melk en andere zuivelproducten.”

Met de brancard wordt ze langs het dorpskerkje vakkundig de hoek omgereden door Joop Verheij en Marian van Gelder, vrijwilligers van de stichting. Daar staat het tweede huis waar Tine Herrema gewoond heeft. Samen met haar man Harm, die ze verloor toen ze 69 was.

Sterk hart

Bijna 23 jaar geleden kreeg Tine Herrema de diagnose. Kanker in haar endeldarm. „Dat heeft zich verder door haar lichaam verspreid en nu zit er een tumor in haar buik. Daar is geen houden aan. Maar ondanks dat ze ziek is, puzzelt ze nog elke dag en kijkt ze het journaal. Ze is heel goed bij haar verstand.”

Tine Herrema lijkt er nuchter onder. „Ik heb een sterk hart en een sterke geest, maar mijn lichaam gaat eraan. Wat doe je daaraan? Niks.”

De laatste wens van Tine Herrema (92) werd vervuld: ze reisde nog één keer naar ’haar’ Friesland
De brancard wordt door vrijwilligers de ambulance ingeschoven.
© Foto Marc Moussault

Oude bekenden

Het is een echte lentedag, en dat in februari. „Een prachtige dag”, zegt ze terwijl ze ligt te zonnebaden op de brancard. Af en toe neuriet ze een vrolijk melodietje. „En het mooiste is dat je mensen treft voor een praatje. Maar in deze straat ken ik niemand meer hoor.”

Nog geen minuut later treft ze oude bekenden. De hele dag lijkt in het teken te staan van reünies. De ambulance rijdt verder richting Sint Annaparochie en Beetgum om daar bekenden op te zoeken. Maar dat gebeurt natuurlijk niet voordat er Friese sûkerbôle zijn ingeslagen bij bakker J.S. Wijnsma.

De laatste wens van Tine Herrema (92) werd vervuld: ze reisde nog één keer naar ’haar’ Friesland
Een bezoek aan haar oude huis in Sint Jacobiparochie.
© Foto Hollandmediacombinatie/ Suzanne Rijnja

Fries

Wanneer ze weer uit de ambulance komt, lichten haar ogen op. Greta Tjepkema, Sjoukje Andringa en Janny Hager komen haar kant op gelopen. Gelijk wordt er overgeschakeld naar het Fries en worden er oude herinneringen opgehaald. Janny Hager: „We zijn allebei opgegroeid in Beetgum en kennen elkaar al sinds we kinderen zijn. Het is geweldig dat we haar nog kunnen zien.”

Want hoewel er gezellig gekletst wordt, is het ook een moment van afscheid. „Ik wil jullie allemaal bedanken voor dit mooie leven, wat hebben we het fijn gehad”, zegt Tine Herrema aan het einde van het gesprek.

Ook Tine Groeneveld beseft zich wat voor moment het is. Met tranen in haar ogen geeft ze Tine een dikke knuffel. „Ik ben jaren haar thuiszorghulp geweest. We hadden het gezellig samen, dan dronken we koffie met kokoskoeken. Die haalde ze speciaal voor mij in huis. En als ik wegging, kreeg ik altijd een mandarijn”, zegt ze lachend.

Het pad door de polder tussen Beetgum en Beetgumermolen is de laatste stop.

Laatste bestemming

„Langs deze bomen wandelde ik vroeger naar school. Alle leerlingen aan een lang touw geknoopt, zodat we niet in het water vielen of de weg opliepen.” Het is een plek waar Tine Herrema mooie herinneringen aan heeft en de plek waar ze na haar overlijden haar as wil laten verstrooien. Maar vandaag is niet de dag om te treuren, vindt ze. „Ik ga niet huilen hoor, dat hebben we al genoeg gedaan.”

De laatste wens van Tine Herrema (92) werd vervuld: ze reisde nog één keer naar ’haar’ Friesland
Mevrouw Herrema en Tine Groeneveld.
© Foto Hollandmediacombinatie/ Suzanne Rijnja

Een knuffel

Stichting Ambulance Wens vervult wensen van mensen die lijden aan een ongeneeslijke ziekte en niet lang meer te leven hebben. „Heel dankbaar werk”, zegt Joop Verheij. Samen met zijn collega Marian van Gelder is hij vandaag op pad met Tine Herrema.

„Sommigen willen een museum bezoeken of naar Disneyland gaan, maar soms is de wens om nog één keer in de eigen woonkamer te zitten. Iets kleins kan iets heel groots zijn, dat zie je vandaag ook.”

Het werk is niet altijd even makkelijk. Verheij: „Je moet het werk wel van je kunnen afzetten, maar je kan zoveel geven. Ik ben een keer met iemand naar een rockconcert geweest, later hoorde ik dat hij diezelfde nacht was overleden. Dat is dan wel met een dikke glimlach geweest.”

Verheij en Van Gelder vinden allebei dat het werk veel voldoening geeft. Van Gelder: „En ik doe het ook omdat ik straks een knuffel krijg.”

Meer nieuws uit Schagen e.o.

Meest gelezen