Premium

Japans briefgeheim van Volendams hotel Spaander na 40 jaar ontraadseld

Japans briefgeheim van Volendams hotel Spaander na 40 jaar ontraadseld
Hotelier Chris Noordstrand van Spaander met de brieven van Kaor Yamamoto uit Japan. Op de lege plek achter hem komt het schilderij te hangen.
© Foto Ella Tilgenkamp
Volendam

Al veertig jaar vallen er brieven uit Japan op de mat in het Volendamse hotel Spaander. Afkomstig van Kaor Yamamoto. Drie tot vier brieven per week, waarin de Japanner alleen maar vraagt hoe het gaat en hoe het weer is. Op brieven die naar hem werden gestuurd, reageerde hij niet. Wie de mysterieuze briefschrijver is, wordt eindelijk ontraadseld: een 64-jarige gepensioneerde boer. Volgende week wordt een portret van hem onthuld in Spaander.

Hoteldirecteur Chris Noordstrand koestert de curieuze brieven die Japanner Kaor Yamamoto al veertig jaar naar Art Hotel Spaander in Volendam stuurt.

Voor zijn tijd werden de brieven weggegooid omdat niemand de boodschap begreep. Maar dat hoeft ook niet, blijkt uiteindelijk.

Noordstrand raakte geïntrigeerd door de brieven. ,,Op de brieven zitten ook steeds bijzondere postzegels. Yamamoto schrijft altijd een beetje scheef. Kijk maar naar de adressering, alles zakt steeds een beetje naar rechts. We hebben gezocht en kwamen via Google-view op een industrieterrein. Maar ik wilde weten wie het is, om hem een week uit te nodigen in Volendam.’’

Japans briefgeheim van Volendams hotel Spaander na 40 jaar ontraadseld
Portret van Yamamoto dat Rudi van Hall schilderde

Postkantoor

Journalist Lex Boon nam de handschoen op en ging op speurtocht. Hij kwam net als Noordstrand uit op een industrieterrein. Speurde verder, ontdekte het postkantoor in Nagao en kwam uit in het dorp Iza in de prefectuur Kagawa op het eiland Shikoku.

Via de Japanse kunstenares Kaoru Yamamoto (inderdaad bijna dezelfde naam als de briefschrijver) van de Kyas Art Salon in Amsterdam legde hij contact met de briefschrijver. Ook schilder Rinus van Hall hielp mee met speuren.

In de Captains room van Art Hotel Spaander voerden ze samen een telefoongesprek met de briefschrijver. ,,Voor hen was het project afgesloten: ’we hadden de briefschrijver gevonden’, maar ik wilde die man ontmoeten. Hij wilde niet naar Volendam komen omdat hij voor zijn vader van 93 zorgt. Dus besloot ik dat we naar Japan moesten gaan.’’

Kaoru Yamamoto ging mee als vertaler en schilder Rinus van Hall die bij haar had geëxposeerd reisde ook mee op kosten van Spaander. Om in ruil ter plekke een portret te maken.

Japans briefgeheim van Volendams hotel Spaander na 40 jaar ontraadseld
Yamamoto en zijn 93-jarige vader.
© Foto Chris Noordstrand

Tyfoon

,,Het was allemaal heel ongemakkelijk’’, zegt Noordstrand terugkijkend op het avontuur in Japan.

,,Omdat er een tyfoon op komst was, wilde hij ons niet ontvangen. De galeriehoudster wist hem over te halen. We reden door rijstvelden, heel Japans. Wat je alleen in films ziet. Toen we arriveerden, stond zijn vader van 93 kaarsrecht de was op te hangen en Kaor Yamamoto stond bij de entree. Hij zag er uit als nog geen 40, maar hij is al 64. Ik wilde lekker bot westers naar binnen stappen, maar moest eerst mijn schoenen uit doen. We kregen blikjes opgewarmde koffie...’’, zegt Noordstrand en trekt een vies gezicht.

,,Ik was mijn cadeau vergeten – we hebben heel mooi kunstservies van Spaander met schilderijen er op – en dat had ik in Volendam laten staan. Het was allemaal heel ongemakkelijk, maar ik was ook wel voldaan zo van: dit is hem dus.’’

Fixatie

Al kwamen ze er niet achter waarom de brieven naar Spaander in Volendam worden gestuurd. ,,Het is allemaal heel onverklaarbaar. Hij heeft een soort fixatie op het geboortejaar van zijn vader. Dat is het jaar van de muis en dat klinkt in het Japans als Nederland. Zelf is hij op de 22ste geboren en de V is de 22ste letter van het alfabet. Daarom dus?!’’

,,Eerst dacht ik: hij is gestoord en dat dachten meer mensen. Maar wie is er nou eigenlijk gestoord? Hij is 64 en ziet er uit alsof hij wel 200 kan worden. Zijn vader is gezond van lijf en leden en ze leven rustig in de natuur. Volgens mij zijn wíj gestoord. De hele dag die telefoon binnen handbereik: bellen, appen, mailen en nooit rust. Hij heeft als hobby brieven schrijven en hij heeft geen motief of reden. Anderen gaan drie keer per week naar de sportschool, hij fietst drie keer per week naar het postkantoor. We hebben allemaal gekke dingen, tics en rare ideeën. Waarom moet hij dan een filosofische reden hebben om te doen wat hij doet?’’

Antwoord

Al hoopte Chris wel op een antwoord. ,,Ik hoopte op wijze woorden waarom hij doet wat hij doet. Op een antwoord dat mijn leven misschien wel zou veranderen. Ik kreeg het niet’’, zegt hij in eerste instantie. Maar later voort pratend realiseert Noordstrand zich dat hij wel een antwoord heeft gevonden.

,,We moeten niet meteen klaar staan met een oordeel als iemand iets anders dan anders doet. Een vriend van me zei dat ik er wel een kater aan zou hebben overgehouden, maar dat heb ik helemaal niet. Ik heb een prachtige reis gehad en leuke mensen ontmoet. Bovendien heb ik de man ontmoet die een groot vraagteken voor me was. Een man die iets geheel voor zichzelf kan doen wat geen enkele logica voor de wereld heeft. Misschien is dat wel iets om jaloers op te worden.’’

Briefkunst

Vloggers en YouTubers hebben al geboden op de brieven, maar niemand krijgt een brief. ,,Ik verkoop ze niet, want dat zou ik respectloos vinden naar Yamamoto’’, zegt Chris Noordstrand. Morgen ligt er misschien weer een op de hotelbalie. ,,Ik ontvang ze nu met een ander gevoel. Ik heb bij die man aan tafel gezeten en hij blijft ze sturen, want dat wij langs zijn geweest betekent voor hem niet dat het is afgelopen. Ik krijg er nog steeds drie per week. We zijn een kunsthotel dus we gaan er zeker iets mee doen.’’

Rinus van Hall, jonge oude meester

Rinus van Hall schilderde in Japan een portret van de mysterieuze Japanse briefschrijver; olieverf op linnen. Dat wordt komende dinsdag onthuld in de herberg van hotel Spaander.

Later komt het schilderij waarschijnlijk in de lobby van het hotel te hangen’’, zegt hoteldirecteur Chris Noordstrand. ,,Het is zo mooi hoe alles bij elkaar komt. Ik zag het werk van Rinus en dacht: dat is werk in de stijl van Spaander. Daar hangt het hier vol mee.’’

Schilder Rinus van Hall verbaast zich over de serie toevalligheden. ,,Het was een bar avontuur; heel mooi hoe het samen is gevallen en hoe alles bij elkaar is gekomen.’’

Na het eerste telefoongesprek dacht Rinus dat Yamamoto misschien een autistische stoornis zou hebben. ,,Maar het bleek een heel lieve zachtaardige man te zijn die voor zijn vader zorgt. De eerste dag zijn we met de hele delegatie geweest waarbij we achter zijn beweegredenen wilden komen. De tweede dag stond meer in het teken van schilderen.’’

,,Het was heel lastig, want hij durfde me niet aan te kijken en bleef naar de grond staren. Dus vroeg ik Lex om veel te vragen, dan keek hij wel omhoog. Ik ben een relatief snelle schilder dus ik heb wel een schets kunnen maken en een serie foto’s waarmee ik het portret heb uitgewerkt.’’

Rinus is met zijn 26 jaar een relatief jonge schilder. Hij staakte zijn studie aan de TU Delft en besloot zijn hart als schilder te volgen. Zijn beide ouders zijn ook schilders, zij raadden hem af te gaan schilderen omdat er weinig brood in is te verdienen.

,,Maar ik was ongelukkig en dat ben ik niet als ik schilder. Ik heb geen schildersopleiding, maar het bloed kruipt blijkbaar waar het niet gaan kan. Ik heb veel naar de oude meesters gekeken en probeer hen in de beeldtaal te volgen.’’

Briefkunst

Vloggers en YouTubers hebben al geboden op de brieven, maar niemand krijgt een brief. ,,Ik verkoop ze niet, want dat zou ik respectloos vinden naar Yamamoto’’, zegt Chris Noordstrand. Morgen ligt er misschien weer een op de hotelbalie. ,,Ik ontvang ze nu met een ander gevoel. Ik heb bij die man aan tafel gezeten en hij blijft ze sturen, want dat wij langs zijn geweest betekent voor hem niet dat het is afgelopen. Ik krijg er nog steeds drie per week. We zijn een kunsthotel dus we gaan er zeker iets mee doen.’’

Meer nieuws uit Waterland

Meest gelezen