Fouten en toch dreigt de dwangopname nog voor vrouw (89) in Wormer

Fouten en toch dreigt de dwangopname nog voor vrouw (89) in Wormer
Volgens de klinisch psycholoog doet de thuissituatie mevrouw Pot-Ossendrijver goed.
© Archieffoto/Wim Egas
Wormer

Dat sprake is van een gedwongen opname voor Lucie Pot-Ossendrijver (89) uit Wormer heeft de klinisch psycholoog die haar iedere week ziet verbaasd.

Onlangs bepaalde de rechter dat mevrouw Pot-Ossendrijver moet worden opgenomen in een gesloten afdeling. Zelf geeft ze aan dat niet te willen. Ze woont nu thuis en krijgt daar de zorg die nodig is, blijkt ook uit een verklaring van de huisarts. Dat nu toch een gedwongen opname dreigt, heeft te maken met onenigheid tussen de zoon die bij haar inwoont en de zoon die op afstand woont en van mening is dat ze moet worden opgenomen.

De ruzie heeft geleid tot het aanstellen van een bewindvoerder/curator en de stap naar de rechter, en bemoeilijkt een beoordeling van de thuissituatie waar beide partijen akkoord mee gaan.

Inmiddels is duidelijk dat de beschikking (schriftelijk besluit van de rechter) waarin de rechter toestemming verleent om Lucie Ossendrijver (89) uit Wormer in een verpleeginrichting op te nemen, nogal wat onjuistheden en een opmerkelijke vergissing bevat. Dat blijkt uit gesprekken met betrokkenen en documenten waarover deze krant beschikt.

Vinkje verkeerd

Eerst de vergissing. De psychiater die in het besluit wordt genoemd, vinkte het verkeerde vakje aan: ‘patiënt is persoonlijk gesproken en onderzocht’. Terwijl zij haar niet had onderzocht.

In het besluit staan vervolgens een aantal onjuistheden. Zo valt te lezen: ,,Sinds de zoon medio 2016 bij betrokkene (mevrouw Pot-Ossendrijver) is ingetrokken, krijgt de tot dan toe ingezette hulpverlening, te weten een volledig pakket aan thuiszorg (verpleeghuiszorg), geen toegang meer tot betrokkene en haar functioneren en gaat betrokkene niet meer naar de dagopvang.’’

Dit wekt de indruk dat de zoon geen zorg meer toelaat. In werkelijkheid komt de thuiszorgorganisatie nog iedere week langs. Vier keer. Het volledige pakket ontvangt mevrouw Pot-Ossendrijver inderdaad niet meer, maar dat komt omdat de zoon bij haar is ingetrokken, waardoor een deel van de zorg die eerder werd geboden niet meer nodig is.

Dat had de rechter kunnen weten, omdat mevrouw Pot-Ossendrijver hem tijdens de zitting toestemming gaf om de thuiszorgmap in te kijken. Daarin staat dat het haar goed gaat. De rechter weigerde dat. Ook een mail van de huisarts, die de aan moeder en zoon toegewezen advocaat onder de aandacht van de rechter wilde brengen, werd niet in het dossier opgenomen. Waarom is niet bekend. In die mail staat dat de huisarts geen gevaar ziet en dat mevrouw zijns inziens goed wordt verzorgd.

Dat mevrouw Pot-Ossendrijver niet meer naar dezelfde dagopvang als voorheen gaat, klopt. Maar daar is een andere dagopvang voor in de plaats gekomen. Ze gaat nu iedere week naar een zorgboerderij in de buurt.

Zorgboerderij

De klinisch psycholoog die aan deze zorgboerderij verbonden is, vindt met de huisarts dat in de thuissituatie geen gevaar dreigt. Integendeel. Dat blijkt uit een schriftelijke verklaring van zijn hand. Daarin onderschrijft hij het oordeel van de huisarts dat het goed met haar gaat. Ook stelt hij dat de conclusie dat er een gedwongen opname noodzakelijk zou zijn, hem heeft verbaasd. Gezien haar traumatische achtergrond is een thuissituatie waar alles duidelijk herkenbaar is georganiseerd juist een zeer welkome aanvulling voor haar leven, stelt hij. Dat deze keuze gunstig uitpakt, zegt hij indirect te kunnen waarnemen in haar sociale opstelling, opgewektheid en nieuwsgierigheid. Ook bezoek van thuiszorg, kennissen en buren ziet de klinisch psycholoog als een waardevolle aanvulling. Hij gaat zelfs een stap verder. Volgens hem is het omgekeerde eerder waar, dat het traumatische oorlogsverleden - ze verloor haar moeder en haar broertje en moest zelf jaren onderduiken - en de huidige zijns inziens goede kwaliteit van wonen, redenen zijn tot zorg bij het verhuizen naar een gesloten afdeling.

De huisarts en de klinisch psycholoog doen vanwege hun beroepsgeheim geen uitspraken over patiënten. De gegevens zijn verkregen uit documenten waarover deze krant beschikt.

De geneesheer-directeur van GGZ Parnassia Groep, die gaat over de daadwerkelijke opname, wilde genoemde onjuistheden niet aanhoren.

Meer nieuws uit Zaanstreek

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons